ఇతి సంచింత్య కార్యం త్వం సర్వథా కురు తత్స్ఫుటమ్॥ ౨౪.
ఇలా ఆలోచించి, నీవు ఆ పనిని పూర్తిగా, స్పష్టంగా అన్ని విధాలా చేయాలి.
ఇత్యా కర్ణ్య తథేత్యుక్త్వా వసంతరతిసంయుతః ౨౪.
ఇది విని, "అలా జరుగనీ" అని చెప్పి, వసంతం మరియు రతితో కూడి బయలుదేరాడు.
తత్రాపశ్యత శంభోః స పుణ్యమాశ్రమమండలమ్ ౨౪.
అక్కడ శంభువు పవిత్రమైన ఆశ్రమవలయాన్ని అతడు చూశాడు.
తత్రాపశ్యత్త్రినేత్రస్య వీరకంనామ ద్వారపమ్ ౨౪.
అక్కడ త్రినేత్రుడైన పరమేశ్వరుని ద్వారపాలకుడైన వీరకుడిని చూశాడు.
దదర్శ చ మహేశానం నాసాగ్రకృతలోచనమ్ సమాకాయం సుఖాసీనం సమాధిస్థం మహేశ్వరమ్॥ ౨౪.
అతడు మహేశ్వరుని, ముక్కు చివరను చూస్తూ, సుఖంగా కూర్చొని, సమాధిలో లీనమై ఉన్నవాడిగా చూశాడు.
నిస్తరంగం వినిర్గృహ్య స్థితమింద్రియగోచరాన్ ౨౪.
అతడు పూర్తిగా నిశ్చలంగా, ఇంద్రియ విషయాలనుండి పూర్తిగా ఉపసంహరించుకొని ఉన్నాడు.
తం తథావిధమాలోక్య సోంతర్భేదాయ యత్నవాన్ ౨౪.
అతన్ని అలా చూసి, లోపల అతన్ని కదిలించేందుకు ప్రయత్నించాడు.
ఏతస్మిన్నంతరే దేవో వికాసితవిలోచనః ౨౪.
అప్పట్లోనే దేవుడు తన కళ్ళను వికసింపజేసి తెరిచాడు.
నివేదితా వీరకేణ వివేశ చ గిరేః సుతా ౨౪.
వీరకుడు తెలియజేయగా, పర్వత కుమార్తె లోపలికి ప్రవేశించింది.
తతస్తస్యాం మనః స్వీయమనురక్తమవేక్ష్య చ తావదాపూర్ణధనుషమపశ్యత రతిప్రియమ్॥ ౨౪.
ఆమె మనసు అతనిపట్ల ఆకర్షితమై ఉందని గమనించి, ఆమె రతిప్రియుడు విల్లు పూర్తిగా ఎక్కినట్టుగా కనిపించాడు.
తన్నాశకృపయా దేవో నానాస్థానేషు సోఽగమత్ ౨౪.
ఆమెపై దయతో దేవుడు అనేక చోట్ల సంచరించాడు.
స నదీః పర్వతాశ్చైవ ఆశ్రమాన్సరసీస్తథా ౨౪.
అతడు నదులు, పర్వతాలు, ఆశ్రమాలు, సరస్సులు అన్నింటికీ వెళ్లాడు.
జగత్త్రయం పరిభ్రమ్య పునరాగాత్స్వమాశ్రమమ్ ౨౪.
మూడు లోకాలలో తిరిగి, మళ్లీ తన ఆశ్రమానికి వచ్చాడు.
తతస్తృతీయనేత్రోత్థవహ్నినా నాకవాసినామ్ ౨౪.
తర్వాత, అతని మూడవ కన్ను నుండి వచ్చిన అగ్ని, దేవతలకు—
సస తు తం భస్మసాత్కృత్వా హరనేత్రోద్భవోఽనలః ౨౪.
హరుని కన్ను నుండి పుట్టిన ఆ అగ్ని అతన్ని బూడిదగా మార్చింది.
తతో భవో జగద్ధేతోర్వ్యభజజ్జాతవేదసమ్ ౨౪.
తర్వాత భవుడు, లోకహితార్థంగా ఆ అగ్నిని విభజించాడు.
భృంగేషు కోకిలాస్యేషు విహారేషు స్మరానలమ్ ౨౪.
ఆ అగ్నిని తేనెటీగల్లో, కోయిల గానంలో, ఆనందస్థలాల్లో ఉంచాడు.
జ్వాలయత్యనిశం సోఽగ్నిర్దుశ్చికిత్స్యోఽసుఖావహః ౨౪.
ఆ అగ్ని ఎప్పుడూ మండుతూ, నయం చేయలేని బాధను కలిగిస్తుంది.
విలలాప రతిర్ద్దీనా మధునా బంధునా సహ ౨౪.
రతి, తన మిత్రుడు మధుతో కలిసి, బాధతో విలపించింది.
రత్యాః ప్రలాపమాకర్ణ్య దేవదేవో వృషధ్వజః ౨౪.
రతికి వచ్చిన ఆ విలాపాన్ని విని, దేవదేవుడు అయిన వృషధ్వజుడు శ్రద్ధగా ఆలకించాడు.
అమూర్తోఽపి హ్యయం భద్రే కార్యం సర్వం పతిస్తవ ౨౪.
ఓ మృదువైనవాడా, నీ భర్త రూపం లేనివాడైనా, అన్ని పనులూ చేయగలడు.
యదా విష్ణుశ్చ భవితా వసుదేవాత్మజో విభుః ౨౪.
వసుదేవుని కుమారుడిగా మహాశక్తివంతుడైన విష్ణువు జన్మించినప్పుడు,
సా ప్రణమ్య తతో రుద్రమితి ప్రోక్తా రతిస్తతః ౨౪.
తర్వాత రతి, రుద్రునికి నమస్కరించి, ఇలా పలికింది.
దేవర్షే వర్ణ్యతే చేయం కథా పీయూషసోదరా ౨౫.
ఓ దేవర్షీ, ఈ కథ అమృతానికి సోదరివంటిది అని చెప్పబడుతోంది.
భగవాన్స్వాం సతీం భార్యాం వధార్థం చాపి తారకమ్ ౨౫.
భగవంతుడు తన భార్య సతీతో పాటు, తారకుని సంహారం కోసం కూడా సిద్ధమయ్యాడు.
త్వయైవోక్తం స విరహాత్సత్యాస్తప్యతి వై తపః ౨౫.
సతీతో విడిపోవడం వల్ల ఆయన తపస్సు చేస్తున్నాడని నీవే చెప్పావు.
సత్యమేతత్పురా పార్థ భవస్యేదం మనీషితమ్ ౨౫.
పార్థా, ఇది నిజమే. భవుడికి ఇదే ముందుగా సంకల్పం.
తపో వినా శుద్ధదేహో న కథంచన జాయతే ౨౫.
తపస్సు లేకుండా శుద్ధమైన శరీరం ఎప్పుడూ కలగదు.
మహత్కర్మాణి యానీహ తేషాం మూలం సదా తపః ౨౫.
ఈ లోకంలో ఉన్న అన్ని గొప్ప కార్యాలకు మూలం ఎప్పుడూ తపస్సే.
ఏతస్మాత్కారణాద్దేవో దర్పితం తం దదాహ తు ౨౫.
ఈ కారణంతోనే దేవుడు అతని అహంకారాన్ని కాల్చేశాడు.