భుశుణ్డీం భీషణాకారాం గృహీత్వా శైలగౌరవామ్ ౧౮.
పర్వతం లాంటి భారంగా, భయంకరమైన రూపంలో ఉన్న భుశుండిని పట్టుకున్నారు.
తాన్ప్రమథ్యాథ నియుతం ముకుటం తం స్వకే రథే ౧౮.
వారిని చిత్తు చేసి, ఆ మకుటాన్ని తన రథంపై ఉంచాడు.
ధనాని చ నిధీన్గృహ్య స్వసైన్యేన సమావృతః ౧౮.
ధనాన్ని, నిధులను తీసుకుని, తన సైన్యంతో చుట్టుముట్టి బయలుదేరాడు.
ధనదోఽపి ధనం సర్వం గృహీతో ముక్తమూర్ధజః ౧౮.
అప్పటికీ ధనదుడు, జుట్టు విప్పి, తన సంపద అంతా కోల్పోయాడు.
కుజంభేనాథ సంసక్తో రజనీచరనందనః ౧౮.
ఆ తరువాత కుజంభుడు, రాత్రివేళ సంచరించే వారి కుమారునితో యుద్ధానికి దిగాడు.
మోహయామాస దైత్యేన్ద్రో జగత్కృత్వా తమోమయమ్ ౧౮.
దైత్యాధిపతి, ప్రపంచాన్ని చీకటితో నింపి, అతడిని మాయలో పడేశాడు.
న శేకుశ్చలితుం తత్ర పదాదపి పదం తదా ౧౮.
ఆ సమయంలో అక్కడ ఒక్క అడుగు కూడా వేయలేకపోయారు.
జఘాన నిర్ఋతిర్దేవస్తమసా సంవృతా భృశమ్ ౧౮.
చీకటిలో ముంచబడి, నిరృతి దేవుడు భయంకరంగా వారిని హతమార్చాడు.
మహిషో దానవేన్ద్రస్తు కల్పాంతాం భోదసన్నిభః ౧౮.
కానీ దానవేంద్రుడు మహిషుడు, యుగాంతంలో మేఘంలా కనిపించాడు.
విజృంభత్యథ సావిత్రే పరమాస్త్రే ప్రాతపిని ౧౮.
ఆ సమయంలో, సావిత్రాస్త్రం వెలుగులో అది విస్తరించసాగింది.
తతోఽస్త్రవిస్ఫులింగాంకం తమః శుక్లం వ్యజాయత ౧౮.
ఆ అస్త్రం నుండి, చీకటిలో మెరుపులతో కూడిన తెల్ల వెలుగు వెలిసింది.
తతస్తమసి సంశాంతే దైత్యేన్ద్రాః ప్రాప్తచక్షుషః ౧౮.
చీకటి తొలగిన తర్వాత, దైత్యాధిపతులు మళ్లీ చూపు పొందారు.
అథాదాయ ధనుర్ఘోరమిషుం చాశీవిషోపమమ్ ౧౮.
తర్వాత, భయంకరమైన విల్లు, పాములాంటి బాణాన్ని తీసుకున్నాడు.
రాక్షసేన్ద్రస్తథాయాంతం దృషట్వా తం స పదానుగః ౧౮.
రాక్షసాధిపతి, అతడిని తన అనుచరులతో కలిసి వస్తున్నట్టు చూసాడు.
నాదానం న చ సన్ధానం న మోక్షో వాస్య లక్ష్యతే ౧౮.
అతని నుండి విల్లు ఎక్కించడమో, బాణాన్ని పెట్టడమో, వదిలేయడమో ఏమీ వినిపించలేదు.
ధ్వజం శరేణ తీక్ష్ణేన నిచకర్తామరద్విషః ౧౮.
తీవ్రమైన బాణంతో, దేవతలకు శత్రువైనవారి ధ్వజాన్ని కత్తిరించాడు.
కాలకల్పేన బాణేన తం చ వక్షస్యాతాడయత్ ౧౯.
కాలమూర్తి వంటి బాణంతో అతని ఛాతిపై బలంగా వదిలాడు.
దైత్యేంద్రో రాక్షసేన్ద్రేణ క్షితికంపేనగో యథా ౧౮.
దైత్యాధిపతి, రాక్షసాధిపతివల్ల, భూమి కంపించినట్టు కదిలిపోయాడు.
పదాతిరాసాద్య రథం రక్షో వామకరేణ చ ౧౮.
ఒక కాలపదాతి రథాన్ని చేరగా, ఒక రాక్షసుడు ఎడమచేతితో దాడిచేశాడు.
తతః ఖడ్గేన చ శిరశ్ఛేత్తుమైచ్ఛదమర్షణః కుజంభస్య వశం ప్రాప్తం దృష్ట్వా నిర్ఋతిమాహవే॥ ౧౮.
అప్పుడు కోపంతో, కుజంభుడు యుద్ధంలో నిరృతిని జయించినట్టు చూసి, ఖడ్గంతో తల నరికాలని ఆశించాడు.
ఏతస్మిన్నన్తరే దేవో వరుణః పాశభృద్ధృతః ౧౮.
అంతలో, పాశాన్ని ధరించిన దేవుడు వరుణుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
తతో బద్ధభుజం దైత్యం విఫలీకృతపౌరుషమ్ ౧౮.
ఆ తరువాత, దైత్యుడు చేతులు కట్టబడి, అతని బలమంతా వృథా అయింది.
స తు తేన ప్రహారేణ స్రోతోభిః క్షతజం స్రవన్ ౧౮.
ఆ దెబ్బతో అతని గాయాల నుంచి రక్తం ప్రవాహంగా కారింది.
తదవస్థాగతం దృష్ట్వా కుజంభం మహిషాసురః ౧౮.
అలాంటి స్థితిలో ఉన్న కుజంభుడిని చూసి, మహిషాసురుడు
నిర్ఋతి వరుణం చైవ తీక్ష్ణదంష్ట్రోత్కటాననః ౧౮.
నిరృతి, వరుణుడు ఇద్దరూ, పదునైన పళ్లతో భయంకరమైన ముఖాలతో
త్యక్త్వా రథావుభౌ భీతౌ పదాతీ ప్రద్రుతౌ ద్రుతమ్ ౧౮.
రథాలను వదిలేసి, భయంతో ఇద్దరూ కాలపదాతులై వేగంగా పారిపోయారు.
క్రుద్ధోఽథ మహిషో దైత్యో వరుణం సముపాద్రవత్ ౧౮.
అప్పుడు కోపంతో మహిషాసురుడు వరుణుడి వైపు దూకాడు.
చక్రే శస్త్రం విసృష్టం హి హిమసంఘాతముల్బణమ్ ౧౮.
అతడు మంచు కొండలంత బలమైన ఆయుధాన్ని వదిలాడు.
వాయునా తేన చండంన సంశుష్కేణ హిమేన చ ౧౮.
ఆ ఆయుధంతో, ఉగ్రమైన గాలి, ఎండిపోయిన మంచుతో
గాత్రాణ్యసురసైన్యానామదహ్యంత సమంతతః ౧౮.
అసుర సైన్యాల శరీరాలు చుట్టూ అన్నిచోట్ల కాలిపోయాయి.