తతో హాసో మహాఞ్జజ్ఞే సిద్ధాప్సరః సుపర్వణామ్ ౬.
అప్పుడు శుభాకారమైన అవయవాలు కలిగిన సిద్ధులు, అప్సరసలు పెద్దగా నవ్వారు.
తతో మమాపి మనసి శోకవేగో మహానభూత్ ౬.
ఆ సమయంలో నా మనసులో కూడా గొప్ప దుఃఖం ఉప్పొంగింది.
సర్వేష్వపి చ కార్యేషు హేతిశబ్దో విగర్హితః ౬.
ఏ పని చేసినా 'అస్త్రం' అనే మాటను ఉపయోగించడం తగదు.
తతోహమబ్రంవం విప్రాన్యూయం మూర్ఖా భవిష్యథ ౬.
అప్పుడు నేను ఆ బ్రాహ్మణులకు ఇలా చెప్పాను: 'మీరు మూర్ఖులవుతారు.'
ఏవముక్తే ప్రహస్యైవ హారీతః ప్రాబ్రవీదిదమ్ ౬.
ఇలా చెప్పగానే హారీతుడు నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు:
కః శాపో దీయతే తుభ్యం శాపోయమయమేవ తే ౬.
'నీకు ఏ శాపం ఇచ్చారు? ఇదే నీకు శాపం.'
తథావిధస్య భవతో వామపాదప్రదానతః॥ ౬.
నీరు ఎడమ కాలుతో ఇచ్చినందువల్ల నీకు ఇలాంటి పరిస్థితి వచ్చింది.
శ్రృణు తత్కారణం ధీమఞ్ఛూన్యతా మే యతో భవేత్॥ ౬.
'ఓ జ్ఞానవంతుడా! నాకు శూన్యత ఎందుకు కలిగిందో విను.'
ఇతి చింతయతశ్చిత్తే హా దుఃఖోఽయం ప్రతిగ్రహః ౬.
ఇలా మనసులో ఆలోచిస్తూ, 'హాయ్! ఈ స్వీకారం ఎంత బాధాకరం!' అనుకున్నాను.
మహాదానం హి గృహ్ణానో బ్రాహ్మణః స్వం శుభం హి యత్ ౬.
బ్రాహ్మణుడు పెద్ద దానం తీసుకుంటే, తనకు ఉన్న శుభఫలం అంతా పోతుంది.
దాతా ప్రతిగ్రహీతా చ వచనం హి పరస్పరమ్ ౬.
దాతా, గ్రహీత ఇద్దరూ పరస్పరం మాట్లాడాలి.
ఇతి చింతయతో మహ్యం శూన్యతాభూద్ధి నారద ౬.
ఇలా ఆలోచిస్తూ ఉండగా, నారదా! నాకు శూన్యత వచ్చింది.
హృతస్వశ్చాన్యచిత్తశ్చ శూన్యాహ్యేతే భవంతి చ ౬.
ధనం పోయినవాడు, మనసు వేరే చోట ఉన్నవాడు—వారికి శూన్యత కలుగుతుంది.
కృతః కోపస్తతస్తుభ్యమేవం హానిరియం మునే ౬.
అందుకే నీకు కోపం వచ్చింది; మునీంద్రా! ఈ నష్టం అలా సంభవించింది.
ధిఙ్మామస్తు చ దుర్బుద్ధిమవిమృశ్యార్థకారిణమ్ ౬.
విచారించకుండా పని చేసిన నా మూర్ఖత్వాన్ని నిందించాలి.
సహసా న క్రియాం కుర్యాత్పదమేతన్మహాపదామ్ ౬.
తడబడకుండా పనులు చేయకూడదు; అది పెద్ద అపాయానికి దారి తీస్తుంది.
సత్యమాహ మహాబుద్ధిశ్చిరకారీ పురా హి సః ౬.
ఎక్కువ ఆలోచించి పని చేసిన మహాజ్ఞాని నిజమే అన్నాడు.
చిరకారి మహాప్రాజ్ఞో గౌతమస్యాభవత్సుతః ౬.
గౌతమునికి పుట్టిన కుమారుడు, ఎక్కువ ఆలోచించి పని చేసే మహాజ్ఞాని అని పిలవబడేవాడు.
చిరకార్యాభిసంపతేశ్చిరకారీ తథోచ్యతే ౬.
ఎక్కువ ఆలోచించి పని చేసినందువల్ల అతడిని 'చిరకారి' అని అంటారు.
బుద్ధిలాఘవయుక్తేన జనేనాదీర్ఘదర్శినా ౬.
దూరదృష్టి లేని, తేలికపాటి బుద్ధి ఉన్న మనిషి—
పిత్రోక్తః కుపితేనాథ జహీమాం జననీమితి ౬.
తండ్రి కోపంతో, 'ఈ తల్లిని విడిచిపెట్టు' అని ఆజ్ఞాపించాడు.
విమృశ్య చిరకారిత్వాచ్చిం తయామాస వై చిరమ్ ౬.
ఇది చాలా ముఖ్యమైన విషయం కాబట్టి, అతడు దీని గురించి చాలా కాలం ఆలోచించాడు.
కథం ధర్మచ్ఛలేనాస్మిన్నిమజ్జేయమసాధువత్ ౬.
నీతి పేరుతో నేను ఇలా దుర్మార్గంలో పడిపోవడం ఎలా సమంజసం?
అస్వతంత్రం చ పుత్రత్వం కిం తు మాం నాత్ర పీడయేత్ ౬.
కొడుకుగా స్వతంత్రంగా ఉండకపోయినా, ఇది నాకు ఇక్కడ బాధ కలిగించకూడదు.
పితరం చాప్యవజ్ఞాయ కః ప్రతిష్ఠామవాప్నుయాత్ ౬.
తండ్రిని నిర్లక్ష్యం చేసినవాడు ఎప్పుడైనా మంచి స్థానం పొందాడా?
క్షమాయోగ్యావుభావేతౌ నాతివర్తేత వై కథమ్ ౬.
క్షమా, సహనం రెండూ అవసరమైనవే; వీటిని ఎవరూ దాటి పోకూడదు.
శీలచారిత్రగోత్రస్య ధారణార్థం కులస్య చ ౬.
మంచితనం, ప్రవర్తన, వంశం, కుటుంబాన్ని కాపాడేందుకు,
జాతకర్మణి యత్ప్రాహ పితా యచ్చోపకర్మణి ౬.
పుట్టినప్పుడు, ఇతర సంస్కారాల్లో తండ్రి ఏమి చెప్పాడో,
శరీరాదీని దేయాని పితా త్వేకః ప్రయచ్చతి ౬.
శరీరం మొదలైనవి ఇవ్వవలసినవే అయినా, వాటిని ఇచ్చేది తండ్రి మాత్రమే.
పాతకాన్యపి చూర్యంతే పితుర్వచనకారిణః ౬.
తండ్రి మాట వినేవారికి చేసిన పాపాలూ పోతాయి.