ఉవాచ శంకరం దేవం భవత్తేజో దురాసదమ్ ౨౭.
అతడు శంకరుని చూచి, 'మీ తేజస్సు చేరుకోలేనంత గొప్పది' అని అన్నాడు.
తతః ప్రోవాచ భగవానగ్నిం ప్రతి మహేశ్వరః ౨౭.
తర్వాత మహేశ్వరుడు అగ్నిని ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.
తథేతి మత్వా వచనం మహాప్రభః స జాతవేదాః పరమేణ వర్చసా ౨౭.
ఆ ఆజ్ఞను అంగీకరించి, ప్రకాశవంతుడైన జాతవేదా పరమ తేజస్సుతో ఒప్పుకున్నాడు.
తదా ప్రాతః సముత్థాయ ప్రాతః స్నానపరాః స్త్రియః ౨౭.
ఆ సమయంలో, ఆడవారు తెల్లవారుజామున లేచి, స్నానానికి సిద్ధమయ్యారు.
దృష్ట్వా ప్రజ్వలితం తత్ర సర్వాస్తాః శీతకర్షితాః ౨౭.
అక్కడ మండుతున్న అగ్నిని చూసి, చలిలో బాధపడుతున్న ఆ స్త్రీలు,
తయా నివారితాశ్చాపి తాస్తేపుః కృత్తికాః స్వయమ్ వివిశూ రోమకూపేషు తాసాం తత్రైవ సత్వరమ్॥ ౨౭.
ఆమె ఆపినా కూడా, కృత్తికలు తామే దాన్ని పానంచేసి, వెంటనే తమ శరీరంలోని రోమకూపాల్లోకి చేర్చుకున్నారు.
నీరేతోగ్నిస్తదా జాతో విశ్రాంతః స్వయమేవ హి॥ ౨౭.
అప్పుడు ఆ అగ్నిలోనుంచి ఆ బీజం పుట్టి, తానే తాను విశ్రాంతి పొందింది.
తతస్తా ఋషిభార్యా హి యయుః స్వభవనం ప్రతి ౨౭.
ఆ తరువాత, ఋషుల భార్యలు తమ ఇళ్లకు తిరిగి వెళ్లారు.
తదానీమేవ తాః సర్వా వ్యభిచారేణ దుఃఖితాః ౨౭.
అప్పుడే, ఆ స్త్రీలు తమ తప్పు వల్ల ఎంతో బాధపడ్డారు.
ఏకపద్యేన తద్రేతస్తప్తచామీకరప్రభమ్ ౨౭.
ఒక్కదారిగా వచ్చిన ఆ బీజం, కరిగిన బంగారం వలె ప్రకాశించింది.
షణ్ముఖం బాలకం జ్ఞాత్వా సర్వే దేవా ముదాన్వితాః ౨౭.
అందరు దేవతలు చిన్న వయసులో ఉన్న షణ్ముఖుడిని గుర్తించి, అపారమైన ఆనందంతో నిండిపోయారు.
శంభోః పుత్రః ప్రసాదేన సర్వో భవతి శాశ్వతః ౨౭.
శంభువు కుమారుని కృప వల్ల ప్రతిదీ శాశ్వతంగా మారుతుంది.
ఉపవిష్టోథ గాంగేయో హ్యహోరాత్రోషితస్తదా ౨౭.
ఆ సమయంలో గాంగా కుమారుడు అక్కడే పగలు, రాత్రి గడిపి కూర్చున్నాడు.
జాతో యదాథ గంగాయాం షణ్ముఖః శంకరాత్మజః ౨౭.
శంకరుని కుమారుడు అయిన షణ్ముఖుడు గంగా లో జన్మించినప్పుడు,
శివం నిరీక్ష్య సా ప్రాహ హే శంభో ప్రస్నవో మహాన్ సర్వజ్ఞోఽపి మహాదేవో హ్యబ్రవీత్తామథాజ్ఞవత్॥ ౨౭.
శివుడిని చూసి ఆమె ఇలా అడిగింది: "ఓ శంభూ, ఇది గొప్ప ప్రశ్న." మహాదేవుడు అన్నింటికీ తెలిసినవాడైనా, ఆమె అడిగినట్లు సమాధానం చెప్పాడు.
నారదస్తత్ర చాగత్య ప్రోక్తవాఞ్జన్మ తస్య తత్ ౨౭.
ఆ సమయంలో నారదుడు అక్కడికి వచ్చి, ఆ బాలుడి జన్మ విషయాన్ని వివరించాడు.
తదాకర్ణ్య వచో విప్రా హర్షనిర్భరమానసాః ౨౭.
ఆ మాటలు విని, బ్రాహ్మణుల మనసులు ఆనందంతో నిండిపోయాయి.
అనేకాభిః పతాకాభిశ్చైలపల్లవతోరణైః పర్వతః పుత్రజననాచ్ఛంకరస్య మహాత్మనః॥ ౨౭.
అనేక జెండాలు, వస్త్రాలు, ఆకులు, తోరణాలతో ఆ పర్వతం, శంకరుని మహాత్ముని కుమారుడు జన్మించినందుకు ఉత్సవంగా అలంకరించబడింది.
తదా సర్వే సురగణా ఋషయః సిద్ధచారణాః రక్షోగంధర్వయక్షాశ్చ అప్సరోగణసేవితాః॥ ౨౭.
ఆ సమయంలో దేవతలు, ఋషులు, సిద్ధులు, చారణులు, రాక్షసులు, గంధర్వులు, యక్షులు, అప్సరసల సమూహాలు అక్కడికి చేరారు.
ఏకపద్యేన తే సర్వే సహితాః శంకరేణ తు ౨౭.
వారు అందరూ శంకరునితో కలిసి ఒకే వరుసగా ముందుకు నడిచారు.
తతో వృషభమారుహ్య యయౌ గిరిజయా సహ ౨౭.
తర్వాత శివుడు వృషభాన్ని ఎక్కి, గిరిజతో కలిసి అక్కడి నుండి వెళ్లాడు.
తదా శంఖాశ్చ భేర్యశ్చ నేదుస్తూర్యీణ్యనేకశః॥ ౨౭.
ఆ సమయంలో శంఖాలు, బేరులు మ్రోగాయి, అనేక తూర్యాలు కూడా మోగించబడ్డాయి.
తదానీమేవ సర్వేశం వీరభద్రాదయో గణాః వాదయన్తశ్చ వాద్యాని తతాని వితతాని చ॥ ౨౭.
అప్పుడే వీరభద్రుడు మరియు ఇతర గణాలు వివిధ వాద్యాలను, తంతివాద్యాలు, మృదంగాలు వాయించారు.
కేచిన్నృత్యపరాస్తత్ర గాయకాశ్చ తథా పరే ౨౭.
అక్కడ కొందరు నాట్యంలో మునిగిపోయారు, మరికొందరు పాటలు పాడుతున్నారు.
ఏవంవిధాస్తే సురసిద్ధయక్షా గంధర్వవిద్యాధరపన్నగా హ్యమీ ౨౭.
ఇలా ఆ దేవతలు, సిద్ధులు, యక్షులు, గంధర్వులు, విద్యాధరులు, పన్నగులు అక్కడ చేరారు.
యావత్సమీక్షయామాసుర్గాంగేయం శంకరోపమమ్ ౨౭.
వారు అందరూ శంకరుని వంటి గాంగా కుమారుడిని ఆశ్చర్యంగా చూశారు.
తత్తోజసావృతం బాలం తప్తచామీకరప్రభమ్ ౨౭.
ఆ బాలుడు తేజస్సుతో కప్పబడి, కరిగిన బంగారం వలె ప్రకాశించాడు.
చారుప్రసన్న వదనం తథా సర్వాగసుందరమ్ ౨౭.
అతని ముఖం అందంగా, ప్రశాంతంగా ఉంది; అతని శరీరం మొత్తం సుందరంగా మెరిసింది.
వవందిరే తదా బాలం కుమారం సూర్యవర్చసమ్ ౨౭.
ఆ సమయంలో ఆ బాలుడిని, సూర్యుడిలా ప్రకాశించే కుమారునిని వారు భక్తితో పూజించారు.
పరివార్యోపతస్థుస్తే వామదక్షిణభాగతః ౨౭.
వారు ఆయనను చుట్టుముట్టి, ఎడమవైపు, కుడివైపు నిలబడి సమీపించారు.