తత్ఫలోదయసంపత్తౌ తద్భవాన్సంస్మృతో మునే ౨౩.
ఫలితం సిద్ధించినప్పుడు, మునీంద్రా, మిమ్మల్ని గుర్తు చేసుకుంటారు.
నిర్వృతిం పరమాం యాతి నివేద్యార్థం సుహృజ్జనే॥ ౨౩.
విషయాన్ని మిత్రులకు తెలియజేయడం వల్ల పరమానందం కలుగుతుంది.
తద్భవాఞ్ఛైలజాం దేవీం శైలంద్రం శైలవల్లభామ్ ౨౩.
కాబట్టి, మీరు పర్వత కుమార్తె అయిన దేవిని, పర్వతాధిపతికి ప్రియమైనవారిని చేరాలి.
తతస్తద్వాక్యమాకర్ణ్య గతోఽహం శైలసత్తమమ్ ౨౩.
ఆ మాటలు విని, నేను ఆ ఉత్తమ పర్వతాన్ని దగ్గరకు వెళ్లాను.
తత్ర హైమే స్వయం తేన మహాభక్త్యా నివేదితే ౨౩.
అక్కడ, హేమమయమైన గృహంలో, అతడు గొప్ప భక్తితో స్వయంగా ఆర్పణ చేశాడు.
గృహీతార్ఘ్యం తతో మాం చ పప్రచ్ఛ శ్లక్ష్ణయా గిరా ౨౩.
అతడు అర్ఘ్యం స్వీకరించి, మృదువైన మాటలతో నన్ను అడిగాడు.
అహమప్యస్య తత్ప్రోచ్య ప్రత్యవోచం గిరీశ్వరమ్ ౨౩.
నేను కూడా అతనితో మాట్లాడి, పర్వతాధిపతికి సమాధానం చెప్పాను.
అవగాహ్య స్థితవతా క్రియతే ప్రాణిపాలనా ౨౩.
అక్కడ ప్రవేశించి నిలిచినవాడు, జీవులను కాపాడే కార్యాన్ని నిర్వహిస్తాడు.
తపోజపవ్రతస్నానౌః సాధ్యంత్యాత్మనః పరమ్ ౨౩.
తపస్సు, జపం, వ్రతాలు, స్నానం వంటివాటితో మనిషి పరమాత్మను పొందగలడు.
త్వం సముద్ధరసి విప్రాన్కిమతః ప్రోచ్యతే తవ ౨౩.
నీవు బ్రాహ్మణులను రక్షిస్తున్నావు—నీ గొప్పతనాన్ని గురించి ఇంకేమీ చెప్పాలి?
ముదితాః ప్రతివర్తంతే గృహస్థమివ ప్రాణినః ౨౩.
ప్రాణులు సంతోషంగా నీ వద్దకు తిరిగి వస్తారు, గృహస్థుని దగ్గరకు వెళ్ళినట్టు.
ఉపాకరోషి జంతూనామేవంరూపా హి సాధవః ౨౩.
నీవు జీవులకు సహాయం చేస్తున్నావు; మంచి మనుషుల స్వభావం ఇలానే ఉంటుంది.
కందరం యస్య చాధ్యాస్తే స్వయం తవ మహేశ్వరః ౨౩.
నీ గుహలో మహేశ్వరుడు తానే స్వయంగా నివసిస్తున్నాడు.
హిమశైలస్య మహిషీ మేనా ఆగాద్దిదృక్షయా ౨౩.
హిమశైలుని రాణి అయిన మేనా, నిన్ను చూడాలనే కోరికతో అక్కడికి వచ్చింది.
లజ్జయానతసర్వాంగీ ప్రవివేశ సదో మహత్ ౨౩.
సంకోచంతో తల వంచి, తన శరీరమంతా నమ్రంగా పెట్టుకుని, ఆమె ఆ మహాసభలో ప్రవేశించింది.
వస్త్రనిర్గూఢవదనా పాణిపద్మకృతాంజలిః ౨౩.
తన ముఖాన్ని వస్త్రంతో కప్పుకుని, కమలమువంటి చేతులతో అంజలి చేసి నిలబడి ఉంది.
పతివ్రతా శుభాచారా సుబగా వీరసూః శుభే ౨౩.
ఆమె భర్తకు అంకితమై, శుభాచారాన్ని పాటించేవారు, అదృష్టశాలి, వీరుడికి తల్లి, ఓ శుభే!
తతోఽహం విస్మితాక్షీం చ హిమవద్గిరిపుత్రికామ్ ౨౩.
అంతట నేను ఆశ్చర్యంతో కళ్లు వెడల్పుగా ఉన్న హిమవంతుని కుమార్తెను చూశాను.
తతో దేవీ జగన్మాతా బాలబావం స్వకం మయి ౨౩.
తర్వాత జగన్మాత అయిన దేవి, తన బాల్య స్వభావాన్ని నాకు చూపించింది.
ఉవాచ వాచం తాం మందం మునిం వందయ పుత్రికే ౨౩.
ఆమె మృదువుగా ఇలా చెప్పింది: 'కుమార్తె, మునిని నమస్కరించు.'
ఇత్యుక్తా సా తతో బాలా వస్త్రాంతపి హితాననా ౨౩.
అలా చెప్పిన తర్వాత, ఆ చిన్నది తన ముఖాన్ని వస్త్రంతో కొంతమంది కప్పుకుని,
తతో విస్మితచిత్తోహముపచారవిదాంవరః ౨౩.
ఆ సమయంలో, నేను ఆశ్చర్యంతో మనసు నిండిపోయినవాడిని, ఆచారాన్ని బాగా తెలిసినవాడిని.
రత్నక్రీడనకం రమ్యం స్తాపితం సుచిరం మయా ౨౩.
నేను ఎంతో కాలంగా తయారు చేసిన అందమైన రత్నాల బొమ్మను ఆమె ముందుంచాను.
వందమానా చ మే పాదౌ మయా నీతాంక మాత్మనః ౨౩.
ఆమె నా పాదాలకు నమస్కరిస్తూ, నేను ఆమెను నా ఒడిలోకి తీసుకున్నాను.
న తత్పశ్యామి యత్తుభ్యం దద్మ్యాశీః కా తవోచితా ౨౩.
నీకోసం తగిన ఆశీర్వాదం ఏమి ఇవ్వగలనో నాకు కనబడటం లేదు.
నోదయామాస మాం మందమానశీఃశంకితా తదా ౨౩.
అప్పుడు, ఆమె సంకోచంతో, నన్ను ఆశీర్వాదం అడగలేదు.
తదహం జ్ఞాతుమిచ్ఛామి కీదృశోఽస్యాః పతిర్భవేత్ ౨౩.
అందుకే, ఆమెకు ఎలా ఉన్న భర్త వస్తాడో నేను తెలుసుకోవాలని కోరుతున్నాను.
న జాతోఽస్యాః పతిర్భద్రే వర్తతే చ కులక్షణః ౨౩.
భద్రే, ఆమె భర్త ఇంకా పుట్టలేదు. అతడు మంచి వంశానికి చెందినవాడు.
శ్రుత్వేతి సంభ్రమావిష్టో ధ్వస్తవీర్యో హిమాచలః ౨౩.
ఇలా విని, హిమాచలం ఆందోళనతో నిండిపోయి, అతని ధైర్యం తరిగిపోయింది.
అహో విచిత్రః సం సారో దుర్వేద్యో మహతామపి ౨౩.
ఓహ్, ఈ Samsāram ఎంత విచిత్రంగా ఉంది! గొప్పవారికీ దీనిని పూర్తిగా గ్రహించడం కష్టం.