నాహం తథాద్భి యజమానహవిర్వితానశ్చయోతద్ఘృతప్లుతమదన్హుతభుఙ్ముఖేన ౪.
నేను యజ్ఞంలో నెయ్యి పోసి, అర్పణలు చేయడమే కాకుండా, వాటిని ముఖం తిప్పి తినే వాడు కాను.
తన్మయాఽశర్మణా వాపి యద్విప్రేష్వప్రియం కృతమ్ ౪.
నా వల్ల లేదా నా చేత బ్రాహ్మణులకు కలిగిన అపకారం ఏదైనా జరిగితే,
త్వం చ కోసి న సామాన్యః ప్రణమ్యాహం ప్రసాదయే ౪.
మరి నువ్వెవరు? నువ్వు సాధారణుడు కాదని నాకు తెలుస్తోంది. నేను నీకు నమస్కరిస్తూ క్షమాపణ కోరుతున్నాను.
నారదోఽస్మి నృపశ్రేష్ఠ స్థానకార్థీ సమాగతః ౪.
రాజులలో శ్రేష్ఠుడవైన రాజా! నేనే నారదుడు, స్థానం కోసం ఇక్కడికి వచ్చాను.
యద్యపీయం దేవతానాం భూమిర్ద్రవ్యం చ పార్థివ ౪.
ఈ భూమి, ఈ సంపద దేవతలదే అయినా, ఓ రాజా!
సహీశ్వరస్యావతారో భర్త్తా దాతాఽభయస్య సః పూర్వ మమాలయం దేహి దేయార్థే ప్రార్థనాపరః॥ ౪.
ఆయన ప్రభువు అవతారంగా, రక్షణనిచ్చేవాడు, దాత, నాకు ముందుగా ఆశ్రయం ఇచ్చినవాడు. నేను కోరుకున్నదాన్ని ఇవ్వమని ప్రార్థిస్తూ వచ్చాను.
యది త్వం నారదో విప్ర రాజ్యమస్త్వఖిలం తవ ౪.
నువ్వు నారదుడవైతే, ఓ బ్రాహ్మణా, ఈ రాజ్యం మొత్తం నీదే కావచ్చు.
యద్యస్మాకం భవాన్భక్తస్తత్తే కార్యం చ నో వచః॥ ౪.
నువ్వు మాపై భక్తుడవైతే, నీ కోరికే మాకు ఆజ్ఞ.
సర్వం యత్తద్దేహి మే ద్రవ్యముక్తం భువం చ మే సప్తగవ్యూతిమాత్రామ్ ౪.
నీవు చెప్పినదంతా—సంపద, భూమి, ఏడు ఆవుల దూరం వరకు—నాకు ఇవ్వు.
ఽ తతోఽహం ధర్మవర్మాణం ప్రోచ్య తిష్ఠేద్ధనం త్వయి ౫.
తర్వాత నేను ధర్మవర్ముణిని చూసి, 'ఈ ధనం నీ వద్దే ఉండాలి' అని చెప్పాను.
ఆసం ప్రముదితశ్చాహం పశ్యంస్తం గిరిసత్తమమ్ ౫.
ఆ గొప్ప పర్వతాన్ని చూస్తూ నేను ఎంతో ఆనందంతో ఉన్నాను.
యస్మిన్నానావిధా వృక్షాః ప్రకాశంతే సమంతతః ౫.
అందులో అన్ని వైపులా ఎన్నో రకాల చెట్లు కనిపిస్తున్నాయి.
ముదితా యత్ర సంతృప్తా వాశంతే కోకిలాదయః ౫.
అక్కడ కోకిలలు మొదలైన పక్షులు సంతోషంగా, తృప్తిగా పాటలు పాడుతున్నాయి.
యత్ర తప్త్వా తపో మర్త్యా యథేప్సితమవాప్నుయుః ౫.
అక్కడ మానవులు తపస్సు చేసి, తాము కోరుకున్నది సాధించగలుగుతారు.
తస్యాహం చ గిరేః పార్థ సమాసాద్య మహాశిలామ్ ౫.
పార్థా, ఆ పర్వతంలో నేను ఒక పెద్ద రాయిని చేరుకున్నాను.
తావన్మయా స్థానమాప్తం యదతీవ సుదుర్లభమ్ ౫.
అక్కడ నేను చాలా అరుదుగా దక్కే స్థలాన్ని పొందాను.
బ్రాహ్మణాశ్చ విలోక్య మే యే హి పాత్రతమా మతాః ౫.
అక్కడ నేను దానం చేయడానికి అర్హులని భావించిన బ్రాహ్మణులను చూశాను.
న జలోత్తరణే శక్తా యద్వన్నౌః కర్ణవర్జితా ౫.
వాళ్లు పడవలకు తెప్పలు ఉన్నా, దుంకలు లేక నీటిని దాటి పోలేకపోయారు.
బ్రాహ్మణో హ్యనధీయానస్తృణాగ్నిరివ శామ్యతి ౫.
ఒక బ్రాహ్మణుడు విద్యాభ్యాసం చేయకపోతే, గడ్డి మీద మంట ఎలా ఆగిపోతుందో అలా అతను నశిస్తాడు.
దానపాత్రమతిక్రమ్య యదపాత్రే ప్రదీయతే ౫.
దానం అర్హుడిని దాటి, అనర్హునికి ఇస్తే—
ఊషరే వాపితం బీజం భిన్నభాండే చ గోదుహమ్ ౫.
అది పొడిబారిన భూమిలో విత్తనం వేసినట్టూ, పగిలిన పాత్రలో పాలుపోసినట్టూ ఉంటుంది.
విధిహీనే తథాఽపాత్రే యో దదాతి ప్రతిగ్రహమ్ ౫.
అలాగే, విధి లేకుండా లేదా అనర్హునికి దానం చేసే వారు, స్వీకరించే వారు కూడా—
భూరాప్తా గౌస్తథా భోగాః సువర్ణం దేహమేవ చ ౫.
భూమి, ఆవు, భోగాలు, బంగారం, ఈ శరీరం కూడా—
ఘ్నంతి తస్మాదవిద్వాంస్తు బిభియాచ్చ ప్రతిగ్రహాత్ ౫.
ఇవి అజ్ఞానులను నాశనం చేస్తాయి. అందుకే దానం స్వీకరించడాన్ని భయపడాలి.
తస్మాద్యే గూఢతపసో గూఢస్వాధ్యాయసాధకాః ౫.
కాబట్టి, రహస్యంగా తపస్సు చేసే వారు, రహస్యంగా అధ్యయనం చేసే వారు—
దేశే కాల ఉపాయేన ద్రవ్యం శ్రద్ధాసమన్వితమ్ ౫.
వారు సరైన స్థలం, సమయం, విధానంతో, భక్తితో దానం చేస్తారు.
న విద్యయా కేవలయా తపసా వాపి పాత్రతా ౫.
కేవలం విద్యతోనో, కేవలం తపస్సుతోనో అర్హత కలుగదు.
తేషాం త్రయాణాం మధ్యే చ విద్యా ముఖ్యో మహాగుణః ౫.
ఈ మూడింటిలో, విద్యే ప్రధానమైన గొప్ప గుణం.
తస్మాచ్చక్షుష్మతో విద్వాన్దేశే దేశే పరీక్షయేత్ ౫.
అందువల్ల, జ్ఞానమున్నవాడు ప్రతి చోటా జాగ్రత్తగా పరిశీలించాలి.
ఇతి సంచింత్య మనసా తస్మాద్దేశాత్సముత్థితః ౫.
ఇలా మనసులో ఆలోచించి, ఆ స్థలం నుండి లేచాను.