ఏవం విమృశ్య చ తదా గిరిజాం విహాయ శ్రీశంకరః పరమకారుణికస్తదానీమ్ ౩౪.
అలా ఆలోచించి, ఆ సమయంలో శ్రీశంకరుడు పరమకారుణ్యంతో గిరిజను వదిలి వెళ్లిపోయాడు.
నిర్గతం శంకరం దృష్ట్వా సర్వే కైలాసవాసినః ౩౪.
శంకరుడు వెళ్లిపోతున్నాడు అని చూసి, కైలాసంలో ఉన్నవారు అందరూ చూశారు.
ఛత్రం భృంగీ సమాదాయ జగామ తస్య పృష్ఠతః ౩౪.
భృంగి ఛత్రాన్ని తీసుకుని ఆయన వెనుక నడిచాడు.
తాభ్యాం యుక్తస్తదా నందీ పృష్ఠతోఽన్వగమత్సుధీః ౩౪.
వారిద్దరితో కలిసి నంది కూడా వెనుక నుంచి అనుసరించాడు.
శోభమానో మహాదేవ ఏభిః సర్వైః సుశోభనైః ౩౪.
ఈ అందమైన సేవకులతో మహాదేవుడు మరింత ప్రకాశించాడు.
సఖీభిర్బహుభిస్తత్ర తథాన్యాభిః సుసంవృతా ౩౪.
అక్కడ ఆమె చుట్టూ అనేక సఖులు, ఇతర సేవికలు ఉన్నారు.
తతో దూరం గతః శంభుర్విసృజ్య చ గణాంస్తదా ౩౪.
తర్వాత శంభుడు దూరంగా వెళ్లి తన గణాలను పంపించాడు.
భృంగిణం నందినం చండం సోమనందినమేవ చ ౩౪.
భృంగి, నంది, చండ, సోమనందిని కూడా పంపించాడు.
విసృజ్య చ మహాదేవ ఏక ఏవ మహాతపాః ౩౪.
మహాతపస్వి అయిన మహాదేవుడు వారిని పంపించి ఒంటరిగా మిగిలాడు.
కాశ్మీరరత్నోపలసిద్ధరత్నవైదూర్యచిత్రం సుధయా పరిష్కృతమ్ ౩౪.
కాశ్మీరు రత్నాలతో, విలువైన మణులతో, అమృతంతో అలంకరించబడిన స్థలంలో ఆయన కూర్చున్నాడు.
పద్మాసనే చోపవిష్టో మహేశో యోగవిత్తమః ౩౪.
యోగవిద్యలో ప్రావీణ్యుడైన మహేశ్వరుడు పద్మాసనంలో కూర్చున్నాడు.
శుశుభే స మహాదేవః సమాధౌ చంద్రశేఖరః వాసుకిః సర్పరాజశ్చ కటిబద్ధః కృతో మహాన్॥ ౩౪.
చంద్రశేఖరుడు అయిన మహాదేవుడు ధ్యానంలో ప్రకాశించాడు; వాసుకి అనే సర్పరాజు ఆయన నడుము చుట్టూ గొప్ప అలంకారంగా ఉన్నాడు.
ఆత్మానమాత్మాత్మతయా చ సంస్తుతో వేదాంతవేద్యో న హి విశ్వచేష్టితః స్థితస్తదానీం పరమం పరాణాం నిరీక్షమాణో భువనైకభర్తా॥ ౩౪.
ఆత్మను ఆత్మతోనే స్తుతించబడినవాడు, వేదాంతంతో తెలిసినవాడు, లోక కార్యకలాపాల్లో లీనముకాని వాడు, ఆ సమయంలో పరమోన్నతుడై, జగత్తుకు ఏకైక పాలకుడిగా నిలిచాడు.
వనం గతే మహాదేవే గిరిజా విరహాతురా ౩౫.
మహాదేవుడు అడవికి వెళ్లినప్పుడు, గిరిజ దేవి విరహ బాధతో తల్లడిల్లింది.
చింతయంతీ శివంతన్వీ సర్వభావేన శోభనా ౩౫.
శోభనమైన, సన్నగా ఉన్న ఆవిడ, తన మనసంతా శివుని ధ్యానంలో నిమగ్నమై ఉంది.
తపసా మహతా చైవ శివం ప్రాప్తాసి శోభనే ౩౫.
ఓ అందమైనవాడా, నీవు గొప్ప తపస్సుతో శివుని చేరుకున్నావు.
ద్యూతే హి వహవో దోషా న శ్రుతాః కిం త్వయాఽనఘే ౩౫.
పందెంలో ఎన్నో దోషాలు ఉంటాయని నీవు వినలేదా, పాపరహితురాలా?
అస్మాభిః సహితా దేవి గచ్ఛగచ్ఛ వరాననే॥ ౩౫.
దేవీ, ముద్దు ముఖముగలవాడా, మాతో కలిసి రా, రా.
యావచ్ఛంభుర్దూరతో నాభిగచ్ఛేత్తావద్గత్వా శంకరం క్షామయస్వ ౩౫.
శంభుడు దగ్గరకు రాకముందే, నీవు త్వరగా వెళ్లి శంకరుని క్షమించమని అడుగు.
నిశమ్య వాక్య విజయాప్రయుక్తం ప్రహస్యామానా సమధీరచేతాః ౩౫.
విజయోత్సాహంతో చెప్పిన ఆ మాటలు విని, ఆమె నవ్వుతూ, స్థిరమైన మనసుతో నిలిచింది.
మయా జితోఽసౌ నిరపత్రపశ్చ పురా వృతో వై పరయా విభూత్యా ౩౫.
నేను అతన్ని ముందే జయించాను, నా గొప్ప శక్తితో అతడు సిగ్గుపడిపోయాడు.
రూపీకృతో మయా దేవో మహేశో నాన్యథా వద ౩౫.
మహేశ్వరుడిని నేను రూపంగా ప్రकटింపజేశాను, ఇది వేరుగా లేదని చెప్పు.
సాకారో హి నిరాకారో మహేశో హి మయా కృతః॥ ౩౫.
నిరాకారమైన మహేశ్వరుడిని నేను సాకారంగా చేశాను.
కృతం మయా విశ్వమిదం సమగ్రం చరాచరం దేవవరైః సమేతమ్ ౩౫.
ఈ సర్వ విశ్వాన్ని, చరాచరాలతో, ఉత్తమ దేవతలతో కలిసి నేను సృష్టించాను.
ఏవముక్త్వా తదా దేవీ గిరిజా సర్వమంగలా ౩౫.
అలా చెప్పి, ఆ సమయానికి గిరిజా, సర్వమంగళదాయిని—
శ్యామా తన్వీ శిఖరదశనా బింబబింబాధరోష్ఠీ సుగ్రీవాఢ్యా కుచభరనతా గిరిజా స్నిగ్ధకేశీ ౩౫.
నల్లని వర్ణంతో, సన్నగా, కొండ శిఖరాల్లాంటి పళ్లతో, బింబపండు వర్ణపు పెదవులతో, అందమైన మెడతో, భారమైన వక్షోజాలతో, మెరిసే జుట్టుతో గిరిజా నిలిచింది.
పాణౌ మృణాలసదృశం దధతీ చ చాపం పృష్ఠే లసత్కృతకకేతకిబాణకోశమ్ ౩౫.
తన చేతిలో తామర కాడలా ఉన్న విల్లు పట్టుకుని, వెనుక భాగంలో మెరిసే కేతకిపూల బాణాల పొట్టె ధరించి ఉంది.
భృంగీనాదేన మహతా నాదయంతీ జగత్త్రయమ్ ౩౫.
తేనెటీగల గుంపు మ్రోగిన శబ్దంతో మూడు లోకాలను మార్మోగించింది.
సకామనా రాజహంసా బభూవుస్తత్క్షణాదపి ౩౫
ఆ క్షణంలోనే వారు కోరుకున్నట్లు రాజహంసలుగా మారిపోయారు.
ఏకాకీ సంస్థితో యత్ర యమాధిస్థో మహేశ్వరః ౩౫.
అక్కడ ఒంటరిగా, యముని అధిపతిగా మహేశ్వరుడు నిలిచాడు.