పరేషామనపేక్ష్యైవ కృతప్రతికృతం హి యః ౧౦.
ఇతరుల్ని పట్టించుకోకుండా, చేసిన దానికి ప్రతిఫలం ఇచ్చే వాడు.
స్వార్థోద్యుక్తధియో యే స్యురన్వర్థాస్తేప్యసుంధరాః ౧౦.
తమ స్వార్థం కోసం ప్రయత్నించే వారు, వారి పనులు సరైనవైనా, నిజంగా విలువలేనివారు.
ప్రాణినాం పరమో లాభః కేవలం ప్రాణిసౌహృదమ్ ౧౦.
ప్రాణులకు లభించే గొప్పదైన లాభం పరస్పర స్నేహభావమే.
మిత్రావసానినః పాపాః ప్రాయో నరకమండనాః ౧౦.
స్నేహాన్ని ముగించే వారు పాపులు; వారు ఎక్కువగా నరకానికి అలంకారాలు.
మమ కీర్తిసముద్ధారః స ప్రభావో మహాత్మనామ్ తదాహమపి యాస్యామి దేవదూతాన్యథా న హి॥ ౧౦.
నా కీర్తిని పెంచే కార్యమిదే, గొప్ప మనసున్నవారి శక్తి ఇదే. ఆ సమయంలో నేనూ దేవతా దూతలవలె ఇక్కడి నుంచి వెళ్లిపోతాను.
ఏతే హరగణాః సర్వేశాపభ్రష్టాః క్షితిం గతాః॥ ౧౦.
ఈ హరుడి సేవకులందరూ శాపబంధనంతో లోకానికి వచ్చారు.
శాపాంతే హరపార్శ్వే తు యాస్యంతి పృథివీపతే ౧౦.
శాపం ముగిసిన తరువాత, వారు మళ్లీ హరుడి దగ్గరికి చేరుకుంటారు, ఓ భూమిపాలకా!
న చైషాం రోచతే స్వర్గో హిత్వా దేవం మహేశ్వరమ్ ఇంద్రద్యుమ్న ఉవాచ ౧౦.
వారు పరమేశ్వరుడిని వదిలిపెట్టి స్వర్గానికి వెళ్లాలని ఇష్టపడరు.
తథా తథా యతి ష్యామి భవిష్యామి యథా గణః ౧౦.
నేనూ అలాగే ప్రయత్నిస్తాను, గణంగా మారేందుకు కృషి చేస్తాను.
స్వర్గః సదానుశ్రవికస్తస్మాదేనం న కామయే ౧౦.
స్వర్గం గురించి ఎప్పుడూ వినిపిస్తూనే ఉంటుంది, అందుకే దాన్ని నేను కోరుకోను.
పునః పాతో యతః పుంసస్తస్మాత్స్వర్గం న కామయే ౧౦.
అక్కడి నుంచి మళ్లీ పుట్టుక వస్తుందని తెలిసి, నేను స్వర్గాన్ని ఆశించను.
చతుర్ముఖేన వైలక్ష్యం గతోఽస్మి కథమేమి తమ్ ౧౦.
నాలుగు ముఖాలున్న బ్రహ్మదేవుడి ముందు నేను సంకోచించిపోయాను; ఆయనను ఎలా ఎదుర్కొనగలను?
అప్రాక్షీద్భూపతిః కూర్మం తదాయుఃకారణం తదా ౧౦.
ఆ సమయంలో రాజు ఆ ఆయుష్కారణాన్ని తెలుసుకోవాలని కూర్ముని అడిగాడు.
సుహృన్మిత్రం గురుస్త్వం మే యేన కీర్తిర్మమోద్ధృతా॥ ౧౦.
నీవు నాకు స్నేహితుడవు, మిత్రుడవు, గురువవు; నీవల్ల నా కీర్తి పెరిగింది.
శ్రృణు భూప కథాం దివ్యాం శ్రవణాత్పాపనాశినీమ్ ౧౦.
ఓ రాజా! ఈ దివ్యమైన కథను విను; వినడమే పాపాలను తొలగిస్తుంది.
శ్రృణ్వన్నిమామపి కథాం నృపతే మనుష్యః సుశ్రద్ధయా భవతి పాపవిముక్తదేహః ౧౦.
ఓ రాజా! ఈ కథను శ్రద్ధతో విన్న మనిషి, తన శరీరంలో ఉన్న పాపాలనుండి విముక్తుడవుతాడు.
శాండిల్య ఇతి విఖ్యాతః పురాహమభవం ద్విజః ౧౧.
పూర్వం నేను శాండిల్యుడు అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందిన బ్రాహ్మణుడిని.
పురా ప్రావృషి పాంశూత్థం శివాయతనముచ్ఛ్రితమ్ ౧౧.
పూర్వంలో వర్షాకాలంలో, భూమి మీద నుంచి ఒక శివాలయం నిర్మించబడింది.
పంచాయతనవిన్యాసమనోహరతరం నృప ౧౧.
ఓ రాజా! ఆ ఆలయం ఐదు పీఠాలతో ఎంతో అందంగా ఉండేది.
పీతమృత్స్వర్ణకలశం ధ్వజమాలావిభూషితమ్ ౧౧.
పసుపు మట్టితో, పైన బంగారు కలశంతో, జెండా మాలలతో అలంకరించబడింది.
దృఢప్రాంశుసముద్భూతసోపానశ్రేణిభాసురమ్ ౧౧.
దృఢమైన, ఎత్తైన మెట్ల వరుసలతో ఆ ఆలయం మెరిసిపోతుండేది.
తత్ర జాగేశ్వరం లింగం గృత్వాథ వినివేశితమ్ ౧౧.
అక్కడ జాగేశ్వరుని లింగాన్ని తీసుకుని ప్రతిష్ఠించారు.
బకపుష్పైస్తథాన్యైశ్చ కేదారోత్థైః సమాహృతైః ౧౧.
బకపుష్పాలు మరియు ఇతర పువ్వులు, పొలాల్లోనుండి తెచ్చి,
కూష్మాండైశ్చైవ వర్ణాద్యైరున్మత్తకుసుమాయుతైః ౧౧.
కూస్మాండాలు, రంగురంగుల పువ్వులు, అడవి పుష్పాలతో అలంకరించి,
పూజా విరచితా రమ్యా శంభోరితి మయా నృప ౧౧.
ఓ రాజా! నేను శంభువుని అందంగా పూజించాను.
శివస్య పురతో బాల్యాద్గీతం చ స్వస్వర్జితమ్ ౧౧.
నా చిన్నప్పుడే, శివుని ముందు నేను తానే రాసిన పాటను పాడాను.
తతో మృతోఽహం జాతశ్చ విప్రో జాతిస్మరో నృప ౧౧.
ఆ తరువాత నేను మరణించి, మునుపటి జన్మ జ్ఞాపకంతో బ్రాహ్మణుడిగా పుట్టాను, ఓ రాజా!
శివదీక్షాముపాగమ్యానుగృహీతః శివాగమైః ౧౧.
శివదీక్షను పొందిన తరువాత, శైవాగమాలతో అనుగ్రహించబడ్డాను.
కల్పకోటిం వసేత్స్వర్గేయః కరోతి శివాలయమ్ ౧౧.
ఎవరైనా శివునికి ఆలయం కట్టిస్తే, వారు పదికోట్ల కల్పాలు స్వర్గంలో నివసిస్తారు.
భవంతి తావద్వర్షాణి కరకః శివసద్మని ౧౧.
ఎన్ని నీటి చుక్కలు ఉంటాయో, అంతకాలం శివసదనంలో ఉంటారు.