తతః సమస్తముద్వృత్తం తతోదృస్యత తారకః ౨౧.
ఆ సమయంలో తారకుడు తన సంపూర్ణ శక్తితో పైకి లేచినట్టు కనిపించాడు.
లోకావసాద మేకత్ర లోకోద్ధరణమేకతః ౨౧.
ఒకవైపు లోకాల నాశనం, ఇంకొకవైపు లోకాల రక్షణ నిలిచినట్టు ఉంది.
ప్రశశంసుః సురాః పార్థ తదా తస్మిన్సమాగమే॥ ౨౧.
ఆ సమాగమంలో, అర్జునా, దేవతలు అక్కడ ఉన్నవారిని ప్రశంసించారు.
అస్త్రాణి తేజాంసి ధనాని యోధా యశో బలం వీరపరాక్రమాశ్చ ౨౧.
అస్త్రాలు, తేజస్సు, ధనాలు, యోధులు, కీర్తి, బలం, వీరత్వం —
అథాభిముఖమాయాంతం దేవా వినతర్పవభిః ౨౧.
అప్పుడు అతను ఎదురుగా రాగానే, దేవతలు తీరని కోపంతో అతనిని చూశారు.
స తానచింత్య దైత్యేంద్రో దేవబాణక్షతాన్హృది ౨౧.
దైత్యుల అధిపతి, దేవతల బాణాలతో గాయపడి హృదయంలో బాధపడుతున్న వారిని చూసాడు.
నారాయణం చ సప్తత్యా నవత్యా చ హుతాశనమ్ ౨౧.
అతడు నారాయణుని మీద డెబ్బై బాణాలు, అగ్ని మీద తొంభై బాణాలు వదిలాడు.
ధనదం చైవ సప్త్యా వరుణం చ తథాష్టభిః ౨౧.
అలాగే అతడు కుబేరుని మీద డెబ్బై బాణాలు, వరుణుని మీద ఎనిమిది బాణాలు వదిలాడు.
వివ్యాధ పునరేకైకం దశభిర్మర్మభేదిభిః ౨౧.
తర్వాత ప్రతి ఒక్కరిని పది బాణాలతో, వారి ప్రాణస్థానాలను తాకుతూ, మళ్ళీ గాయపరిచాడు.
గరుడం దశభిశ్చైవ మహిషం నవభిస్తథా ౨౧.
అతడు గరుడుని మీద పది బాణాలు, మహిషుని మీద తొమ్మిది బాణాలు వదిలాడు.
చకార వర్మజాలాని చిచ్ఛేద చ ధనూంషి చ ౨౧.
అతడు కవచాల వలలు సృష్టించి, వారి విల్లులను కూడా కోసేశాడు.
చాపాన్యన్యాని సంగృహ్య యావన్ముంచంతి సాయకాన్ ౨౧.
వారు ఇంకొన్ని విల్లు పట్టుకుని, బాణాలను వదులుతూనే ఉన్నారు.
తాడయామాస శక్రం స హృది సోపి ముమోచహ ౨౧.
అతడు ఇంద్రుని హృదయంలో బలంగా తాకగా, ఇంద్రుడు కూడా ఒక బాణాన్ని వదిలాడు.
తార్క్ష్యవిష్ణూ సమాజఘ్నే శరాభ్యాం తావముహ్యతామ్ ౨౧.
అతడు గరుడుడు, విష్ణువును రెండు బాణాలతో తాకగా, వారు అయోమయానికి లోనయ్యారు.
నిర్ఋతేశ్చాకరోత్కార్యం భీతబీతం విమోహయన్ ౨౧.
అతడు నిరృతిని భయపెట్టి, అయోమయానికి గురిచేసే విధంగా ఒక అద్భుత కార్యం చేశాడు.
తతః ప్రాప్య హరిః సంజ్ఞాం ప్రోత్సాహ్య చ దిశాం పతీన్ ౨౧.
తర్వాత హరి చైతన్యం పొందాడు, దిక్పాలకులను ఉత్సాహపరిచాడు.
ధూమకేతోర్జ్వలాత్క్రుద్ధస్తస్య చ్ఛిత్త్వా న్యపాతయత్ ౨౧.
ధూమకేతువు జెండా మండిపోతుండగా, కోపంతో దాన్ని కోసి కింద పడేశాడు.
ధనేశశ్చ ధనుః క్రుద్ధో బిభేదబహుధా శరైః ౨౧.
కుబేరుడు కోపంతో తన బాణాలతో అతని విల్లు ముక్కలు ముక్కలుగా చేసేశాడు.
నిర్ఋతిస్తిలశో వర్ణ చక్రే బాణైస్తతో రణే ౨౧.
నిరృతి యుద్ధంలో బాణాలతో అతని శరీరాన్ని నువ్వుల వర్ణంలా మార్చేశాడు.
లిహంతః సృక్కిణీం దేవా వాసుదేవాదయస్తదా ౨౧.
అప్పుడు వాసుదేవుడు మొదలైన దేవతలు రక్తం కోసం పెదవులు నాకారు.
ముమోచ ముద్గరం భీమం సహస్రాక్షాయ సంగరే ౨౧.
అతడు భయంకరమైన ముద్గరాన్ని యుద్ధంలో ఇంద్రునిపై విసిరాడు.
రథాదాప్లుత్య ధరణీమగమత్పాకశాసనః ౨౧.
ఇంద్రుడు తన రథం నుంచి దూకి భూమిపైకి దిగాడు.
స రథం చూర్ణయామాస న మమార చ మాతలిః ౨౧.
అతడు రథాన్ని నుజ్జునుజ్జు చేశాడు, కానీ మాతళి మరణించలేదు.
స్కన్ధే గరుత్మతః సోఽపి నిషసాద విచేతనః ౨౧.
తర్వాత అతడు చైతన్యం కోల్పోయి, గరుత్మంతుడు భుజంపై కూలిపోయాడు.
యమం చ పాతయామాస భూమౌ దైత్యో ముఖే హతమ్ ౨౧.
దానవుడు యముని గట్టిగా కొట్టి, యముడు నోరు గాయపడి నేలపై పడిపోయాడు.
వాయుం పదా తదాక్షిప్య పాతయామాస భూతలే ౨౧.
అతడు వాయువును కాలితో తన్ని, భూమిపై పడేశాడు.
తతో దేవనికాయానామేకైకం క్షణమాత్రతః ౨౧.
ఆ తరువాత, ఒక్క క్షణంలోనే దేవతల గుంపుల్ని ఒక్కొక్కరిని దాడి చేశాడు.
లబ్ధసంజ్ఞస్తతో విష్ణుశ్చక్రం జగ్రాహ దుర్ధరమ్ ౨౧.
తర్వాత విష్ణువు మళ్లీ చైతన్యం పొందాడు, తన భయంకరమైన చక్రాన్ని పట్టుకున్నాడు.
ముమోచ దానవేంద్రస్య దృఢం వక్షసి కేశవః ౨౧.
కేశవుడు దానవాధిపతి ఛాతీపై ఆ చక్రాన్ని గట్టిగా విసిరాడు.
వ్యశీర్యతాథ కాయేఽస్య నీలోత్పలమివాశ్మని ౨౧.
అది అతని శరీరంపై నీలకమలము రాయిపై పడినట్లు విరిగిపోయింది.