తత్ర స్థితం చతుర్బాహుం హరిం చానుపమద్యుతిమ్ ౧౯.
అక్కడ నాలుగు చేతులతో, అపూర్వమైన తేజస్సుతో హరి నిలిచివున్నాడు.
అయం స దేవః సర్వేషాం శరణం కేశవోఽరిహా ౧౯.
ఇతడే శత్రువులను సంహరించే, అందరికీ ఆశ్రయమైన కేశవుడు.
ఏనమాశ్రిత్య లోకేశా యజ్ఞభాగభుజోఽమరాః ౧౯.
ప్రపంచాధిపతులు, యజ్ఞఫలాలు పొందే అమరులు అందరూ ఇతడిని ఆశ్రయిస్తారు.
తం జఘ్నుర్వివిధైః శస్త్రైః పరివార్య సమంతతః ౧౯.
అసురులు చుట్టూ చేరి, అనేక ఆయుధాలతో ఆయనపై దాడి చేశారు.
షష్ట్యా వివ్యాధబాణానాం కాలనేమిర్జనార్దనమ్ ౧౯.
కాలనేమి జనార్దనుడిని అరవై బాణాలతో గాయపరిచాడు.
జంభకశ్చైవ సప్తత్యా శుంభో దశభిరేవ చ ౧౯.
జంభకుడు డబ్బై బాణాలతో, శుంభుడు పది బాణాలతో దాడి చేశారు.
దశభిర్దశభిః శల్యైర్జఘ్నుః సగరుడం రణే ౧౯.
పది పది శూలాలతో వారు యుద్ధంలో ఆయనను, గరుడుని కూడా గాయపరిచారు.
ఏకైకం దానవం జఘ్నే షడ్భిః పడ్భిరజిహ్నగైః ౧౯.
విష్ణువు ఒక్కో దానవుడిని ఆరు వేగవంతమైన దెబ్బలతో కొట్టాడు.
విష్ణుం వివ్యాధ హృదయే రోషాద్రక్తవిలోచనః ౧౯.
కోపంతో కళ్లల్లో ఎర్రదనంతో అతడు విష్ణువు హృదయాన్ని గాయపరిచాడు.
మయూఖా ఇవ సందీప్తాః కౌస్తుభస్య స్ఫురత్త్విషః ౧౯.
కౌస్తుభ మణి వెలుగు మెరుపులా ప్రకాశించింది.
స తముద్గ్రాహ్య వేగేన దానవాయ ముమోచ వై ౧౯.
విష్ణువు దానిని బలంగా పట్టుకుని దానవునిపై విసిరాడు.
చిచ్ఛేద తిలశః క్రుద్ధో దర్శయన్పాణిలాఘవమ్ ౧౯.
కోపంతో, తన చేతి నైపుణ్యాన్ని చూపిస్తూ, దానిని చిన్న చిన్న ముక్కలుగా కోశాడు.
తేన దైత్యస్య హృదయం తాడయామాస వేగతః ౧౯.
ఆ ఆయుధంతో దైత్యుని హృదయాన్ని వేగంగా కొట్టాడు.
శక్తిం జగ్రాహ తీక్ష్ణాగ్రాం హేమఘంటాట్టహాసినీమ్ ౧౯.
విష్ణువు పదునైన అగ్రభాగం, బంగారు గంటలతో అలంకరించబడిన శక్తిని తీసుకున్నాడు.
భిన్నం శక్త్యా భుజం తస్య స్రుతశోణితమాబభౌ ౧౯.
శక్తితో కొట్టబడిన అతని చెయ్యి చీలిపోయి, రక్తం పొర్లుతూ కనిపించింది.
తతో విష్ణుః ప్రకుపితో జగ్రాహ విపులం ధనుః ౧౯.
అప్పుడు విష్ణువు కోపంతో తన గొప్ప విల్లు పట్టుకున్నాడు.
దైత్యస్య హృదయం షడ్భిర్వివ్యాధ చ శరైస్త్రిభిః ౧౯.
ఆసురుని హృదయాన్ని ఆరు బాణాలతో, ఇంకో మూడు బాణాలతో చీల్చాడు.
ద్వాభ్యాం ధనుర్జ్యాధనుషీ భుజం చైకేన పత్రిణా ౧౯.
రెండు బాణాలతో విల్లును, దాని తాడును, ఇంకొక బాణంతో అతని చెయ్యిని గాయపరిచాడు.
స్రుతరక్తారుణః ప్రాంశుః పీడాచలితమానసః ౧౯.
అతను ఎత్తుగా, పొర్లుతున్న రక్తంతో ఎర్రగా, బాధతో మనసు కలవరపడిపోయాడు.
తతః కంపితమాలక్ష్య గదాం జగ్రాహ కేశవః ౧౯.
అతడు వణికిపోతున్నట్లు గమనించిన కేశవుడు తన గదను ఎత్తుకున్నాడు.
సా పపాత శిరస్యుగ్రా సహసా కాలనేమినః ౧౯.
ఆ భయంకరమైన గద ఆకస్మాత్తుగా కాలనేమి తలపై పడింది.
స్రుతరక్తౌఘరంధ్రశ్చ స్రుతధాతురివాచలః ౧౯.
గాయాల నుంచి రక్తం ప్రవహిస్తూ, పర్వతం నుంచి లోహం పొర్లినట్లు కనిపించింది.
పతితస్య రథోపస్థే దానవస్యాచ్యుతోఽరిహా ౧౯.
ఆ దానవుడు రథంలో పడిపోతుండగా, శత్రువులను సంహరించే అచ్యుతుడు—
గచ్ఛాసుర విముక్తోఽసి సాంప్రతం జీవ నిర్వృతః ౧౯.
‘పో అసురా, నీవిప్పుడు విముక్తుడవు. శాంతిగా జీవించు’ అని అన్నాడు.
ఏవం వచస్తస్య నిశమ్య విష్ణోః సర్వేశ్వరస్యాథ రథం నిమేషాత్ ౧౯.
అన్ని లోకాలకు అధిపతైన విష్ణువు మాటలు విని, అతడు క్షణంలో రథాన్ని విడిచిపోయాడు.
తం దృష్ట్వా దానవాః సర్వే క్రుద్ధాః స్వైఃస్వైర్బలైర్వృతాః ౨౦.
అది చూసిన దానవులందరూ కోపంతో తమ తమ సైన్యాలతో కూడి వచ్చారు.
పర్వతాభే గజే భీమే మదస్రావిణి దుర్దమే ౨౦.
పర్వతంలాంటి, భయంకరమైన, మత్తుతో ఉప్పొంగిన, అదుపు చేయలేని ఏనుగుపై,
స్వర్ణవర్ణాంచితే యద్వన్నగే దావాగ్నిసంవృతే ౨౦.
పసిడి అలంకారాలతో, చెట్లతో నిండిన, అగ్నిచుట్టూ ఉన్న అడవిలో,
తస్యాసన్దానవా రౌద్రా గజస్య పరిరక్షిణః ౨౦.
ఆ భయంకరమైన దానవులు ఆ ఏనుగును కాపాడుతూ నిలిచారు.
అశ్వమారుహ్య శైలాభం హరిమాద్రవత్ ౨౦.
గుర్రాలపై ఎక్కి, పర్వతంలాంటి హరిని ఎదుర్కొనేందుకు పరుగెత్తారు.