పరాఙ్గముఖాశ్చ సంజాతా భృఙ్గీ చైవ మహాతపాః ౩౪.
అందరూ ముఖాన్ని తిప్పుకున్నారు; మహాతపస్వి భృంగి కూడా అలాగే చేశాడు.
ఏతే చాన్యే చ బహవో గణాస్తే దుఃఖినోఽభవన్ ౩౪.
వారు మాత్రమే కాదు, ఇంకా అనేక గణాలు కూడా బాధతో ఉన్నారు.
ఉవాచ వాక్యం రుషితః పార్వతీం ప్రతి శంకరః॥ ౩౪.
శంకరుడు కోపంతో పార్వతికి ఇలా అన్నాడు.
ఉపహాసం ప్రకుర్వంతి సర్వే హి ఋషయో భృశమ్ ౩౪.
అందరు ఋషులు చాలా హాస్యం చేస్తున్నారు.
ఉపహాసపరాః సర్వే కిం త్వయాద్య కృతం శుభే ౩౪.
అందరూ హాస్యంతో ఉన్నారు—శుభే! నువ్వు ఈ రోజు ఏమి చేసావు?
త్వయా జితో హ్యహం సుభ్రు యది జానాసి తత్త్వతః దేహి కౌపీ నామాత్రం మే నాన్యథా కర్తుమర్హసి॥ ౩౪.
సుందరభ్రువా! నువ్వు నిజంగా తెలుసుకుంటే నన్ను జయించావు; ఇక్కడే నాకు ఒక కౌపీనాన్ని ఇవ్వు, వేరేలా చేయకూడదు.
ఏవముక్తా సతీ తేన శంభునా యోగినా తదా ౩౪.
అలా యోగి శంభువు చెప్పిన తర్వాత, సతీ—
కిం కౌపీనేన తే కార్యం మునినా భావితాత్మనా ౩౪.
ఓ మునీశ్వరా! పవిత్రమైన మనస్సు కలిగిన నీవు కౌపీనంతో ఏమి చేయాలి?
భిక్షాటనమిషేణైవ ఋషిపత్న్యో విరోహితాః ౩౪.
భిక్షాటనను నెపంగా చూపించి, ఋషిపత్నులు వేరుపడ్డారు.
కౌపీనం పతితం తత్ర మునిభిర్నాన్యథోదితమ్ ౩౪.
అక్కడ కౌపీనము పడిపోయింది, మునులు మరొక మాట చెప్పలేదు.
తచ్ఛ్రుత్వా కుపితో రుద్రః పార్వతీం పరమేశ్వరః ౩౪.
ఇది విని పరమేశ్వరుడు రుద్రుడు పార్వతిపై కోపపడ్డాడు.
కుపితం శంకరం దృష్ట్వా సర్వ దేవగణాస్తదా ౩౪.
శంకరుడు కోపంతో ఉన్నాడని చూసి, ఆ సమయంలో అందరు దేవతాగణాలు—
ఊచుః సర్వే శనైస్తత్ర శంకితేన పరస్పరమ్ ౩౪.
అందరూ అక్కడ నిశ్శబ్దంగా, అనుమానంతో ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకున్నారు.
యథా హి మదనో దగ్ధస్తథేయం నాన్యథా వచః ౩౪.
మదనుడు ఎలా కాలిపోయాడో, ఇదీ అలాగే జరుగుతుంది; వేరే మార్గం లేదు.
విలోకితాస్తయా దేవ్యా సర్వే సౌభాగ్యముద్రయా ౩౪.
ఆ దేవి అందరినీ సౌభాగ్యచిహ్నంతో చూసింది.
కిమాలోకపరో భూత్వా చక్షుషా పరమేణ హి ౩౪.
పరమమైన దృష్టితో లోకాన్ని చూస్తూ, ఆయన ఎందుకు అలా చూశాడు?
త్రిపురో నైవ వై శంభో నాంధకో వృషభధ్వజ వృథైవ త్వం విరూపాక్షో జాతోఽసి మమ చాగ్రతః॥ ౩౪.
త్రిపురుడు, అంధకుడు, వృషభధ్వజుడు ఎవ్వరూ కాదు, విరూపాక్షా, నీవు నా ముందుకు వృథాగా వచ్చావు.
ఏవమాదీన్యనేకాని హయువాచ పరమేశ్వరీ ౩౪.
అలా అనేక మాటలు పరమేశ్వరి చెప్పింది.
వనమేవ వరం చాద్య విజనం పరమార్థతః ౩౪.
నేడు నిజంగా వెలివాడిన అడవి జీవించడానికి ఉత్తమం.
స సుఖీ పరమార్థజ్ఞః స విద్వాన్స చ పండితః ౩౪.
పరమార్థాన్ని తెలిసినవాడు, జ్ఞానవంతుడు, పండితుడు నిజంగా సుఖంగా ఉంటాడు.
ఏవం విమృశ్య చ తదా గిరిజాం విహాయ శ్రీశంకరః పరమకారుణికస్తదానీమ్ ౩౪.
అలా ఆలోచించి, ఆ సమయంలో శ్రీశంకరుడు పరమకారుణ్యంతో గిరిజను వదిలి వెళ్లిపోయాడు.
నిర్గతం శంకరం దృష్ట్వా సర్వే కైలాసవాసినః ౩౪.
శంకరుడు వెళ్లిపోతున్నాడు అని చూసి, కైలాసంలో ఉన్నవారు అందరూ చూశారు.
ఛత్రం భృంగీ సమాదాయ జగామ తస్య పృష్ఠతః ౩౪.
భృంగి ఛత్రాన్ని తీసుకుని ఆయన వెనుక నడిచాడు.
తాభ్యాం యుక్తస్తదా నందీ పృష్ఠతోఽన్వగమత్సుధీః ౩౪.
వారిద్దరితో కలిసి నంది కూడా వెనుక నుంచి అనుసరించాడు.
శోభమానో మహాదేవ ఏభిః సర్వైః సుశోభనైః ౩౪.
ఈ అందమైన సేవకులతో మహాదేవుడు మరింత ప్రకాశించాడు.
సఖీభిర్బహుభిస్తత్ర తథాన్యాభిః సుసంవృతా ౩౪.
అక్కడ ఆమె చుట్టూ అనేక సఖులు, ఇతర సేవికలు ఉన్నారు.
తతో దూరం గతః శంభుర్విసృజ్య చ గణాంస్తదా ౩౪.
తర్వాత శంభుడు దూరంగా వెళ్లి తన గణాలను పంపించాడు.
భృంగిణం నందినం చండం సోమనందినమేవ చ ౩౪.
భృంగి, నంది, చండ, సోమనందిని కూడా పంపించాడు.
విసృజ్య చ మహాదేవ ఏక ఏవ మహాతపాః ౩౪.
మహాతపస్వి అయిన మహాదేవుడు వారిని పంపించి ఒంటరిగా మిగిలాడు.
కాశ్మీరరత్నోపలసిద్ధరత్నవైదూర్యచిత్రం సుధయా పరిష్కృతమ్ ౩౪.
కాశ్మీరు రత్నాలతో, విలువైన మణులతో, అమృతంతో అలంకరించబడిన స్థలంలో ఆయన కూర్చున్నాడు.