పద్మాసనే చోపవిష్టో మహేశో యోగవిత్తమః ౩౪.
యోగవిద్యలో ప్రావీణ్యుడైన మహేశ్వరుడు పద్మాసనంలో కూర్చున్నాడు.
శుశుభే స మహాదేవః సమాధౌ చంద్రశేఖరః వాసుకిః సర్పరాజశ్చ కటిబద్ధః కృతో మహాన్॥ ౩౪.
చంద్రశేఖరుడు అయిన మహాదేవుడు ధ్యానంలో ప్రకాశించాడు; వాసుకి అనే సర్పరాజు ఆయన నడుము చుట్టూ గొప్ప అలంకారంగా ఉన్నాడు.
ఆత్మానమాత్మాత్మతయా చ సంస్తుతో వేదాంతవేద్యో న హి విశ్వచేష్టితః స్థితస్తదానీం పరమం పరాణాం నిరీక్షమాణో భువనైకభర్తా॥ ౩౪.
ఆత్మను ఆత్మతోనే స్తుతించబడినవాడు, వేదాంతంతో తెలిసినవాడు, లోక కార్యకలాపాల్లో లీనముకాని వాడు, ఆ సమయంలో పరమోన్నతుడై, జగత్తుకు ఏకైక పాలకుడిగా నిలిచాడు.
వనం గతే మహాదేవే గిరిజా విరహాతురా ౩౫.
మహాదేవుడు అడవికి వెళ్లినప్పుడు, గిరిజ దేవి విరహ బాధతో తల్లడిల్లింది.
చింతయంతీ శివంతన్వీ సర్వభావేన శోభనా ౩౫.
శోభనమైన, సన్నగా ఉన్న ఆవిడ, తన మనసంతా శివుని ధ్యానంలో నిమగ్నమై ఉంది.
తపసా మహతా చైవ శివం ప్రాప్తాసి శోభనే ౩౫.
ఓ అందమైనవాడా, నీవు గొప్ప తపస్సుతో శివుని చేరుకున్నావు.
ద్యూతే హి వహవో దోషా న శ్రుతాః కిం త్వయాఽనఘే ౩౫.
పందెంలో ఎన్నో దోషాలు ఉంటాయని నీవు వినలేదా, పాపరహితురాలా?
అస్మాభిః సహితా దేవి గచ్ఛగచ్ఛ వరాననే॥ ౩౫.
దేవీ, ముద్దు ముఖముగలవాడా, మాతో కలిసి రా, రా.
యావచ్ఛంభుర్దూరతో నాభిగచ్ఛేత్తావద్గత్వా శంకరం క్షామయస్వ ౩౫.
శంభుడు దగ్గరకు రాకముందే, నీవు త్వరగా వెళ్లి శంకరుని క్షమించమని అడుగు.
నిశమ్య వాక్య విజయాప్రయుక్తం ప్రహస్యామానా సమధీరచేతాః ౩౫.
విజయోత్సాహంతో చెప్పిన ఆ మాటలు విని, ఆమె నవ్వుతూ, స్థిరమైన మనసుతో నిలిచింది.
మయా జితోఽసౌ నిరపత్రపశ్చ పురా వృతో వై పరయా విభూత్యా ౩౫.
నేను అతన్ని ముందే జయించాను, నా గొప్ప శక్తితో అతడు సిగ్గుపడిపోయాడు.
రూపీకృతో మయా దేవో మహేశో నాన్యథా వద ౩౫.
మహేశ్వరుడిని నేను రూపంగా ప్రकटింపజేశాను, ఇది వేరుగా లేదని చెప్పు.
సాకారో హి నిరాకారో మహేశో హి మయా కృతః॥ ౩౫.
నిరాకారమైన మహేశ్వరుడిని నేను సాకారంగా చేశాను.
కృతం మయా విశ్వమిదం సమగ్రం చరాచరం దేవవరైః సమేతమ్ ౩౫.
ఈ సర్వ విశ్వాన్ని, చరాచరాలతో, ఉత్తమ దేవతలతో కలిసి నేను సృష్టించాను.
ఏవముక్త్వా తదా దేవీ గిరిజా సర్వమంగలా ౩౫.
అలా చెప్పి, ఆ సమయానికి గిరిజా, సర్వమంగళదాయిని—
శ్యామా తన్వీ శిఖరదశనా బింబబింబాధరోష్ఠీ సుగ్రీవాఢ్యా కుచభరనతా గిరిజా స్నిగ్ధకేశీ ౩౫.
నల్లని వర్ణంతో, సన్నగా, కొండ శిఖరాల్లాంటి పళ్లతో, బింబపండు వర్ణపు పెదవులతో, అందమైన మెడతో, భారమైన వక్షోజాలతో, మెరిసే జుట్టుతో గిరిజా నిలిచింది.
పాణౌ మృణాలసదృశం దధతీ చ చాపం పృష్ఠే లసత్కృతకకేతకిబాణకోశమ్ ౩౫.
తన చేతిలో తామర కాడలా ఉన్న విల్లు పట్టుకుని, వెనుక భాగంలో మెరిసే కేతకిపూల బాణాల పొట్టె ధరించి ఉంది.
భృంగీనాదేన మహతా నాదయంతీ జగత్త్రయమ్ ౩౫.
తేనెటీగల గుంపు మ్రోగిన శబ్దంతో మూడు లోకాలను మార్మోగించింది.
సకామనా రాజహంసా బభూవుస్తత్క్షణాదపి ౩౫
ఆ క్షణంలోనే వారు కోరుకున్నట్లు రాజహంసలుగా మారిపోయారు.
ఏకాకీ సంస్థితో యత్ర యమాధిస్థో మహేశ్వరః ౩౫.
అక్కడ ఒంటరిగా, యముని అధిపతిగా మహేశ్వరుడు నిలిచాడు.
ప్రబద్ధో హి మహాదేవో నిరీక్ష్య శబరీం తదా ౩౫.
ఆ సమయంలో శబరిని చూసి మహాదేవుడు బంధించబడ్డాడు.
యావత్కరే గృహ్యమాణో గిరిజాం స సమీపగః ౩౫.
అతని చేతిని పట్టుకుంటుండగా, గిరిజా దగ్గరికి వచ్చింది.
తద్దృష్ట్వా తత్క్షణాదేవ దేవో భ్రాంతివినాశనః ౩౫.
అది చూసిన వెంటనే, మాయను తొలగించే దేవుడు
విరహేణ సమాయుక్తో హృచ్ఛయేన సమన్వితః ౩౫.
విడిపోవడమనే బాధతో, హృదయంలో తపనతో బాధపడ్డాడు.
నిర్మోహో మోహమాపన్నో దదర్శ గిరిజాం పునః ౩౫.
మాయ నుంచి విముక్తుడై, మళ్లీ మోహంలో పడిపోయి, గిరిజను మరలా చూశాడు.
వాక్యం మే శ్రృణు తన్వంగి శ్రుత్వా తత్కర్తుమర్హసి తత్కథ్యతాం మహాభాగే యాథాతథ్యం సుమధ్యమే॥ ౩౫.
"సన్నని నడుము కలదానీ, నా మాట విను. వినిన తర్వాత ఆచరించాలి. ఓ సుందరీ, నిజం ఏదో అది చెప్పు."
పతిమన్వేషయిష్యామి సర్వజ్ఞం సకలార్థదమ్ ౩౫.
"నేను అన్నీ తెలిసినవాడిని, అన్ని కోరికలు తీరుస్తున్న భర్తను వెతుకుతాను."
ఇత్యుక్తః ప్రత్యువాచేదం గిరిజాం వృషభధ్వజః ౩౫.
అలా చెప్పిన గిరిజకు వృషభధ్వజుడు ఇలా సమాధానమిచ్చాడు.
విమృశ్యతాం వరారోహే తత్త్వతో హి వరాననే ౩౫.
"ఓ అందమైన నడుము కలదానీ, ఇది నిజమని బాగా ఆలోచించు, ముద్దుబాలికా."
మయార్థితో మహాభాగ పతిస్త్వం నాన్యథా వద ౩౫.
"ఓ మహాభాగ్యవంతురాలా, నిన్ను భార్యగా కోరుకున్నాను, వేరేలా మాట్లాడవద్దు."