జలభక్షా శతం చాభూచ్ఛతం వై వాయుభోజనా ౨౫.
వంద సంవత్సరాలు నీళ్లు మాత్రమే తిని, ఇంకొన్ని వంద సంవత్సరాలు గాలినే ఆహారంగా తీసుకుంది.
నిరాహారా తతస్తాపం ప్రాపుస్తత్తపసో జనాః ౨౫.
తర్వాత, ఆహారం మానేసి తపస్సు వేడిని పొందింది; అలాగే ఇతర తపస్సు చేసే వారు కూడా పొందారు.
హరస్తత్రాయయౌ సాక్షాద్బ్రహ్మచారివపుర్ద్ధరః ౨౫.
అక్కడ, హరుడు బ్రహ్మచారి రూపంలో ప్రత్యక్షంగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
సులక్షణాషాఢధరః సద్వృత్తః ప్రతి భానవాన్ ౨౫.
ఆయన శుభలక్షణాలతో, ఆశాఢ వస్త్రం ధరించి, మంచి స్వభావంతో, ప్రకాశవంతంగా కనిపించాడు.
వక్తుమిచ్ఛుః శైలపుత్రీం సఖీభిరితి చోదితః ౨౫.
అప్పుడా శైలపుత్రి స్నేహితుల ప్రేరణతో మాట్లాడాలని కోరుకుంది.
ముహూర్తపంచమాత్రేణ నియమోఽస్యాః సమాప్యతే ౨౫.
ఇంకా ఐదు క్షణాల్లో ఆమె వ్రతం పూర్తవుతుంది.
నానావిదా ధర్మవార్తాః ప్రకరిష్యసి బ్రాహ్మణ ౨౫.
బ్రాహ్మణా, నీవు అక్కడ నానా విధాలుగా ధర్మంపై చర్చలు జరుపుతావు.
అశ్రుముఖ్యో ద్విజస్యాగ్రే నిన్యుః కాలం చ తం తదా ౨౫.
అప్పుడు వారు కన్నీటి ముఖాలతో ఆ ద్విజుని ముందే ఆ సమయాన్ని గడిపారు.
విలోకనమిషేణాగాదాశ్రమోపస్థితం హ్రదమ్ ౨౫.
ఆమె ఒక్క చూపుతో ఆశ్రమానికి దగ్గరగా ఉన్న సరస్సు వైపు వెళ్లింది.
అహమత్ర నిమజ్జామి కోఽపి మాముద్ధరేత భోః ౨౫.
నేను ఈ నీటిలో మునిగిపోతున్నాను; ఎవరో నన్ను రక్షించండి స్నేహితులారా!
ఆజగ్ముస్త్వరయా యుక్తా దదుస్తస్మై కరం చ తాః ౨౫.
వారు త్వరగా వచ్చి ఆమెకు చేతులు అందించారు.
నాహం స్పృశామ్యసంసిద్ధాం మ్రియే వా నానృతం త్విదమ్ ౨౫.
పవిత్రం కానిదాన్ని నేను తాకను; అబద్ధం చెప్పే కన్నా చచ్చిపోతాను.
సవ్యం కరం దదావస్య తం చాసౌ నాభ్యనన్దత ౨౫.
ఆమె ఎడమ చేయి ఇచ్చింది, కాని అతడు ఆ చేయిని అంగీకరించలేదు.
సదోషేణ కృతం యచ్చ తదాదద్యాన్న కర్హిచిత్ ౨౫.
లోపం ఉన్నదాన్ని ఎప్పుడూ తీసుకోకూడదు.
ఇత్యుక్తా పార్వతీ ప్రాహ నాహం దత్తం చ దక్షిణమ్ ౨౫.
అలా అన్నపుడు పార్వతీ ఇలా చెప్పింది: నేను నా కుడి చేయి ఇవ్వలేదు.
దక్షిణం మే కరం దేవో గ్రహీతా భవ ఏవ చ ౨౫.
నా కుడి చేయిని భవదేవుడే తీసుకుంటాడు.
యద్యేవమవలేపస్తే గమనం కేన వార్యతే ౨౫.
ఇది నీ గర్వమైతే, నీ వెళ్ళడాన్ని ఎవరు ఆపుతారు?
రుద్రస్యాపి వయం మాన్యాః కీదృశం తే తపో వద ౨౫.
మేము రుద్రునికీ గౌరవించబడతాము; నీ తపస్సు ఎలా ఉందో చెప్పు.
అవజా నాసి విప్రాంస్త్వం తచ్ఛీఘ్రం వ్రజ దర్శనాత్ ౨౫.
నీవు బ్రాహ్మణులను గౌరవించడంలేదు; వెంటనే మా చూపుకు దూరంగా వెళ్లిపో.
తతో విచార్య బహుధా ఇతి చేతి చ సా శుభా ౨౫.
అప్పుడా మంగళకరమైన ఆమె అనేక విధాల ఆలోచించి ఇలా తలంచింది.
తతః సా దక్షిణం దత్త్వా కరం తం ప్రోజ్జహార చ ఏతత్సన్దర్శనార్థాయ తథా చక్రే భవోద్భవః॥ ౨౫.
తర్వాత ఆమె కుడి చేయి ఇచ్చి మళ్లీ తీసుకుంది; ఇది చూపించేందుకు భవుని సంతానం అలా చేసింది.
ప్రోద్ధృత్య చ తతః స్నాత్వా బద్ధ్వ యోగాసనం స్థితా॥ ౨౫.
తర్వాత బయటకు లాగించబడిన తరువాత, ఆమె స్నానం చేసి, యోగాసనాన్ని కట్టి అక్కడే నిలిచింది.
బ్రహ్మచారీ తతః ప్రాహ ప్రహసన్కిమిదం శుభే ౨౫.
ఆ బ్రహ్మచారి నవ్వుతూ, "ఇది ఏమిటి శుభే?" అని అడిగాడు.
దేవీ ప్రాహ జ్వాలయిష్యే శరీరం యోగవహ్నినా ౨౫.
దేవి సమాధానమిచ్చింది: "నేను యోగాగ్నితో నా శరీరాన్ని కాల్చేస్తాను."
బ్రహ్మచారీ తతః ప్రాహ కాశ్చిద్బ్రాహ్మణకామ్యయా ౨౫.
ఆ బ్రహ్మచారి మళ్లీ ఇలా అన్నాడు: "కొంతమంది బ్రాహ్మణుని కోరికతో ఇలా చేస్తారు."
నోపహన్యాం కదాచిద్వి సాధుభిర్విప్రకామనా ౨౫.
కానీ నేను బ్రాహ్మణుని కోరికతో ఎప్పుడూ మంచివారిని హాని చేయను, ఆలోచనలో కూడా కాదు.
దేవీ ప్రాహ బ్రూహి విప్ర ముహూర్తం సంస్థితా త్వహమ్ ౨౫.
దేవి ఇలా అంది: "బ్రాహ్మణా, చెప్పు. నేను క్షణం ఇక్కడ నిలబడి ఉన్నాను."
కిమర్థమితి రమ్భోరు నవే వయసి దుశ్చరమ్ ౨౫.
"రంభోరు, నువ్వు ఈ పిన్న వయసులో ఇంత కష్టమైన పని ఎందుకు చేయాలనుకుంటున్నావు?"
దుర్లభం ప్రాప్య మానుష్యం గిరిరాజగృహేఽధునా ౨౫.
"ఇప్పుడు ఈ గిరిరాజుని ఇంట్లో మనుష్య జన్మను, అది చాలా అరుదైనదిగా, పొందావు."
అతీవ దూయే వీక్ష్య త్వాం సుకుమారతరాకృతిమ్ ౨౫.
"నీ మృదువైన రూపాన్ని చూసి నాకు చాలా బాధగా ఉంది."