తతః సా దానవేంద్రస్య శైలమాయా న్యవర్తత ౨౧.
తర్వాత దానవేంద్రుని పర్వత మాయా తొలగిపోయింది.
బభూవ కుంజరో భీమో మహాశైలమయాకృతిః ౨౧.
అతడు మహాపర్వతం లాంటి శరీరంతో భయంకరమైన ఏనుగుగా మారాడు.
బభంజ పృష్ఠతః కాంశ్చిత్కరేణాకృష్య దానవః ౨౧.
దైత్యుడు తన సొంకుతో కొందరిని పట్టుకుని వెనుక నుంచి విరిచేశాడు.
అస్త్రం త్రైలోక్యదుర్ధర్షం నారసింహం ముమోచ హ ౨౧.
అతడు మూడు లోకాలకూ భయంకరమైన నరసింహాస్త్రాన్ని వదిలాడు.
హృష్టదంష్ట్రాట్టహాసాని క్రకచాభనఖాని చ ౨౧.
దానికి మెరిసే పళ్ళు, గర్జించే నవ్వు, రంపపు వంటి గోర్లు ఉన్నాయి.
తతశ్చాశీవిషో ఘోరోఽభవత్ఫణసమాకులః ౨౧.
తర్వాత భయంకరమైన పాము, అనేక ఫణాలతో అక్కడ ప్రత్యక్షమైంది.
తతోఽస్త్రం గారుడం చక్రే శక్రః సంప్రహరన్రॅణే ౨౧.
యుద్ధంలో ఇంద్రుడు గరుడాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు.
తైర్గరుత్మద్భిరాసాద్య జంభం భుజగరూపిణమ్ ౨౧.
ఆ గరుడబలంతో, పామురూపంలో ఉన్న జంభుడిని అతడు ఆक्रमించాడు.
మాయాయామ చ ప్రనష్టాయాం తతో జంభో మహాసురః ౨౧.
ఆ మాయా పోయిన తర్వాత, జంభుడు మహాదానవుడిగా మిగిలిపోయాడు.
వివృత్తనయనో గ్రస్తుమియేష సురపుంగవాన్ ౨౧.
విప్పిన కళ్లతో, జంభుడు దేవతాధిపతులను మింగేందుకు యత్నించాడు.
సురసేనాఽభవద్భీమం పాతాలోత్తాలతాలుకమ్ ౨౧.
సురసేన ప్రాంతం పాతాళంలో ఉన్నట్లుగా భయంకరంగా మారింది.
శక్రో దీనత్వమాపన్నః శ్రాంతవాహనవాహనః ౨౧.
ఇంద్రుడు మిగిలిపోయి, తన వాహనం అలసిపోయి, నిరుత్సాహంగా ఉన్నాడు.
కిమనంతరమేవాస్తి కర్తవ్యం నో విశేషతః ౨౧.
ఇప్పుడు మనం ఏం చేయాలి? ప్రత్యేకంగా చేయాల్సింది ఏమీ లేదు.
తతో హరిరువాచేదం వజ్రాయుధముదారధీః ౨౧.
అప్పుడు ఉదారమైన హరి, వజ్రాయుధుడైన ఇంద్రునితో ఇలా అన్నాడు.
మా గచ్ఛ మోహం మా గచ్ఛ క్షిప్రమస్త్రం స్మర ప్రభో ౨౧.
భ్రమకు లోనవద్దు, నిరాశకు లోనవద్దు, ప్రభూ! త్వరగా నీ ఆయుధాన్ని గుర్తు చేసుకో.
ఏతస్మిన్నంతరే దైత్యో వివృతాస్యోఽగ్రసత్క్షణాత్ ౨౧.
అప్పట్లోనే, దైత్యుడు నోరు విప్పి వెంటనే ముందుకు దూసుకొచ్చాడు.
తతో నారాయణాస్త్రం చ నిపపాతాస్య వక్షసి ౨౧.
అప్పుడే నారాయణాస్త్రం అతని ఛాతిపై పడింది.
తతః స్వతేజసా రూపం తస్య దైత్యస్య నాశితంమ్ ౨౧.
దాని తేజస్సుతో ఆ దైత్యుని రూపం నశించిపోయింది.
గగనస్థః స దైత్యేన్ద్రః శస్త్రాశనిమతీంద్రియః ౨౧.
ఆ దైత్యేంద్రుడు ఆకాశంలో నిలబడి, ఆయుధాలు, వజ్రాలు, గొప్ప ఇంద్రియాలు కలిగి ఉన్నాడు.
తథా పరశ్వధాంశ్చక్రవజ్రబాణాన్సముద్గరాన్ ౨౧.
అలాగే, పరశువులు, చక్రాలు, వజ్రాలు, బాణాలు, గదలు కూడా ఉన్నాయి.
వవర్ష దానవో రోషాదవధ్యానక్షయానపి ౨౧.
ఆ దానవుడు కోపంతో, అజేయమైనవి, అక్షయమైనవి అయిన ఆయుధాలను కూడా వర్షంలా కురిపించాడు.
బాహుభిర్ధరణీ పూర్ణా శిరోభిశ్చ సకుండలైః ౨౧.
భూమి చేతులతో, కుండలాలు ఉన్న తలలతో నిండిపోయింది.
భగ్నేషా దండచక్రాక్షై రథైభిః సహ ౨౧.
అక్కడ విరిగిన అక్షాలు, చక్రాలు కలిగిన రథాలు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి.
రుధిరౌఘహ్రదావర్తా గజదేహశిలోచ్చయా ౨౧.
రక్తపు ప్రవాహాలు సరస్సుల్లా తిరుగుతున్నాయి, ఏనుగుల శవాలు కొండల్లా పేరుకున్నాయి.
శ్రృగాలగృధ్రధ్వాంక్షాణాం పరమానందకారిణీ ౨౧.
అది నక్కలు, గద్దలు, కాకులకు ఎంతో ఆనందాన్ని కలిగించింది.
అసంభ్రమాభిర్భార్యాభిః సహ నృత్యద్భిరుద్ధతా ౨౧.
భయమేమీ లేని భార్యలతో కలిసి, వారు ఉల్లాసంగా నృత్యం చేశారు.
పిశాచో యత్ర చాశ్వానాం ఖురానేకత్ర చాకరోత్ ౨౧.
అక్కడ ఒక పిశాచుడు గుర్రాల కాళ్లను ఒక్కచోట చేర్చాడు.
ప్రసాదయంతి బహుధా మహాకర్ణార్థకోవిదాః ౨౧.
వారు గొప్ప చెవులు ఉన్నవారిని సంతోషపెట్టడంలో నిపుణులై, అనేక మందిని ప్రసన్నం చేశారు.
ఆకల్పమేవం యోద్ధవ్యమస్మాకం తృప్తిహేతవే ౨౧.
మనకు తృప్తి కలిగే వరకు ఇలాగే యుద్ధం చేయాలి.
మ్రియతే యది సంగ్రామే ధాతుర్దద్భోఽపయాచితమ్ ౨౧.
యుద్ధంలో ఎవరు చనిపోతే, వారు భూతాధిపతిని అడిగినది పొందుతారు.