నిశమ్య వచనం తేషాం మునీనాం లోమశోఽబ్రవీత్॥ ౩౨.
ఆ మునుల మాటలు విని లోమశుడు ఇలా చెప్పాడు.
ఆకర్ణ్యతాం మహాభాగాశ్చరితం పరమాద్భుతమ్ మతిర్ద్ధిర్మే సముత్పన్నా శ్వేతస్య చ మహాత్మనః॥ ౩౨.
ధన్యులైనవారూ, మీరు అత్యద్భుతమైన ఈ కథను వినండి; నా మనస్సు, బుద్ధి శ్వేత మహాత్ముని వైపు ఆకర్షితమయ్యాయి.
పృథివీం పాలయామాస ప్రజా ధర్మేణ పాలయన్ ౩౨.
ఆ రాజు ప్రజలను ధర్మబద్ధంగా రక్షిస్తూ భూమిని పాలించాడు.
రాజ్యం శశాసాథ స శక్తితో నృపో భక్త్యా తదా చైవ సమర్చయత్సదా ౩౨.
ఆ రాజు తన శక్తికి తగినట్టు రాజ్యం నిర్వహిస్తూ, ఎప్పుడూ భక్తితో పూజలు చేశాడు.
ఆయుస్తస్య పరిక్షీణమర్చతః పరమేశ్వరమ్ ౩౨.
పరమేశ్వరుని పూజ చేస్తూ ఉండగా, ఆ రాజు ఆయువు క్రమంగా తగ్గింది.
వాణీ శివకథాయుక్తా పరమాశ్చర్యసంయుతా ౩౨.
ఆయన మాటల్లో శివుని కథలు, ఆశ్చర్యకరమైన విషయాలు నిండిపోయేవి.
తస్య రాజ్ఞో న బాధంతే తథా చోపద్రవాస్త్వమీ ౩౨.
ఆ రాజును ఎలాంటి బాధలు లేదా అపాయాలు కలగలేదు.
అకృష్టపచ్యౌషధయస్తస్య రాజ్ఞోఽభవన్భువి ౩౨.
ఆ రాజు కాలంలో భూమిపై విత్తనాలు వేయకుండానే పంటలు, ఔషధ మొక్కలు పెరిగేవి.
న పుత్రమరణే దుఃఖం నాపమానం న మారకాః ౩౨.
పిల్లల మరణం వల్ల దుఃఖం, అవమానం, వ్యాధులు ఏవీ లేవు.
ఏవం బహుతరః కాలస్తస్య రాజ్ఞో మహాత్మనః ౩౨.
అలా ఆ మహాత్ముడైన రాజుకు చాలా కాలం సుఖంగా గడిచింది.
ఏకదా పూజమానం తం శంకరం పరమార్థదమ్ ౩౨.
ఒకసారి, పరమార్థాన్ని ప్రసాదించే శంకరుని ఆ రాజు పూజిస్తున్నప్పుడు—
వచనాచ్చిత్రగుప్తస్య శ్వేత ఆనీయతామితి ౩౨.
చిత్రగుప్తుని ఆజ్ఞతో, 'శ్వేతుడిని ఇక్కడికి తీసుకురా' అని చెప్పబడింది.
రాజానం నేతుకామాస్తే పాశహస్తా మహాభయాః ౩౨.
భయంకరమైన పాశధారులు ఆ రాజును పట్టుకోవాలని ఆశించారు.
న చక్రిరే తదా దూతా ఆజ్ఞాం ధర్మస్య చైవ హి ౩౨.
ఆ సమయంలో, ధర్ముని ఆజ్ఞను దూతలు అమలు చేయలేదు.
ఉద్ధృత్య దండం సహసా నేతుకామస్తదా నృపమ్ ౩౨.
ఆ దూతలు అకస్మాత్తుగా దండాన్ని ఎత్తి, ఆ రాజును తీసుకెళ్లాలని చూశారు.
శివభక్తియుతం శాంతం కేవలం జ్ఞానసంయుతమ్ ౩౨.
కానీ ఆ రాజు శాంతంగా, శివభక్తితో, జ్ఞానంతో నిండినవాడిగా ఉన్నాడు.
చిత్రస్థో హ్యభవత్స్ద్యః ప్రేతరాజోఽతివిహ్వలః ౩౨.
ఆ సమయంలో, చిత్రగుప్తుని పక్కన ఉన్న ప్రేతరాజు చాలా కలవరపడ్డాడు.
ఆగతస్తత్క్షణాదేవ నృపం ప్రతి రుషాన్వితః ౩౨.
అతడు వెంటనే కోపంతో ఆ రాజు వద్దకు వచ్చాడు.
తావత్తం దదృశే సోఽపి స్థితం ద్వారి భయావృతమ్ ౩౨.
అప్పుడు అతడు, భయంతో కూడిన రాజును ద్వారం వద్ద నిలబడి ఉన్నట్టు చూశాడు.
కస్మాత్త్వయా ధరమరాజ నో నీతోఽయం నృపో మహాన్ ౩౨.
అతడు అడిగాడు: 'ధర్మరాజా, ఈ మహారాజును నువ్వు ఎందుకు తీసుకురాలేదు?'
కాలాత్యయో న కర్త్తవ్యో వచనాన్మమ సువ్రత ౩౨.
నా ఆజ్ఞ ప్రకారం, ఓ సద్గుణసంపన్నుడా, కాలాన్ని ఆలస్యం చేయకూడదు.
తవాజ్ఞాం చ కరిష్యామి నాత్ర కార్యా విచారణా ౩౨.
నీ ఆజ్ఞను నేను తప్పక పాటిస్తాను; ఇక్కడ ఇంకేమీ ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదు.
చిత్రస్థా ఇవ తిష్ఠామ భయాద్దేవస్య శూలినః రాజానం హంతుమారేభే త్వరితః ఖడ్గమాదదే॥ ౩౨.
శూలధారి దేవుని భయంతో మేమంతా చిత్రంలోలా నిలిచిపోయాం. అతడు రాజును చంపేందుకు తొందరగా ఖడ్గాన్ని ఎత్తుకున్నాడు.
త్రిగుణాష్టాక్రసంకాశం ప్రవివేశ శివాలయమ్ స్వభక్తం హంతుకామోసౌ శ్వేతరాజానముత్తమమ్॥ ౩౨.
మూడు గుణాలు, ఎనిమిది రూపాలతో ప్రకాశించే శివాలయంలోకి ప్రవేశించి, తన భక్తుడైన శ్వేతరాజును చంపాలని ఆశించాడు.
ధ్యానస్థితం చాత్మని తం విశుద్ధజ్ఞానప్రదీపేన విశుద్ధచిత్తమ్ ౩౨.
అతడు తనలో తానే ధ్యానంలో లీనమై, నిర్మలమైన జ్ఞానదీపంతో మనస్సు పవిత్రంగా ఉన్నాడు.
ఏవంవిధం తం ప్రసమీక్ష్య కాలం సంచింత్యమానం మనసాఽచలేన ౩౨.
అలా ధ్యానంలో స్థిరంగా కాలాన్ని ఆలోచిస్తూ ఉన్న అతడిని చూసి,
సదాశివేన దృష్టోఽసౌ కాలః కాలాంతకేన చ ౩౨.
ఆ కాలాన్ని సదాశివుడు, కాలాంతకుడు చూశారు.
నందికేశ్వరమధ్యస్థో యావద్దృష్టో నిజాంతికే ౩౨.
నందికేశ్వరుని మధ్యలో నిలబడి, అతను దగ్గరగా కనిపించాడు.
నిరీక్షితస్తృతీయేన చక్షుషా పరమేష్ఠినా ౩౨.
పరమేశ్వరుడు తన మూడవ కన్నుతో అతడిని పరిశీలించాడు.
దదాహ తం కాలమనేకవర్ణం వ్యాత్తాననం భీమబహూగ్రరూపమ్ ౩౨.
అనేక రంగులతో, విపరీతమైన ముఖంతో, భయంకరమైన రూపంలో ఉన్న ఆ కాలాన్ని, ఆయన దహించేశాడు.