ఏతస్మిన్నన్తరే దేవో వరుణః పాశభృద్ధృతః ౧౮.
అంతలో, పాశాన్ని ధరించిన దేవుడు వరుణుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
తతో బద్ధభుజం దైత్యం విఫలీకృతపౌరుషమ్ ౧౮.
ఆ తరువాత, దైత్యుడు చేతులు కట్టబడి, అతని బలమంతా వృథా అయింది.
స తు తేన ప్రహారేణ స్రోతోభిః క్షతజం స్రవన్ ౧౮.
ఆ దెబ్బతో అతని గాయాల నుంచి రక్తం ప్రవాహంగా కారింది.
తదవస్థాగతం దృష్ట్వా కుజంభం మహిషాసురః ౧౮.
అలాంటి స్థితిలో ఉన్న కుజంభుడిని చూసి, మహిషాసురుడు
నిర్ఋతి వరుణం చైవ తీక్ష్ణదంష్ట్రోత్కటాననః ౧౮.
నిరృతి, వరుణుడు ఇద్దరూ, పదునైన పళ్లతో భయంకరమైన ముఖాలతో
త్యక్త్వా రథావుభౌ భీతౌ పదాతీ ప్రద్రుతౌ ద్రుతమ్ ౧౮.
రథాలను వదిలేసి, భయంతో ఇద్దరూ కాలపదాతులై వేగంగా పారిపోయారు.
క్రుద్ధోఽథ మహిషో దైత్యో వరుణం సముపాద్రవత్ ౧౮.
అప్పుడు కోపంతో మహిషాసురుడు వరుణుడి వైపు దూకాడు.
చక్రే శస్త్రం విసృష్టం హి హిమసంఘాతముల్బణమ్ ౧౮.
అతడు మంచు కొండలంత బలమైన ఆయుధాన్ని వదిలాడు.
వాయునా తేన చండంన సంశుష్కేణ హిమేన చ ౧౮.
ఆ ఆయుధంతో, ఉగ్రమైన గాలి, ఎండిపోయిన మంచుతో
గాత్రాణ్యసురసైన్యానామదహ్యంత సమంతతః ౧౮.
అసుర సైన్యాల శరీరాలు చుట్టూ అన్నిచోట్ల కాలిపోయాయి.
న శేకుశ్చలింతుం తత్ర నాస్త్రాణ్యాదాతుమేవ చ ౧౮.
వారు అక్కడ కదలలేక, ఆయుధాలు కూడా ఎత్తుకోలేకపోయారు.
అంసమాలింగ్య పాణిభ్యాముపవిష్టో హ్యధోముఖః ౧౮.
వారు చేతులతో భుజాలను ఆలింగనం చేసుకుని, తలలు వంచి కూర్చున్నారు.
రణేచ్ఛాం దూరతస్త్యక్త్వా తస్థుస్తే జీవితార్థినః ౧౮.
యుద్ధం చేయాలనే ఆశను దూరంగా వదిలేసి, ప్రాణాల కోసం నిలబడ్డారు.
భోభోః శ్రృంగారిణః క్రూరాః సర్వశస్త్రాస్త్రపారగాః ౧౮.
ఓ కొమ్ములు కలవారూ! క్రూరులు, అన్ని ఆయుధాలలో నైపుణ్యం కలవారూ!
ఏకైకోఽపి క్షమో గ్రస్తుం జగత్సర్వం చరాచరమ్ ౧౮.
వారిలో ఒక్కరే అయినా, ఈ సర్వలోకాన్ని—జంతువులతో కూడినదీ, జడపదార్థాలతో కూడినదీ—అంతటినీ మింగగలిగే శక్తి కలవాడు.
కిం త్రస్తనయనాశ్చైవ సమరే పరినిర్జితాః ౧౮.
మీరు ఎందుకు భయంతో కళ్లు నిండించుకున్నారు? యుద్ధంలో పూర్తిగా ఓడిపోయారా?
రాజ్ఞశ్చ తారకస్యాపి దర్శయిష్యథ కిం ముఖమ్ ౧౮.
ఇప్పుడు తారకుని మహారాజుకు మీరు ఏ ముఖం చూపుతారు?
ఇతి తే ప్రోచ్యమానాపి నోచుః కించిన్మహాసురాః ౧౮.
అలా పలికినా, ఆ మహాసురులు ఏ మాటా పలకాలేదు.
మూకాస్తథాభవన్దైత్యా మృతకల్పా మహారణే ౧౮.
ఆ గొప్ప యుద్ధభూమిలో, దైత్యులు నిశ్శబ్దంగా, చనిపోయినవారిలా ఉండిపోయారు.
మత్వా కాలక్షమం కార్యం కాలనేమిర్మహాసురః ౧౮.
అప్పుడు మహాసురుడు కాలనేమి, సమయం అనుకూలంగా ఉందని భావించి, కార్యానికి సిద్ధమయ్యాడు.
పూరయామాస గగనం విదిశ ఏవ చ ౧౮.
ఆయన ఆకాశాన్ని, దిక్కులను అన్నీ నిప్పుతో నింపేశాడు.
దిశశ్చ విదిశశ్చైవ పూరయామాస పావకైః ౧౮.
దిక్కులు, మధ్యదిక్కులు అన్నీ అగ్నిజ్వాలలతో నిండిపోయాయి.
తేన జ్వాలాసమూహేన హిమాం శురగమద్ద్రుతమ్ ౧౮.
ఆ అగ్నిజ్వాలల సమూహంతో, మంచు వేగంగా కరిగిపోయింది.
తద్బలం దానవేంద్రాణాం మాయయా కాలనేమినః ఉవాచారుణమత్యర్థం కోపరక్తాంతలోచనః॥ ౧౮.
దైత్యాధిపతుల సేనను చూసి, కోపంతో కళ్లెర్రగా మారిన కాలనేమి, తన మాయతో గట్టిగా పలికాడు.
నయారుణ రథం శీఘ్రం కాలనేమిరథో యతః॥ ౧౮.
అరుణా! త్వరగా రథాన్ని నడుపు; కాలనేమి రథం దగ్గరకి వస్తోంది.
విమర్దే తత్ర విషమే భవితా భూతసంక్షయః ౧౮.
ఆ ఘోరమైన, అసమాన యుద్ధంలో, ప్రాణుల వినాశనం తప్పదు.
ఇత్యుక్తశ్చోదయామాస రథం గరుడపూర్వజః ౧౮.
అలా చెప్పగానే, గరుడుని అన్నయ్య రథాన్ని ముందుకు నడిపించాడు.
జగద్దీపోఽథ భగవాఞ్జగ్రాహ వితతం ధనుః ౧౮.
అప్పుడు జగతికి దీపమైన భగవంతుడు, తన వంచిన విల్లును ఎత్తుకున్నాడు.
శంబరాస్త్రేణ సంధాయ బాణమేకం ససర్జ హ ౧౮.
శంబరాస్త్రాన్ని అమర్చి, ఒక్క బాణాన్ని వదిలాడు.
శంబరాస్త్రం క్షణాచ్చక్రే తేషాంరూపవిపర్యయమ్ ౧౮.
ఆ శంబరాస్త్రం తక్షణమే వారి రూపాలలో కలవరాన్ని కలిగించింది.