శివో వరేణ్యః సర్వేశో నాన్యథా కర్తుమర్హసి ౩౪.
శివుడు అందరికీ అధిపతి, ఎప్పుడూ కోరతగినవాడు. నువ్వు వేరేలా చేయకూడదు.
రే భృంగిన్మౌనమాలంబ్య స్థిరో భవాథ వా వ్రజ ౩౪.
ఓ భృంగీ, నిశ్శబ్దంగా స్థిరంగా ఉండి పో, లేకపోతే ఇక్కడి నుండి వెళ్ళిపో.
తపసా కేన చానీతః కయా చాపి శివో హ్యయమ్ ౩౪.
ఈ శివుడు ఎవరి తపస్సుతో, ఎవరి చేత ఇక్కడికి తీసుకొచ్చబడాడు?
కోఽసి త్వం కేన యుక్తోఽసి కస్మాచ్చ బహు భాషసే ౩౪.
నువ్వెవరు? ఏ శక్తితో నీవు ఉన్నావు? ఎందుకు ఇంతగా మాట్లాడుతున్నావు?
భృంగిణోక్తా తిరస్కృత్య తదా శాపం దదౌ సతీ ౩౪.
భృంగీ మాటలను పట్టించుకోకుండా, అప్పుడే సతీ శాపం ఇచ్చింది.
ఏవముక్త్వా తదా దేవీ పార్వతీ శంకరప్రియా ౩౪.
ఇలా చెప్పిన తరువాత, శంకరునికి ప్రియమైన దేవి పార్వతీ—
కర గృహ్య చ తన్వంగీ భుజంగం వాసుకిం తథా ౩౪.
తన చేతితో సన్నగా ఉన్నవాడిని, అలాగే వాసుకి అనే పామును పట్టుకుంది.
శంభోర్జగ్రాహ కుపితా భూషణాని త్వరాన్వితా ౩౪.
కోపంతో, వేగంగా శంభుని ఆభరణాలను ఆమె పట్టుకుంది.
కంబలాశ్వతరౌ నాగౌ మహేశకృతభూషణౌ ౩౪.
కంబలుడు, అశ్వతరుడు అనే రెండు ఏనుగులను మహేశ్వరుడు అలంకరించాడు.
కౌపీనాచ్ఛా దనం తస్యా చ్ఛలోక్త్యా చ ప్రహస్య వై ౩౪.
తన దేహాన్ని కేవలం ఒక కౌపీనంతో మాత్రమే కప్పుకొని, ఆమె చెప్పిన హాస్యపూర్వకమైన మాటలను నవ్వుతూ, ఆమెకు దానం ఇచ్చాడు.
పరాఙ్గముఖాశ్చ సంజాతా భృఙ్గీ చైవ మహాతపాః ౩౪.
అందరూ ముఖాన్ని తిప్పుకున్నారు; మహాతపస్వి భృంగి కూడా అలాగే చేశాడు.
ఏతే చాన్యే చ బహవో గణాస్తే దుఃఖినోఽభవన్ ౩౪.
వారు మాత్రమే కాదు, ఇంకా అనేక గణాలు కూడా బాధతో ఉన్నారు.
ఉవాచ వాక్యం రుషితః పార్వతీం ప్రతి శంకరః॥ ౩౪.
శంకరుడు కోపంతో పార్వతికి ఇలా అన్నాడు.
ఉపహాసం ప్రకుర్వంతి సర్వే హి ఋషయో భృశమ్ ౩౪.
అందరు ఋషులు చాలా హాస్యం చేస్తున్నారు.
ఉపహాసపరాః సర్వే కిం త్వయాద్య కృతం శుభే ౩౪.
అందరూ హాస్యంతో ఉన్నారు—శుభే! నువ్వు ఈ రోజు ఏమి చేసావు?
త్వయా జితో హ్యహం సుభ్రు యది జానాసి తత్త్వతః దేహి కౌపీ నామాత్రం మే నాన్యథా కర్తుమర్హసి॥ ౩౪.
సుందరభ్రువా! నువ్వు నిజంగా తెలుసుకుంటే నన్ను జయించావు; ఇక్కడే నాకు ఒక కౌపీనాన్ని ఇవ్వు, వేరేలా చేయకూడదు.
ఏవముక్తా సతీ తేన శంభునా యోగినా తదా ౩౪.
అలా యోగి శంభువు చెప్పిన తర్వాత, సతీ—
కిం కౌపీనేన తే కార్యం మునినా భావితాత్మనా ౩౪.
ఓ మునీశ్వరా! పవిత్రమైన మనస్సు కలిగిన నీవు కౌపీనంతో ఏమి చేయాలి?
భిక్షాటనమిషేణైవ ఋషిపత్న్యో విరోహితాః ౩౪.
భిక్షాటనను నెపంగా చూపించి, ఋషిపత్నులు వేరుపడ్డారు.
కౌపీనం పతితం తత్ర మునిభిర్నాన్యథోదితమ్ ౩౪.
అక్కడ కౌపీనము పడిపోయింది, మునులు మరొక మాట చెప్పలేదు.
తచ్ఛ్రుత్వా కుపితో రుద్రః పార్వతీం పరమేశ్వరః ౩౪.
ఇది విని పరమేశ్వరుడు రుద్రుడు పార్వతిపై కోపపడ్డాడు.
కుపితం శంకరం దృష్ట్వా సర్వ దేవగణాస్తదా ౩౪.
శంకరుడు కోపంతో ఉన్నాడని చూసి, ఆ సమయంలో అందరు దేవతాగణాలు—
ఊచుః సర్వే శనైస్తత్ర శంకితేన పరస్పరమ్ ౩౪.
అందరూ అక్కడ నిశ్శబ్దంగా, అనుమానంతో ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకున్నారు.
యథా హి మదనో దగ్ధస్తథేయం నాన్యథా వచః ౩౪.
మదనుడు ఎలా కాలిపోయాడో, ఇదీ అలాగే జరుగుతుంది; వేరే మార్గం లేదు.
విలోకితాస్తయా దేవ్యా సర్వే సౌభాగ్యముద్రయా ౩౪.
ఆ దేవి అందరినీ సౌభాగ్యచిహ్నంతో చూసింది.
కిమాలోకపరో భూత్వా చక్షుషా పరమేణ హి ౩౪.
పరమమైన దృష్టితో లోకాన్ని చూస్తూ, ఆయన ఎందుకు అలా చూశాడు?
త్రిపురో నైవ వై శంభో నాంధకో వృషభధ్వజ వృథైవ త్వం విరూపాక్షో జాతోఽసి మమ చాగ్రతః॥ ౩౪.
త్రిపురుడు, అంధకుడు, వృషభధ్వజుడు ఎవ్వరూ కాదు, విరూపాక్షా, నీవు నా ముందుకు వృథాగా వచ్చావు.
ఏవమాదీన్యనేకాని హయువాచ పరమేశ్వరీ ౩౪.
అలా అనేక మాటలు పరమేశ్వరి చెప్పింది.
వనమేవ వరం చాద్య విజనం పరమార్థతః ౩౪.
నేడు నిజంగా వెలివాడిన అడవి జీవించడానికి ఉత్తమం.
స సుఖీ పరమార్థజ్ఞః స విద్వాన్స చ పండితః ౩౪.
పరమార్థాన్ని తెలిసినవాడు, జ్ఞానవంతుడు, పండితుడు నిజంగా సుఖంగా ఉంటాడు.