తతో మాం ప్రణిధానేనాభ్యాసేన దృఢభూమినా ౯.
ఆ తర్వాత నన్ను భక్తితో, దృఢమైన సాధనతో, స్థిరమైన సంకల్పంతో సేవించు.
కుశధ్వజాహం తుష్టోద్య వరం వరయ వాంఛితమ్ ౯.
కుశధ్వజా! నేను సంతోషించాను. నీవు కోరిన వరాన్ని అడుగు.
శ్రుత్వేత్యుక్తో మయా శమ్భుర్భూయాసం తే గంణో హ్యహమ్ ౯.
అది విని, నేను ఇలా అన్నాను: 'శంభూ! నేను నీ సేవకుడిగా మారాలని కోరుకుంటున్నాను.'
తతః కైలాసమానీయ విమానం మమ చాదిశత్ ౯.
ఆ తర్వాత ఆయన నా విమానాన్ని కైలాసానికి పిలిపించి, నాకు ఆజ్ఞాపించారు.
విచరామి ప్రతీతోఽహం తదారూఢో యదృచ్ఛయా ౯.
దానిపై ఎక్కి, నేను ఆనందంతో, నా ఇష్టానుసారం స్వేచ్ఛగా సంచరించాను.
గవాక్షాధిష్ఠితోఽపశ్యం వసంతే మునికన్యకామ్ ౯.
విమానం కిటికీ దగ్గర నిలబడి, వసంతకాలంలో ఒక మునికుమార్తెను చూశాను.
అగ్నివేశ్యసుతాం భద్ర వివస్త్రాం జలమధ్యగామ్ ౯.
భద్రా! ఆమె అగ్నివేశ్యుని కుమార్తె, దుస్తులు లేకుండా నీటిలో ఉంది.
విస్తీర్ణజఘనాభోగాం రంభోరుం సంహతస్తనీమ్ ౯.
ఆమె నడుము విస్తృతంగా, తొడలు అరటి కాండంలా ఆకర్షణీయంగా, వక్షోజాలు ఘనంగా దగ్గరగా ఉన్నాయి.
ప్రోన్నిద్రపంకజముఖీం వర్ణనీయతమాకృతిమ్ ౯.
ఆమె ముఖం వికసించిన కమలంలా, రూపం వర్ణించదగినదిగా మెరిసింది.
ప్రోద్యత్కటాక్షవిక్షేపైః శరవ్రాతైరివ స్మరః ౯.
ఆమె పక్కన చూపులతో నన్ను చూశప్పుడు, మన్మథుడు బాణాల వర్షంలా నన్ను గాయపరిచినట్టు అనిపించింది.
వయస్యాసంవృచామేవం ఖేలమానాం యదృచ్ఛయా ౯.
ఆమె స్నేహితులెవరూ లేనట్టు, తన ఇష్టానుసారం ఆడుకుంటూ తిరిగింది.
సా గృహీతా మయా దీర్ఘం ప్రకుర్వాణా మహాస్వనమ్ ౯.
నేను ఆమెను పట్టుకున్నాను. ఆమె పెద్దగా, ఎక్కువసేపు అరవసాగింది.
తతో వయస్యాస్తా దీనా మునిమాహుః ప్రధావితాః ౯.
అప్పుడు ఆమె స్నేహితులు బాధతో, పరుగెత్తుకుంటూ మునికి వెళ్లి చెప్పారు.
రుదన్తీం భగవన్నేతాం త్రాహ్యుత్తిష్ఠేతి సర్వతః ౯.
అవారు చుట్టూ అరుస్తూ, 'భగవన్! ఆమె ఏడుస్తోంది. దయచేసి రక్షించు, లేచి రా!' అని పిలిచారు.
అగ్నివేశ్యోఽభ్యగాత్తస్యా వ్యోమన్యుపపదం త్వరన్ ౯.
అగ్నివేశ్యుడు వెంటనే ఆకాశంలో వేగంగా వచ్చి ఆమె దగ్గరికి చేరాడు.
తతః ప్రకుపితః ప్రాహ మునిమామతి దుఃసహమ్ అగ్నివేశ్య ఉవాచ ౯.
ఆ తర్వాత అగ్నివేశ్యుడు కోపంతో, భరించలేని కఠినమైన మాటలు నాతో అన్నాడు.
గృధ్రేణేవాఽధునా వ్యోమ్ని తస్మాద్గధ్రో భవ ద్రుతమ్ ౯.
ఇప్పుడు గద్దపక్షిలా ఆకాశంలో ఉన్నావు కదా, అందుకే వెంటనే గద్దగా మారిపో.
త్వయా హృతాధునాస్యైతత్ఫలమాప్నుహి దుర్మతే ౯.
నీవు ఆమెను అపహరించావు. దుష్టమతి! ఇప్పుడు దానికి ఫలితాన్ని అనుభవించు.
పాదౌ ప్రగృహ్య న్యపతం రుదన్నతితరాం తదా ౯.
ఆయన పాదాలు పట్టుకుని, ఆ సమయానికి ఎంతోగా ఏడుస్తూ నేలపై పడిపోయాడు.
ప్రసాదం కురు తే శాపం వ్యావర్తయ తపోనిధే ౯.
దయ చూపించు; నీ శాపాన్ని తీసివేయి, తపస్సులో నిధివైనవాడా.
భవంతి సంతస్తద్గృధ్రో మా భవేయం ప్రసీద మే ౯.
బాధపడేవారు ఆశపడి పోతారు; నేను అలా కాకుండా చూడు, నాపై కరుణ చూపు.
ప్రసన్నః ప్రాహ నో మిథ్యా మమ వాక్యం భవేత్క్వచిత్ ౯.
ఆ ముని శాంతమై ఇలా అన్నాడు: నా మాట ఎక్కడా అబద్ధంగా మారదు.
యదా యాస్యసి శాపస్య తదా ముక్తిమవాప్స్యసి॥ ౯.
నీ శాపకాలం ముగిసినప్పుడు, నీవు విముక్తిని పొందుతావు.
ఇత్యుక్త్వా స మునిః ప్రాయాద్గృహీత్వా నిజకన్యకామ్ ౯.
ఇలా చెప్పి, ఆ ముని తన కుమార్తెను తీసుకుని అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు.
ఏవం తదా దమనకోత్సవ ఈశ్వరస్య ఆందోలనేన నృపవేశ్మని మేఽవతారః ౯.
అప్పుడు, దమనక ఉత్సవం పరమేశ్వరుని సంకల్పంతో జరిగింది; రాజప్రాసాదంలో నా అవతారం కలిగింది.
గృధ్రస్యైతద్వచః శ్రుత్వా దుఃఖవిస్మయసంయుతః ౧౦.
ఆ గద్దపక్షి మాటలు విని, అతడు దుఃఖంతో, ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాడు.
తతస్తమాలోక్య తథా ముమూర్షుం కౌశికాదిభిః ౧౦.
అతడిని అలా మరణించబోతున్నవాడిగా చూసి, కౌశికుడు మరియు ఇతరులతో కలిసి చూశారు.
మైవం కార్షీః శ్రుణు గిరం భద్రక త్వం చిరంతనః ౧౦.
ఇలా చేయవద్దు; నా మాట విను, భద్రుడా, నీవు పురాతనుడవు.
మానసే సరసి ఖ్యాతః కూర్మోమంథరకాఖ్యయా ౧౦.
మనస్సు సరస్సులో, నేను మంథరక అనే తాబేలు అని ప్రసిద్ధి పొందాను.
తతః ప్రతీతాస్తే భూపమునిగృధ్రబకాస్తథా ౧౦.
అప్పుడతడు చెప్పినదాన్ని రాజు, ముని, గద్దపక్షి, బకపక్షి నమ్మారు.