తతః కపాలినం త్యక్త్వా భవం చాసురపుంగవః మమర్ద చరణాఘాతైర్దన్తైశ్చాపి కరేణ చ॥ ౨౧.
అప్పుడా రాక్షసులలో శ్రేష్ఠుడు, కపాలిని వదిలేసి, భవుడిని తన కాళ్లతో, పళ్లతో, చేతులతో బలంగా కొట్టాడు.
తతోఽసౌ శూలయుద్ధేన శ్రమమాసాదితో యదా ౨౧.
తర్వాత, శూలంతో జరిగిన యుద్ధంలో అలసిపోయినప్పుడు,
భ్రామయామాస చాతీవ వేగేన చ గజాసురమ్ ౨౧.
అతడు గజాసురుణ్ని బలంగా తిప్పసాగాడు.
నిరుత్సాహం రణే తస్మిన్గతయుద్ధోత్సవోఽభవత్ ౨౧.
ఆ యుద్ధంలో అతడు ఉత్సాహం కోల్పోయాడు, యుద్ధోత్సవం ఆగిపోయింది.
స్రవత్సర్వాంగర క్తౌఘం చకారాంబరమాత్మనః ౨౧.
అతని శరీరమంతా రక్తం కారుతూ, తన వస్త్రాలను మురికి చేసింది.
ఊచుశ్చైనం చయో హన్యాత్స మ్రియేత తతస్త్వసౌ ౨౧.
వారు అతనితో, 'ఎవడు వధిస్తే వాడు కూడా చనిపోతాడు' అని చెప్పారు. అందుకే,
విత్రేసుర్దుద్రువుర్జఘ్నుర్నిపేతుశ్చ సహస్రశః ౨౧.
వారు భయపడి పారిపోయారు, కొట్టుకున్నారు, వేల సంఖ్యలో పడిపోయారు.
గజం మత్తమథారుహ్య శతదున్దుభినాదితమ్ ౨౧.
వంద డప్పులతో మారుమోగుతున్న మత్తులో ఉన్న ఏనుగుపై ఎక్కాడు.
యాంయాం నిమిగజో యాతి దిశం తాంతాం సవాహనాః ౨౧.
గజాసురుడు ఏ దిశలో పోతే, ఆ దిశలోనే సైన్యాలు తమ వాహనాలతో వెళ్ళాయి.
గన్ధేన సురమాతంగా దుద్రువుస్తస్య హస్తినః ౨౧.
అతని వాసనను తెలుసుకుని, దేవతా ఏనుగులు ఆ హస్తిని చూసి పారిపోయాయి.
తస్థౌ దిక్పాలకైః సార్ధమష్టభిః కేశవేన చ ౨౧.
అతడు ఎనిమిది దిక్పాలకులతో, కేశవునితో కలిసి నిలిచాడు.
తావచ్ఛక్రగజో భీతో ముక్త్వా నాదం సుభైరవమ్ ౨౧.
అప్పుడు ఇంద్రుని ఏనుగు భయంతో భయంకరమైన అరుపు వేసింది.
పలాయతి గజే తస్మిన్నారూఢః పాకశాసనః ౨౧.
ఆ ఏనుగు పారిపోతున్నప్పుడు, ఇంద్రుడు ఇంకా దానిపైనే ఉన్నాడు.
శతక్ర తుస్తు శూలేన నిమిం వక్షస్యతాడయత్ ౨౧.
శతక్రతువు తన శూలంతో నిమిని ఛాతీలో గట్టిగా కొట్టాడు.
తం ప్రహారచింత్యైవ నిమిర్నిర్భయపౌరుషః ౨౧.
ఆ దెబ్బకు ఏమాత్రం భయపడకుండా, నిమి ధైర్యంగా నిలిచాడు.
స హతో ముద్గరేణాథ శక్రకుఞ్జర ఆహవే ౨౧.
ఆ యుద్ధంలో, శక్రుని ఏనుగును ముసలితో కొట్టి చంపారు.
లాఘవాత్క్షిప్రముత్థాయ తతోఽమరమహాగజః ౨౧.
ఆ సమయంలో దేవతల గొప్ప ఏనుగు తన తేలికత వల్ల వెంటనే లేచిపోయింది.
తతో వాయుర్వవౌ రూక్షో బహుశర్కరపాంశులః స్రుతరక్తో బభౌ శైలో ఘనధాతుహ్రదో యతా॥ ౨౧.
అతనంతట అదే సమయంలో గాలి బాగా బలంగా, మట్టి, రాళ్లతో కూడి ఊదింది. ఆ కొండ రక్తంతో తడిసినట్లుగా, ఘనమైన లోహపు సరస్సులా కనిపించింది.
ధనేశోఽపి గదాం గుర్వీ తస్య దానవహస్తినః ౨౧.
ఆ సమయంలో ధనేశ్వరుడు కూడా ఆ దానవుడి ఏనుగుపై తన బరువైన గదను ఎత్తుకున్నాడు.
గజో గదానిపాతేన స తేన పరిమూర్ఛితః ౨౧.
ఆ గద దెబ్బతో ఆ ఏనుగు స్పృహ కోల్పోయింది.
పతితే చ గజే తస్మిన్సింహనాదో మహానభూత్ ౨౧.
ఆ ఏనుగు పడిపోవడంతో అక్కడ గొప్ప సింహగర్జన వినిపించింది.
హేషారవేణ చాశ్వానాం రాణాస్ఫోటైశ్చ ధన్వినామ్ ౨౧.
అశ్వాల హేషారవాలు, యోధుల విల్లు మోగిన శబ్దాలు యుద్ధంలో మారుమోగాయి.
సురాణాం సింహనాదం చ సన్నాదితదిగంతరమ్ ౨౧.
దేవతల సింహగర్జన చుట్టూ ఉన్న దిక్కులన్నింటినీ నిండిపోయింది.
తతః స కోపరక్తాక్షో ధ్నుష్యారోప్య సాయకమ్ ౨౧.
అప్పుడా దానవుడు కోపంతో కన్నులు ఎర్రబెట్టుకుని తన విల్లుకు బాణాన్ని అమర్చాడు.
తమాయాంతమభిప్రేక్ష్య ధనుష్యాహితసా యకమ్ ౨౧.
అతడు బాణాన్ని విల్లుకు అమర్చి ముందుకు వస్తున్నదాన్ని చూసి,
బాణం చ తైలధౌతాగ్రమర్ధచంద్రమజిహ్మగమ్॥ ౨౧.
ఆ బాణం నూనెతో మెరిపించి, అర్ధచంద్రాకారంగా, కొంత వంకరగా ఉండేది.
తేనాస్యట సశరం చాపం చిచ్ఛేద బలవృత్రహా ౨౧.
అందులో శక్తివంతుడైన వృత్రాసురుని సంహారుడు ఆ బాణంతో అతని విల్లు, బాణాన్ని కోసేశాడు.
అన్యత్కార్ముకాదాయ వేగవద్భారసాధనమ్ ౨౧.
అతడు మరొక బలమైన, వేగవంతమైన విల్లు తీసుకున్నాడు.
శక్రం వివ్యాధ దశభిర్జత్రుదేశే చ పత్రిబిః ౨౧.
ఆ విల్లు చేతిలో పెట్టుకుని అతడు శక్రుని భుజాల దగ్గర పదిమంది బాణాలతో గాయపరిచాడు.
శక్రోపి దానవేన్ద్రాయ బాణజాలమ భీరయన్ ౨౧.
శక్రుడు కూడా దానవేంద్రుడిపై భయంకరమైన బాణవర్షాన్ని వదిలాడు.