అస్మద్వాక్యేన యో ముక్తో జీవన్నపి మృతో హి సః ౧౪.
"మన మాట విని వదిలిపెట్టినవాడు బ్రతికున్నా, చనిపోయినట్టే."
కృత్వా మానపరిగ్లనిం యే ముంచంతి వరా హి తే ౧౪.
తమ గర్వాన్ని వదిలి వదిలిపెట్టేవారు నిజంగా గొప్పవారు.
తథా పితుర్వచః కార్యం ముంచాముం పుత్ర వాసవమ్ ౧౪.
"అలాగే, నువ్వు నాన్న మాటను పాటించు; వాసవుడిని వదిలేయి బిడ్డా."
న మే కృత్యమనేనాస్తి మాతురాజ్ఞా కృతా మయా ౧౪.
"నాకు ఇతడితో ఇక పని లేదు; తల్లి ఆజ్ఞను నేను నెరవేర్చాను."
కరిష్యే త్వద్వచో దేవ ఏష ముక్తః శతక్రతుః ౧౪.
"దేవా, నేను మీ మాటను పాటిస్తాను; ఈ శతక్రతువు వదిలిపెట్టబడినవాడు."
పరభుక్తా యథా నారీ పరభుక్తామివస్రజమ్ ౧౪.
ఇతరులు ఉపయోగించిన మహిళను, లేదా ఇతరులు ధరించిన హారాన్ని ఎలా చూస్తారో అలా.
తపసో న పరం కించిత్తపో హి మహతాం ధనమ్ ౧౪.
తపస్సుకు మించినది ఏదీ లేదు; గొప్పవారికి తపస్సే ధనం.
తపసే మే రతిర్దేవ న విఘ్నం తత్ర మే భవేత్ ౧౪.
"దేవా, నాకు తపస్సులోనే మనస్సు ఉంది; అందులో నాకు ఎలాంటి అడ్డంకి రాకూడదు."
క్రూరభావం పరిత్యజ్య యదీచ్ఛసి తపః సుత ౧౪.
క్రూరమైన మనసు వదిలిపెట్టి, నీవు తపస్సు చేయాలని కోరుకుంటే, నా బిడ్డా, దయతో ఉండాలి.
ఇత్యుక్త్వా పద్మజః కన్యాం ససర్జ్జయతలోచనామ్ ౧౪.
ఇలా చెప్పి, పద్మజుడు ఆ కమలదృక్కన్యను విడిచిపెట్టాడు.
వరాంగీతి చ నామాస్యాః కృతవాంశ్చ పితామహః ౧౪.
ఆమెకు 'వరాంగి' అనే పేరు పెట్టాడు పితామహుడు.
వజ్రాంగోఽపి తయా సార్ధం జగామ తపసే వనమ్ ౧౪.
వజ్రాంగుడు కూడా ఆమెతో కలిసి తపస్సు కోసం అడవికి వెళ్ళాడు.
కాలం కమలపత్రాక్షః శుద్ధబుద్ధిర్మహాతపాః ౧౪.
కమలపత్రాక్షుడు, పవిత్రమైన మనసుతో, గొప్ప తపస్సుతో అక్కడ కాలం గడిపాడు.
నిరాహారో ఘోరతపాస్తపోరాశిరజాయత ౧౪.
ఆహారం లేకుండా, భయంకరమైన తపస్సు చేస్తూ, తపస్సులోనే లీనమయ్యాడు.
జలాంతరప్రవిష్టస్య తస్య పత్నీ మహావ్రతా ౧౪.
ఆయనతో పాటు, అతని భార్య మహావ్రతధారిణి నీటిలో ప్రవేశించింది.
నిరాహారం పతిం మత్వా తపస్తేపే పతివ్రతా ౧౪.
తన భర్త ఉపవాసంగా ఉన్నాడని భావించి, ఆ పతివ్రత తాపస్యం ప్రారంభించింది.
భూత్వా తు మర్కటాకారస్తస్యాఅభ్యాశమాగతః ౧౪.
తర్వాత, కోతిపరిచాయాన్ని ధరించి, ఆమె దగ్గరకు వచ్చాడు.
తథా విలోలవసనాం విలోలవదనాం తథా ౧౪.
అలా, ఆమె దుస్తులు, ముఖం కూడా అలజడిగా మారిపోయాయి.
తతశ్చ మేషరూపేణ క్లేశం తస్యాశ్చకార సః ౧౪.
తర్వాత, మేక రూపంలోకి మారి, ఆమెను బాధించాడు.
అపాకర్షత దూరం స తస్మాద్దేవభృతస్తథా ౧౪.
అతడు ఆమెను దూరంగా లాక్కెళ్ళాడు, దేవభృతుడిలా.
క్షమయా చ మహాభాగా క్రోధమణ్వపి నాకరోత్ ౧౪.
ఆ మహాభాగ, సహనంతో ఉన్న ఆమె, కొంచెం కూడా కోపపడలేదు.
అగ్నిరూపేణ తస్యాశ్చ స దదాహ మహాశ్రమమ్ ఏవం సిహవృకాద్యాభిర్భీషికాభిః పునఃపునః॥ ౧౪.
అగ్ని రూపంలోకి మారి, ఆమె చేసిన గొప్ప తపస్సును కాల్చేశాడు; అలాగే, సింహం, నక్క వంటి భయంకరమైన రూపాలతో మళ్లీ మళ్లీ భయపెట్టాడు.
విరరామ యదా నైవ వజ్రాంగమహిషీ తదా ౧౪.
వజ్రాంగుని భార్య తపస్సు ఆపకపోయినప్పుడు—
తాం శాపాభిముఖీం దృష్ట్వా శైలః పురుషావిగ్రహః ౧౪.
ఆమె శాపించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నదాన్ని చూసి, శైలుడు మానవ రూపంలో—
నాహం మహావ్రతే దుష్టః సేవ్యోఽహం సర్వదేహినామ్ ౧౪.
ఓ మహావ్రత, నేను దుష్టుడు కాదు; అన్ని జీవులు నన్ను సేవించాలి.
ఏతస్మిన్నంతరే జాతః కాలో వర్షసహస్రికః ౧౪.
అంతలో, వెయ్యేళ్ల కాలం గడిచిపోయింది.
తుష్టః ప్రోవాచ వజ్రాంగం తమాగమ్య జలాశయే॥ ౧౪.
సంతుష్టుడైన బ్రహ్మ దేవుడు, జలాశయానికి దగ్గరగా వచ్చి వజ్రాంగుని చూచి ఇలా పలికాడు.
దదామి సర్వకామాంస్తే ఉత్తిష్ఠ దితినన్దన ఉవాచ ప్రాంజలిర్వాక్యం సర్వలోకపితామహమ్॥ ౧౪.
నీకు కావలసిన కోరికలన్నీ నేను ఇస్తాను; లేచి రా, దితి కుమారుడా. అప్పుడు వజ్రాంగుడు చేతులు జోడించి, అన్ని లోకాల తాత అయిన బ్రహ్మను ఇలా అడిగాడు.
ఆసురో మేఽస్తు మా భావః శక్రరాజ్యే చ మా రతిః ౧౪.
నా లోపల అసుర స్వభావం ఉండకూడదు, ఇంద్రుని రాజ్యంలో నాకు ఎలాంటి ఆసక్తి ఉండకూడదు.
ఏవమస్త్వితి తం బ్రహ్మా ప్రాహ విస్మితమానసః ౧౪.
అలా జరుగుగాక అని, ఆశ్చర్యంతో ఉన్న మనసుతో బ్రహ్మ దేవుడు అతనితో అన్నాడు.