వరాంగీతి చ నామాస్యాః కృతవాంశ్చ పితామహః ౧౪.
ఆమెకు 'వరాంగి' అనే పేరు పెట్టాడు పితామహుడు.
వజ్రాంగోఽపి తయా సార్ధం జగామ తపసే వనమ్ ౧౪.
వజ్రాంగుడు కూడా ఆమెతో కలిసి తపస్సు కోసం అడవికి వెళ్ళాడు.
కాలం కమలపత్రాక్షః శుద్ధబుద్ధిర్మహాతపాః ౧౪.
కమలపత్రాక్షుడు, పవిత్రమైన మనసుతో, గొప్ప తపస్సుతో అక్కడ కాలం గడిపాడు.
నిరాహారో ఘోరతపాస్తపోరాశిరజాయత ౧౪.
ఆహారం లేకుండా, భయంకరమైన తపస్సు చేస్తూ, తపస్సులోనే లీనమయ్యాడు.
జలాంతరప్రవిష్టస్య తస్య పత్నీ మహావ్రతా ౧౪.
ఆయనతో పాటు, అతని భార్య మహావ్రతధారిణి నీటిలో ప్రవేశించింది.
నిరాహారం పతిం మత్వా తపస్తేపే పతివ్రతా ౧౪.
తన భర్త ఉపవాసంగా ఉన్నాడని భావించి, ఆ పతివ్రత తాపస్యం ప్రారంభించింది.
భూత్వా తు మర్కటాకారస్తస్యాఅభ్యాశమాగతః ౧౪.
తర్వాత, కోతిపరిచాయాన్ని ధరించి, ఆమె దగ్గరకు వచ్చాడు.
తథా విలోలవసనాం విలోలవదనాం తథా ౧౪.
అలా, ఆమె దుస్తులు, ముఖం కూడా అలజడిగా మారిపోయాయి.
తతశ్చ మేషరూపేణ క్లేశం తస్యాశ్చకార సః ౧౪.
తర్వాత, మేక రూపంలోకి మారి, ఆమెను బాధించాడు.
అపాకర్షత దూరం స తస్మాద్దేవభృతస్తథా ౧౪.
అతడు ఆమెను దూరంగా లాక్కెళ్ళాడు, దేవభృతుడిలా.
క్షమయా చ మహాభాగా క్రోధమణ్వపి నాకరోత్ ౧౪.
ఆ మహాభాగ, సహనంతో ఉన్న ఆమె, కొంచెం కూడా కోపపడలేదు.
అగ్నిరూపేణ తస్యాశ్చ స దదాహ మహాశ్రమమ్ ఏవం సిహవృకాద్యాభిర్భీషికాభిః పునఃపునః॥ ౧౪.
అగ్ని రూపంలోకి మారి, ఆమె చేసిన గొప్ప తపస్సును కాల్చేశాడు; అలాగే, సింహం, నక్క వంటి భయంకరమైన రూపాలతో మళ్లీ మళ్లీ భయపెట్టాడు.
విరరామ యదా నైవ వజ్రాంగమహిషీ తదా ౧౪.
వజ్రాంగుని భార్య తపస్సు ఆపకపోయినప్పుడు—
తాం శాపాభిముఖీం దృష్ట్వా శైలః పురుషావిగ్రహః ౧౪.
ఆమె శాపించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నదాన్ని చూసి, శైలుడు మానవ రూపంలో—
నాహం మహావ్రతే దుష్టః సేవ్యోఽహం సర్వదేహినామ్ ౧౪.
ఓ మహావ్రత, నేను దుష్టుడు కాదు; అన్ని జీవులు నన్ను సేవించాలి.
ఏతస్మిన్నంతరే జాతః కాలో వర్షసహస్రికః ౧౪.
అంతలో, వెయ్యేళ్ల కాలం గడిచిపోయింది.
తుష్టః ప్రోవాచ వజ్రాంగం తమాగమ్య జలాశయే॥ ౧౪.
సంతుష్టుడైన బ్రహ్మ దేవుడు, జలాశయానికి దగ్గరగా వచ్చి వజ్రాంగుని చూచి ఇలా పలికాడు.
దదామి సర్వకామాంస్తే ఉత్తిష్ఠ దితినన్దన ఉవాచ ప్రాంజలిర్వాక్యం సర్వలోకపితామహమ్॥ ౧౪.
నీకు కావలసిన కోరికలన్నీ నేను ఇస్తాను; లేచి రా, దితి కుమారుడా. అప్పుడు వజ్రాంగుడు చేతులు జోడించి, అన్ని లోకాల తాత అయిన బ్రహ్మను ఇలా అడిగాడు.
ఆసురో మేఽస్తు మా భావః శక్రరాజ్యే చ మా రతిః ౧౪.
నా లోపల అసుర స్వభావం ఉండకూడదు, ఇంద్రుని రాజ్యంలో నాకు ఎలాంటి ఆసక్తి ఉండకూడదు.
ఏవమస్త్వితి తం బ్రహ్మా ప్రాహ విస్మితమానసః ౧౪.
అలా జరుగుగాక అని, ఆశ్చర్యంతో ఉన్న మనసుతో బ్రహ్మ దేవుడు అతనితో అన్నాడు.
ఋషయో మనుజా దేవాః శివబ్రహ్మముఖా అపి ౧౪.
ఋషులు, మనుషులు, దేవతలు — శివుడు, బ్రహ్మ దేవుడు కూడా —
ఇతి చింత్య విరించోఽపి తత్రైవాంతరధీయత ౧౪.
ఇలా ఆలోచిస్తూ, విష్ణువు కూడా అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.
ఆహారమిచ్ఛన్స్వాం భార్యాం న దదర్శాశ్రమే స్వకే ౧౪.
ఆహారం కోసం తన భార్యను వెతుకుతూ, తన ఆశ్రమంలో ఆమెను కనుగొనలేకపోయాడు.
విలోకయన్స్వకాం భార్యాం విధిత్సుః కర్మ నైత్యకమ్ ౧౪.
తన నిత్య కర్మలు చేయాలనే ఉద్దేశంతో, భార్యను వెతుకుతూ చూశాడు.
రుదన్తీం స్వాం ప్రియాం దీనాం తరుప్రచ్ఛాదితాననామ్ ౧౪.
తరువుల కొమ్మలతో ముఖం దాచుకుని, బాధతో ఏడుస్తున్న తన ప్రియమైన భార్యను చూశాడు.
కేన తేఽపకృతం భీరు వర్తంత్యాస్తపసి స్వకే కం వా కామం ప్రయచ్ఛామి శీఘ్రం ప్రబ్రూహి భామిని॥ ౧౪.
భయపడే వాడివి, నీవు తపస్సు చేస్తూ ఉండగా ఎవరు నిన్ను బాధించారు? లేక నీకు ఏ కోరిక ఉందో చెప్పు, నేను వెంటనే నెరవేర్చుతాను, అందమైనవాడా.
గృహేశ్వరీం సద్గుణభూషితాం శుభాం పంగ్వంధయోగేన పతిం సమేతామ్ ౧౪.
ఇంటి యజమానిగా, మంచి గుణాలతో అలంకరించబడి, మంగళకరంగా, పెళ్లి బంధంతో భర్తతో కలిసినవాడిని —
నాశితాస్మ్యపవిద్ధాస్మి త్రాసితా పీడితాస్మి చ ౧౫.
నేను నాశనం అయ్యాను, పారవేయబడ్డాను, భయపడి, బాధపడుతున్నాను.
దుఃఖపారమపశ్యంతీ ప్రాణాంస్త్యక్తుం వ్యవస్థితా ౧౫.
నా బాధలకు అంతం కనిపించక, ప్రాణాలు విడిచిపెట్టాలని నిర్ణయించుకున్నాను.
ఏవముక్తస్తు దైత్యేంద్రో దుఃఖితోఽచింతయద్ధృది ౧౫.
అలా ఆమె చెప్పిన తర్వాత, దైత్యాధిపతి దుఃఖంతో మనసులో ఆలోచించాడు.