తచ్ఛ్రుత్వా కుపితో రుద్రః పార్వతీం పరమేశ్వరః ౩౪.
ఇది విని పరమేశ్వరుడు రుద్రుడు పార్వతిపై కోపపడ్డాడు.
కుపితం శంకరం దృష్ట్వా సర్వ దేవగణాస్తదా ౩౪.
శంకరుడు కోపంతో ఉన్నాడని చూసి, ఆ సమయంలో అందరు దేవతాగణాలు—
ఊచుః సర్వే శనైస్తత్ర శంకితేన పరస్పరమ్ ౩౪.
అందరూ అక్కడ నిశ్శబ్దంగా, అనుమానంతో ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకున్నారు.
యథా హి మదనో దగ్ధస్తథేయం నాన్యథా వచః ౩౪.
మదనుడు ఎలా కాలిపోయాడో, ఇదీ అలాగే జరుగుతుంది; వేరే మార్గం లేదు.
విలోకితాస్తయా దేవ్యా సర్వే సౌభాగ్యముద్రయా ౩౪.
ఆ దేవి అందరినీ సౌభాగ్యచిహ్నంతో చూసింది.
కిమాలోకపరో భూత్వా చక్షుషా పరమేణ హి ౩౪.
పరమమైన దృష్టితో లోకాన్ని చూస్తూ, ఆయన ఎందుకు అలా చూశాడు?
త్రిపురో నైవ వై శంభో నాంధకో వృషభధ్వజ వృథైవ త్వం విరూపాక్షో జాతోఽసి మమ చాగ్రతః॥ ౩౪.
త్రిపురుడు, అంధకుడు, వృషభధ్వజుడు ఎవ్వరూ కాదు, విరూపాక్షా, నీవు నా ముందుకు వృథాగా వచ్చావు.
ఏవమాదీన్యనేకాని హయువాచ పరమేశ్వరీ ౩౪.
అలా అనేక మాటలు పరమేశ్వరి చెప్పింది.
వనమేవ వరం చాద్య విజనం పరమార్థతః ౩౪.
నేడు నిజంగా వెలివాడిన అడవి జీవించడానికి ఉత్తమం.
స సుఖీ పరమార్థజ్ఞః స విద్వాన్స చ పండితః ౩౪.
పరమార్థాన్ని తెలిసినవాడు, జ్ఞానవంతుడు, పండితుడు నిజంగా సుఖంగా ఉంటాడు.
ఏవం విమృశ్య చ తదా గిరిజాం విహాయ శ్రీశంకరః పరమకారుణికస్తదానీమ్ ౩౪.
అలా ఆలోచించి, ఆ సమయంలో శ్రీశంకరుడు పరమకారుణ్యంతో గిరిజను వదిలి వెళ్లిపోయాడు.
నిర్గతం శంకరం దృష్ట్వా సర్వే కైలాసవాసినః ౩౪.
శంకరుడు వెళ్లిపోతున్నాడు అని చూసి, కైలాసంలో ఉన్నవారు అందరూ చూశారు.
ఛత్రం భృంగీ సమాదాయ జగామ తస్య పృష్ఠతః ౩౪.
భృంగి ఛత్రాన్ని తీసుకుని ఆయన వెనుక నడిచాడు.
తాభ్యాం యుక్తస్తదా నందీ పృష్ఠతోఽన్వగమత్సుధీః ౩౪.
వారిద్దరితో కలిసి నంది కూడా వెనుక నుంచి అనుసరించాడు.
శోభమానో మహాదేవ ఏభిః సర్వైః సుశోభనైః ౩౪.
ఈ అందమైన సేవకులతో మహాదేవుడు మరింత ప్రకాశించాడు.
సఖీభిర్బహుభిస్తత్ర తథాన్యాభిః సుసంవృతా ౩౪.
అక్కడ ఆమె చుట్టూ అనేక సఖులు, ఇతర సేవికలు ఉన్నారు.
తతో దూరం గతః శంభుర్విసృజ్య చ గణాంస్తదా ౩౪.
తర్వాత శంభుడు దూరంగా వెళ్లి తన గణాలను పంపించాడు.
భృంగిణం నందినం చండం సోమనందినమేవ చ ౩౪.
భృంగి, నంది, చండ, సోమనందిని కూడా పంపించాడు.
విసృజ్య చ మహాదేవ ఏక ఏవ మహాతపాః ౩౪.
మహాతపస్వి అయిన మహాదేవుడు వారిని పంపించి ఒంటరిగా మిగిలాడు.
కాశ్మీరరత్నోపలసిద్ధరత్నవైదూర్యచిత్రం సుధయా పరిష్కృతమ్ ౩౪.
కాశ్మీరు రత్నాలతో, విలువైన మణులతో, అమృతంతో అలంకరించబడిన స్థలంలో ఆయన కూర్చున్నాడు.
పద్మాసనే చోపవిష్టో మహేశో యోగవిత్తమః ౩౪.
యోగవిద్యలో ప్రావీణ్యుడైన మహేశ్వరుడు పద్మాసనంలో కూర్చున్నాడు.
శుశుభే స మహాదేవః సమాధౌ చంద్రశేఖరః వాసుకిః సర్పరాజశ్చ కటిబద్ధః కృతో మహాన్॥ ౩౪.
చంద్రశేఖరుడు అయిన మహాదేవుడు ధ్యానంలో ప్రకాశించాడు; వాసుకి అనే సర్పరాజు ఆయన నడుము చుట్టూ గొప్ప అలంకారంగా ఉన్నాడు.
ఆత్మానమాత్మాత్మతయా చ సంస్తుతో వేదాంతవేద్యో న హి విశ్వచేష్టితః స్థితస్తదానీం పరమం పరాణాం నిరీక్షమాణో భువనైకభర్తా॥ ౩౪.
ఆత్మను ఆత్మతోనే స్తుతించబడినవాడు, వేదాంతంతో తెలిసినవాడు, లోక కార్యకలాపాల్లో లీనముకాని వాడు, ఆ సమయంలో పరమోన్నతుడై, జగత్తుకు ఏకైక పాలకుడిగా నిలిచాడు.
వనం గతే మహాదేవే గిరిజా విరహాతురా ౩౫.
మహాదేవుడు అడవికి వెళ్లినప్పుడు, గిరిజ దేవి విరహ బాధతో తల్లడిల్లింది.
చింతయంతీ శివంతన్వీ సర్వభావేన శోభనా ౩౫.
శోభనమైన, సన్నగా ఉన్న ఆవిడ, తన మనసంతా శివుని ధ్యానంలో నిమగ్నమై ఉంది.
తపసా మహతా చైవ శివం ప్రాప్తాసి శోభనే ౩౫.
ఓ అందమైనవాడా, నీవు గొప్ప తపస్సుతో శివుని చేరుకున్నావు.
ద్యూతే హి వహవో దోషా న శ్రుతాః కిం త్వయాఽనఘే ౩౫.
పందెంలో ఎన్నో దోషాలు ఉంటాయని నీవు వినలేదా, పాపరహితురాలా?
అస్మాభిః సహితా దేవి గచ్ఛగచ్ఛ వరాననే॥ ౩౫.
దేవీ, ముద్దు ముఖముగలవాడా, మాతో కలిసి రా, రా.
యావచ్ఛంభుర్దూరతో నాభిగచ్ఛేత్తావద్గత్వా శంకరం క్షామయస్వ ౩౫.
శంభుడు దగ్గరకు రాకముందే, నీవు త్వరగా వెళ్లి శంకరుని క్షమించమని అడుగు.
నిశమ్య వాక్య విజయాప్రయుక్తం ప్రహస్యామానా సమధీరచేతాః ౩౫.
విజయోత్సాహంతో చెప్పిన ఆ మాటలు విని, ఆమె నవ్వుతూ, స్థిరమైన మనసుతో నిలిచింది.