యదిదం భవతో వాక్యం న సమ్యగితి మే మతిః ౨౫.
మీరు చెప్పింది సరైనదని నాకు అనిపించటం లేదు.
త్కించిద్దైవాద్ధఠాత్కించిత్కించిదేవ స్వభావతః ౨౫.
కొన్ని విషయాలు విధి వల్ల, కొన్ని ధైర్యం వల్ల, మరికొన్ని మన స్వభావం వల్ల కలుగుతాయి.
బ్రహ్మణా చాపి బ్రహ్మత్వం ప్రాప్తం కిలతపోబలాత్ ౨౫.
బ్రహ్మదేవుడు కూడా తపస్సు శక్తితోనే బ్రహ్మ స్థితిని పొందాడు.
అధ్రువేణ శరీరేణ యద్యభీష్టం న సాధ్యతే ౨౫.
ఈ నశ్వరమైన శరీరంతో మన కోరిక నెరవేరకపోతే ఏమి లాభం?
యస్య దేహస్య ధర్మోఽయం క్వచిజ్జాయేత్క్వచిన్మ్రియేత్ ౨౫.
ఈ శరీరానికి ధర్మం ఏమిటంటే, అది ఎక్కడో పుట్టి, ఎక్కడో మరణిస్తుంది.
బాల్యే చ యౌవనే చాపి వార్ధక్యేపి వినశ్యతి ౨౫.
బాల్యంలోను, యవ్వనంలోను, వృద్ధాప్యంలోను కూడా ఈ శరీరం నశించిపోతుంది.
ఇత్యుక్త్వా స్వసఖీయుక్తా పితృభ్యాం సాశ్రు వీక్షితా ౨౫.
ఇలా చెప్పి, స్నేహితుల మధ్య ఉన్న ఆమెను తల్లిదండ్రులు కన్నీళ్లతో చూశారు.
తత్రాం బరాణి సంత్యజ్య భూషణాని చ శైలజా ౨౫.
అక్కడ, శైలజ తన వస్త్రాలు, ఆభరణాలు అన్నీ వదిలేసింది.
ఈశ్వరం హృది సంస్థాప్య ప్రణవాభ్యసనాదృతా ౨౫.
తన హృదయంలో పరమేశ్వరుణ్ని నిలిపి, ప్రణవ జపంలో నిబద్ధతతో లీనమైంది.
త్రిస్నాతా పాటలాపత్రభక్షకాభూచ్ఛతం సమాః ౨౫.
తాను మూడుసార్లు స్నానం చేసి, వంద సంవత్సరాలు పాటల వృక్షపు ఆకులు మాత్రమే తిని జీవించింది.
జలభక్షా శతం చాభూచ్ఛతం వై వాయుభోజనా ౨౫.
వంద సంవత్సరాలు నీళ్లు మాత్రమే తిని, ఇంకొన్ని వంద సంవత్సరాలు గాలినే ఆహారంగా తీసుకుంది.
నిరాహారా తతస్తాపం ప్రాపుస్తత్తపసో జనాః ౨౫.
తర్వాత, ఆహారం మానేసి తపస్సు వేడిని పొందింది; అలాగే ఇతర తపస్సు చేసే వారు కూడా పొందారు.
హరస్తత్రాయయౌ సాక్షాద్బ్రహ్మచారివపుర్ద్ధరః ౨౫.
అక్కడ, హరుడు బ్రహ్మచారి రూపంలో ప్రత్యక్షంగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
సులక్షణాషాఢధరః సద్వృత్తః ప్రతి భానవాన్ ౨౫.
ఆయన శుభలక్షణాలతో, ఆశాఢ వస్త్రం ధరించి, మంచి స్వభావంతో, ప్రకాశవంతంగా కనిపించాడు.
వక్తుమిచ్ఛుః శైలపుత్రీం సఖీభిరితి చోదితః ౨౫.
అప్పుడా శైలపుత్రి స్నేహితుల ప్రేరణతో మాట్లాడాలని కోరుకుంది.
ముహూర్తపంచమాత్రేణ నియమోఽస్యాః సమాప్యతే ౨౫.
ఇంకా ఐదు క్షణాల్లో ఆమె వ్రతం పూర్తవుతుంది.
నానావిదా ధర్మవార్తాః ప్రకరిష్యసి బ్రాహ్మణ ౨౫.
బ్రాహ్మణా, నీవు అక్కడ నానా విధాలుగా ధర్మంపై చర్చలు జరుపుతావు.
అశ్రుముఖ్యో ద్విజస్యాగ్రే నిన్యుః కాలం చ తం తదా ౨౫.
అప్పుడు వారు కన్నీటి ముఖాలతో ఆ ద్విజుని ముందే ఆ సమయాన్ని గడిపారు.
విలోకనమిషేణాగాదాశ్రమోపస్థితం హ్రదమ్ ౨౫.
ఆమె ఒక్క చూపుతో ఆశ్రమానికి దగ్గరగా ఉన్న సరస్సు వైపు వెళ్లింది.
అహమత్ర నిమజ్జామి కోఽపి మాముద్ధరేత భోః ౨౫.
నేను ఈ నీటిలో మునిగిపోతున్నాను; ఎవరో నన్ను రక్షించండి స్నేహితులారా!
ఆజగ్ముస్త్వరయా యుక్తా దదుస్తస్మై కరం చ తాః ౨౫.
వారు త్వరగా వచ్చి ఆమెకు చేతులు అందించారు.
నాహం స్పృశామ్యసంసిద్ధాం మ్రియే వా నానృతం త్విదమ్ ౨౫.
పవిత్రం కానిదాన్ని నేను తాకను; అబద్ధం చెప్పే కన్నా చచ్చిపోతాను.
సవ్యం కరం దదావస్య తం చాసౌ నాభ్యనన్దత ౨౫.
ఆమె ఎడమ చేయి ఇచ్చింది, కాని అతడు ఆ చేయిని అంగీకరించలేదు.
సదోషేణ కృతం యచ్చ తదాదద్యాన్న కర్హిచిత్ ౨౫.
లోపం ఉన్నదాన్ని ఎప్పుడూ తీసుకోకూడదు.
ఇత్యుక్తా పార్వతీ ప్రాహ నాహం దత్తం చ దక్షిణమ్ ౨౫.
అలా అన్నపుడు పార్వతీ ఇలా చెప్పింది: నేను నా కుడి చేయి ఇవ్వలేదు.
దక్షిణం మే కరం దేవో గ్రహీతా భవ ఏవ చ ౨౫.
నా కుడి చేయిని భవదేవుడే తీసుకుంటాడు.
యద్యేవమవలేపస్తే గమనం కేన వార్యతే ౨౫.
ఇది నీ గర్వమైతే, నీ వెళ్ళడాన్ని ఎవరు ఆపుతారు?
రుద్రస్యాపి వయం మాన్యాః కీదృశం తే తపో వద ౨౫.
మేము రుద్రునికీ గౌరవించబడతాము; నీ తపస్సు ఎలా ఉందో చెప్పు.
అవజా నాసి విప్రాంస్త్వం తచ్ఛీఘ్రం వ్రజ దర్శనాత్ ౨౫.
నీవు బ్రాహ్మణులను గౌరవించడంలేదు; వెంటనే మా చూపుకు దూరంగా వెళ్లిపో.
తతో విచార్య బహుధా ఇతి చేతి చ సా శుభా ౨౫.
అప్పుడా మంగళకరమైన ఆమె అనేక విధాల ఆలోచించి ఇలా తలంచింది.