తన్మాముపాగతోఽహం చ త్వాం సిద్ధం నాస్య వాంఛితమ్ ౮.
అందుకే నేను నీ వద్దకు వచ్చాను. నీవు సిద్ధుడవు, కానీ అతని కోరిక నెరవేరలేదు.
ఆశాం కృత్వాభ్యుపాయాతం నిరాశం నేక్షితుం క్షమాః ౮.
ఆశతో వచ్చినవాడిని నిరాశతో చూడటం మనకు శక్యం కాదు.
ప్రార్థితం చామునా హృత్స్థం మయా చాస్మై ప్రతిశ్రుతమ్ ౮.
అతను మనసులో కోరినదాన్ని అడిగాడు. నేను అతనికి హామీ ఇచ్చాను.
అసంపాదయతో నార్థం ప్రతిజ్ఞాతం మమాయుషా ౮.
నేను ఇచ్చిన మాటను నెరవేర్చకపోతే, నా జీవితం వ్యర్థం.
ప్రతిశ్రుతం కృతం శ్లాఘ్యా దాసతాంత్యజపక్వణే ౮.
ఇచ్చిన మాటను నెరవేర్చడం జరిగింది. బానిసత్వాన్ని వదిలిపెట్టడం ప్రశంసనీయం.
మిత్రస్నేహస్య పర్యాయస్తచ్చ సాప్తపదం స్మృతమ్ ౮.
మిత్రభావానికి ప్రత్యామ్నాయంగా, ఏడడుగులు కలిసి నడిచిన బంధాన్ని గుర్తు చేస్తారు.
తదవశ్యమహం సాకమధునా వహ్నిసాధనమ్ ౮.
కాబట్టి ఇప్పుడు నేను అతనితో కలిసి అగ్నిప్రవేశం చేయాలి.
అనుజానీహి మామేతద్దర్శనం తవ పశ్చిమమ్ ౮.
నాకు అనుమతి ఇవ్వు. ఇది నీకు నా చివరి దర్శనం కావాలి.
వజ్రవద్దుఃసహాం వాచం మార్కండేయసమీరితామ్ ౮.
మార్కండేయుడు చెప్పిన మాటలు వజ్రంలా భరించలేనివి.
యద్యేవం తదిదం మిత్రం విశంతం జ్వలనేఽధునా ౮.
ఇది నిజమైతే, ఇప్పుడు ఈ మిత్రుడు అగ్నిలో ప్రవేశించాలి.
ప్రాకారకర్ణనామాసావులూకః శివపర్వతే ౮.
శివపర్వతంపై ప్రాకారకర్ణ అనే ఉలుకం ఉంది.
తస్మాదహం త్వయా సార్ధమమునా చ శివాలయమ్ ౮.
అందువల్ల, నీవు, అతను, నేను కలసి శివాలయానికి వెళ్ళుదాం.
ఇత్యేవ ముక్త్వా తే జగ్ముస్త్రయోఽపి ద్విజపుంగవాః ౮.
అలా చెప్పి, ఆ ముగ్గురు గొప్ప బ్రాహ్మణులు అక్కడి నుండి బయలుదేరారు.
కృతసంవిదసౌ తేన బకః స్వాగతపూజయా ౮.
ఆ బకపక్షి వారిని ఆతిథ్యంతో, గౌరవంగా స్వాగతించాడు.
చిరాయురసి జానీషే యదీన్ద్రద్యుమ్నభూపతిమ్ ౮.
నీవు దీర్ఘాయువు కలవాడివి; ఇంద్రద్యూముడు అనే రాజును తెలుసా?
ఇతి పృష్టః స విమనా మిత్రకార్యప్రసాధనాత్ ౮.
అలా అడిగినప్పుడు, స్నేహితుని పని నెరవేర్చలేక నిరుత్సాహంగా మారాడు.
అష్టావింశత్ప్రమాణా మే కల్పా జాతస్య భూతలే ౮.
ఈ భూమిపై నాకిప్పటివరకు ఇరవై ఎనిమిది కల్పాలు గడిచాయి.
తచ్ఛ్రుత్వా విస్మితో భూపస్తస్యాయురతిమాత్రతః ౮.
అది విని, రాజు అతని అపూర్వమైన ఆయుష్షును చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.
ఏవమాయుర్యది తవ కథం ప్రాప్తం బ్రవీహి తత్ ౮.
నీకు ఇంత దీర్ఘాయువు ఎలా వచ్చింది, చెప్పు.
శ్రృణు భద్ర యథా దీర్ఘమాయుర్మేశివపూజనాత్ ౮.
శుభమయుడా, నేను శివపూజ వల్ల ఎలా దీర్ఘాయువు పొందానో విను.
వసిష్ఠకులసంభూతః పురాహమభవం ద్విజః ౮.
పూర్వం నేను వశిష్ఠ వంశంలో జన్మించిన బ్రాహ్మణుడిని.
ధర్మశ్రవణనిష్ఠస్య సాధూనాం సంసది స్వయమ్ ౮.
ధర్మాన్ని వినడంలో నిష్ఠ కలిగిన సద్జనుల సభలో నేనూ ఉండేవాడిని.
న మాలతీ న మందారః శతపత్రం న మల్లికా ౮.
మాలతీ, మందార, తామరపువ్వు, మల్లెపువ్వు ఏవీ కాదు—
అఖండబిల్వపత్రేణ ఏకేన శివమూర్ధని ౮.
ఒకటే ముక్కలోని బిల్వదలాన్ని శివుని తలపై ఉంచాను.
అఖండితైర్బిల్వపత్రైః శ్రద్ధయా స్వయమాహృతైః ౮.
నిజమైన భక్తితో, నేను స్వయంగా తెచ్చిన ముక్కలేని బిల్వదలాలతో—
సచ్ఛాస్త్రేభ్య ఇతి శ్రుత్వా పూజయామ్యహమీశ్వరమ్ ౮.
సత్యమైన శాస్త్రాల ద్వారా విని, నేను పరమేశ్వరుని పూజించాను.
తతో వర్షశతస్యాంతే తుతోష శశిశేఖరః ౮.
వందేళ్ళు పూర్తయ్యాక, చంద్రశేఖరుడు సంతోషించాడు.
తుష్టోస్మి తవ విప్రేంద్రాఖండబిల్వదలార్చనాత్ ౮.
ముక్కలేని బిల్వదలాలతో పూజ చేసినందుకు, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడా, నేను సంతోషించాను.
అఖండబిల్వపత్రేణ మహాతుష్టిః ప్రజాయతే ౮.
పొడవుగా, పగుళ్లు లేకుండా ఉన్న బిల్వదలాన్ని సమర్పిస్తే, అపారమైన సంతృప్తి కలుగుతుంది.
ఇత్యుక్తోఽహం భగవతా శంభునా స్వమనః స్థితమ్ ౮.
ఈ విధంగా శంభుడు చెప్పిన వెంటనే, నా మనసు పూర్తిగా స్థిరపడిపోయింది.