గ్రస్తుమైచ్ఛద్రణే దైత్యః సగరుత్మంతమచ్యుతమ్ ౨౦.
ఆ దానవుడు యుద్ధంలో గరుడుని, అచ్యుతుడిని కలిసి మింగాలని యత్నించాడు.
వదనం పూరయామాస దివ్యైస్త్రైర్మహాబలః ౨౦.
ఆ మహాబలుడు తన నోటిని మూడు దివ్య పురుషులతో నింపుకున్నాడు.
పరివర్తితకాయార్ధః పపాతాథ మమార చ ౨౦.
అరగంతు దేహాన్ని తిప్పుకుంటూ పడిపోయి అక్కడే చనిపోయాడు.
మహిషం ప్రాహ మత్తస్త్వం వధం నార్హసి దానవ ౨౦.
అతడు మహిషుని చూచి, 'నీవు మత్తులో ఉన్నావు, దానవా! నీకు మరణం అర్హత లేదు' అన్నాడు.
ఉత్తిష్ఠ గచ్ఛ మన్ముక్తో ద్రుతమస్మాన్మహారణాత్ ౨౦.
'ఎదురు లేవు, నేను నీకు విముక్తి ఇచ్చాను. ఈ గొప్ప యుద్ధ స్థలాన్ని త్వరగా విడిచిపో.'
తస్మిన్పరాఙ్ముఖే దైత్యే మహిషే శుంభదానవః ౨౦.
ఆ దానవుడు వెనక్కు తిరిగినప్పుడు, శుంభుడు మహిషుని దగ్గరకు వచ్చాడు.
నిర్మధ్య పాణినా పాణిం ధనురాదాయ భైరవమ్ ౨౦.
తన చేతిని చేతితో బలంగా నలిపి, భయంకరమైన విల్లు తీసుకున్నాడు.
స చిత్రయోధీ దృఢముష్టిపాతస్తతశ్వ విష్ణుం చ దైత్యః ౨౦.
ఆ యుద్ధ నిపుణుడు గట్టి ముష్టిపోటుతో విష్ణువును కొట్టాడు.
విష్ణుశ్చ దైత్యేంద్రశరార్దితో భృశం భుశుండిమాదాయ కృతాంతతుల్యామ్ ౨౦.
దానవేంద్రుని బాణాలతో తీవ్రంగా బాధపడిన విష్ణువు, కాలాంతకుడి వంటి గొడ్డలిని పట్టుకున్నాడు.
తతస్త్రిభిః శంభుభుజం ద్విషష్ట్యా సూతస్య శీర్షం దశక్షిశ్చ కేతుమ్ ౨౦.
తర్వాత మూడు బాణాలతో శంభువు భుజాన్ని, అరవై రెండు బాణాలతో సారథి తలని, పది బాణాలతో జెండాను కొట్టాడు.
స తైశ్చ విద్ధో వ్యథితో బభూవ దైత్యేశ్వరో విస్రుతశోణితాక్తః ౨౦.
ఆ బాణాల వల్ల దానవాధిపతి గాయపడి, రక్తంతో తన కీర్తి మసకబారిపోయింది.
యోషిత్సువధ్యోఽసి రణం విభుంచ శుంభాఽశుభ స్వల్పతరైరహోభిః ౨౦.
'నీవు స్త్రీ చేతిలో చావడానికి తగినవాడివి; శుంభుడు, మహాప్రభువు, కొన్ని రోజుల్లోనే యుద్ధంలో నిన్ను సంహరిస్తాడు.'
జమ్భోఽథ తద్విష్ణుముఖాన్నిశమ్య జగర్జ చోచ్చైః కృతసింహనాదః ౨౦.
విష్ణువు మాటలు విని, జంభుడు గట్టిగా సింహగర్జన చేస్తూ అరవాడు.
కిమేభిస్తే జలావాస దైత్యైర్హీనపరాక్రమైః ౨౦.
'ఈ నీటిలో నివసించే, పరాక్రమం లేని దానవులు ఏమి ఉపయోగం?' అని అన్నాడు.
యత్తే పూర్వం హతా దైత్యా హిరణ్యాక్షముఖాః కిల ౨౦.
నీవు ముందుగా హిరణ్యాక్షుడు మొదలైన దైత్యులను సంహరించావు.
పశ్య తాలప్రతీ కాశౌ భుజావేతౌ హరే మమ ౨౦.
హరి! నా ఈ రెండు చేతులు తాళిపత్రాల్లా ఉన్నాయని చూడు.
ఇత్యుక్తః కేశవస్తేన సృక్కిణీ సంలిహన్రుషా ౨౦.
అతడు ఇలా చెప్పగానే, కేశవుడు కోపంతో పెదవులు నాకాడు.
తతస్తస్యాప్యనుపదం కాలాయసమయం దృఢమ్ ౨౦.
ఆ తరువాత అతడిని దగ్గరగా అనుసరించి, బలమైన ఇనుపగదను తీసుకున్నాడు.
తదాయుధద్వయం దృష్ట్వా జంభో న్యస్య రథే ధనుః ౨౦.
ఆ రెండు ఆయుధాలను చూసి, జంభుడు తన రథంపై ధనుస్సును పక్కన పెట్టాడు.
ద్వితీయం ముద్గరం చాను గృహీత్వా వినదన్రణే ౨౦.
తర్వాత రెండవ గదను తీసుకుని, యుద్ధంలో గర్జించాడు.
తాభ్యాం చాతిప్రహారాభ్యాముభౌ గరుడకేశవౌ ౨౦.
ఆ రెండు గదల బలమైన దెబ్బలతో, గరుడుడు, కేశవుడు ఇద్దరూ—
తదద్భుతం మహద్దృష్ట్వా జగర్జుర్దైత్యసత్తమాః ౨౦.
ఆ అద్భుతమైన గొప్ప కార్యాన్ని చూసి, ముఖ్యమైన దైత్యులు హర్షంతో అరవారు.
సింహనాదైస్తలోన్నాహైర్ధనుర్నాదైశ్చ బాణజైః ౨౦.
సింహగర్జనలు, పైకి ఎత్తిన చేతులు, విల్లుల మోగు శబ్దాలు, బాణాల మ్రోగు ధ్వనులతో—
శంఖాంశ్చ పూరయామాసుశ్చిక్షిపుర్దేవతా భృశమ్॥ ౨౦.
వారు శంఖాలను ఊదారు; దేవతలు ఎంతో ఆనందించారు.
సంజ్ఞామవాప్యాథ మహారణే హరిః సవైనతేయః పరిరభ్య జంభమ్ ౨౦.
అప్పుడు ఆ మహాయుద్ధంలో సంకేతాలు ఇచ్చుకుని, హరి వినతా కుమారుడితో కలిసి జంభుని ఆలింగనం చేశాడు.
తమాలోక్య పలాయంతం విధ్వస్తధ్వజకార్ముకమ్ ౨౧.
అతడు జెండా, విల్లు విరిగిపోయి పారిపోతున్నాడని చూసారు.
అథాయాన్నికటం విష్ణోః సురేశస్త్వరయాన్వితః ౨౧.
అప్పుడు దేవేంద్రుడు అత్యవసరంగా విష్ణువు దగ్గరకు వచ్చాడు.
కిమేభిః క్రీడసే దేవ దానవైర్దుష్టమానసైః ౨౧.
దేవా! నీచమైన మనసున్న దానవులతో ఎందుకు ఆటలాడుతున్నావు?
శక్తేనోపేక్షితో నీచో మన్యతే బలమాత్మనః ౨౧.
బలమైనవాడు పట్టించుకోకపోతే, నీచుడు తనలో శక్తి ఉందని ఊహించుకుంటాడు.
అథాగ్రేసరసంపత్త్యా రథినో జయమాయయుః ౨౧.
తర్వాత ముందుకు దూసుకెళ్లిన రథసారథులు విజయాన్ని సాధించారు.