ఇతి బ్రవన్రణే దైత్యం మథనం ప్రతి సోఽగమత్ ౨౦.
అలా యుద్ధంలో చెప్పి, అతడు మథనుడి వైపు వెళ్లాడు.
జఘాన భిండిపాలేన శితధారేణ వక్షసి ౨౦.
అతడు మథనుడి ఛాతీపై పదునైన గదతో బలంగా కొట్టాడు.
జఘాన పంచభిర్బాణైర్గిరీంద్రస్యాపి భేదకైః ౨౦.
అతడు పర్వతాధిపతిని కూడా చీల్చగల ఐదు బాణాలతో ఐదుగురిని సంహరించాడు.
విచేతనో ముహూర్తాత్స సంస్తభ్య మథనః పునః ౨౦.
మథనుడు కొంతసేపు స్పృహ కోల్పోయి, మళ్లీ తేరుకున్నాడు.
విష్ణుస్తేన ప్రహారేణ కించిదాఘూర్ణితోఽభవత్ ౨౦.
ఆ దెబ్బతో విష్ణువు కొంతకాలం తడబడిపోయాడు.
తయా సంతాడయామాస మథనం హృదయే దృఢమ్ ౨౦.
ఆ ఆయుధంతో మథనుడి హృదయాన్ని గట్టిగా కొట్టాడు.
తస్మిన్నిపతితే భూమౌ మథనే మథితే భృశమ్ ౨౦.
అది భూమిపై పడగానే మథనం మరింత బలంగా కొనసాగింది.
తతస్తేషు విషణ్ణేషు దానవేష్వతిమానిషు ౨౦.
అప్పుడు ఆ అహంకారంతో ఉన్న దానవులు నిరుత్సాహంగా మారారు.
ప్రత్యుద్యయౌ హరిం రౌద్రః స్వబాహుబలమాశ్రితః ౨౦.
ఆ సమయంలో ఒక భయంకరుడు తన బలాన్ని నమ్ముకుని హరిని ఎదుర్కొంటూ ముందుకు వచ్చాడు.
శక్త్యా చ గరుడం వీరో హృదయేఽభ్యహనద్దృఢమ్ ౨౦.
ఆ వీరుడు తన శక్తితో గరుడుని గుండెల్లో గట్టిగా కొట్టాడు.
గ్రస్తుమైచ్ఛద్రణే దైత్యః సగరుత్మంతమచ్యుతమ్ ౨౦.
ఆ దానవుడు యుద్ధంలో గరుడుని, అచ్యుతుడిని కలిసి మింగాలని యత్నించాడు.
వదనం పూరయామాస దివ్యైస్త్రైర్మహాబలః ౨౦.
ఆ మహాబలుడు తన నోటిని మూడు దివ్య పురుషులతో నింపుకున్నాడు.
పరివర్తితకాయార్ధః పపాతాథ మమార చ ౨౦.
అరగంతు దేహాన్ని తిప్పుకుంటూ పడిపోయి అక్కడే చనిపోయాడు.
మహిషం ప్రాహ మత్తస్త్వం వధం నార్హసి దానవ ౨౦.
అతడు మహిషుని చూచి, 'నీవు మత్తులో ఉన్నావు, దానవా! నీకు మరణం అర్హత లేదు' అన్నాడు.
ఉత్తిష్ఠ గచ్ఛ మన్ముక్తో ద్రుతమస్మాన్మహారణాత్ ౨౦.
'ఎదురు లేవు, నేను నీకు విముక్తి ఇచ్చాను. ఈ గొప్ప యుద్ధ స్థలాన్ని త్వరగా విడిచిపో.'
తస్మిన్పరాఙ్ముఖే దైత్యే మహిషే శుంభదానవః ౨౦.
ఆ దానవుడు వెనక్కు తిరిగినప్పుడు, శుంభుడు మహిషుని దగ్గరకు వచ్చాడు.
నిర్మధ్య పాణినా పాణిం ధనురాదాయ భైరవమ్ ౨౦.
తన చేతిని చేతితో బలంగా నలిపి, భయంకరమైన విల్లు తీసుకున్నాడు.
స చిత్రయోధీ దృఢముష్టిపాతస్తతశ్వ విష్ణుం చ దైత్యః ౨౦.
ఆ యుద్ధ నిపుణుడు గట్టి ముష్టిపోటుతో విష్ణువును కొట్టాడు.
విష్ణుశ్చ దైత్యేంద్రశరార్దితో భృశం భుశుండిమాదాయ కృతాంతతుల్యామ్ ౨౦.
దానవేంద్రుని బాణాలతో తీవ్రంగా బాధపడిన విష్ణువు, కాలాంతకుడి వంటి గొడ్డలిని పట్టుకున్నాడు.
తతస్త్రిభిః శంభుభుజం ద్విషష్ట్యా సూతస్య శీర్షం దశక్షిశ్చ కేతుమ్ ౨౦.
తర్వాత మూడు బాణాలతో శంభువు భుజాన్ని, అరవై రెండు బాణాలతో సారథి తలని, పది బాణాలతో జెండాను కొట్టాడు.
స తైశ్చ విద్ధో వ్యథితో బభూవ దైత్యేశ్వరో విస్రుతశోణితాక్తః ౨౦.
ఆ బాణాల వల్ల దానవాధిపతి గాయపడి, రక్తంతో తన కీర్తి మసకబారిపోయింది.
యోషిత్సువధ్యోఽసి రణం విభుంచ శుంభాఽశుభ స్వల్పతరైరహోభిః ౨౦.
'నీవు స్త్రీ చేతిలో చావడానికి తగినవాడివి; శుంభుడు, మహాప్రభువు, కొన్ని రోజుల్లోనే యుద్ధంలో నిన్ను సంహరిస్తాడు.'
జమ్భోఽథ తద్విష్ణుముఖాన్నిశమ్య జగర్జ చోచ్చైః కృతసింహనాదః ౨౦.
విష్ణువు మాటలు విని, జంభుడు గట్టిగా సింహగర్జన చేస్తూ అరవాడు.
కిమేభిస్తే జలావాస దైత్యైర్హీనపరాక్రమైః ౨౦.
'ఈ నీటిలో నివసించే, పరాక్రమం లేని దానవులు ఏమి ఉపయోగం?' అని అన్నాడు.
యత్తే పూర్వం హతా దైత్యా హిరణ్యాక్షముఖాః కిల ౨౦.
నీవు ముందుగా హిరణ్యాక్షుడు మొదలైన దైత్యులను సంహరించావు.
పశ్య తాలప్రతీ కాశౌ భుజావేతౌ హరే మమ ౨౦.
హరి! నా ఈ రెండు చేతులు తాళిపత్రాల్లా ఉన్నాయని చూడు.
ఇత్యుక్తః కేశవస్తేన సృక్కిణీ సంలిహన్రుషా ౨౦.
అతడు ఇలా చెప్పగానే, కేశవుడు కోపంతో పెదవులు నాకాడు.
తతస్తస్యాప్యనుపదం కాలాయసమయం దృఢమ్ ౨౦.
ఆ తరువాత అతడిని దగ్గరగా అనుసరించి, బలమైన ఇనుపగదను తీసుకున్నాడు.
తదాయుధద్వయం దృష్ట్వా జంభో న్యస్య రథే ధనుః ౨౦.
ఆ రెండు ఆయుధాలను చూసి, జంభుడు తన రథంపై ధనుస్సును పక్కన పెట్టాడు.
ద్వితీయం ముద్గరం చాను గృహీత్వా వినదన్రణే ౨౦.
తర్వాత రెండవ గదను తీసుకుని, యుద్ధంలో గర్జించాడు.