నిమిత్తమాత్రం చ కృతం తయా వై శివపూజనే ౨౩.
శివుని పూజలో ఆమెను కేవలం ఒక సాధనంగా మాత్రమే చేసారు.
పరితుష్టో హిమాద్రిశ్చ వాక్యం చేదమువాచ హ ౨౩.
హిమవంతుడు ఎంతో సంతోషంతో ఈ మాటలు చెప్పాడు.
తతః సమానీయ సులోచనాం తాం శ్యామాం నితంబార్షితమేఖలాం శుభామ్ ౨౩.
అప్పుడా అందమైన, నల్లని వర్ణం గల, విశాలమైన కళ్లతో, నడుము చుట్టూ మెరిసే మెఖలతో అలంకరించబడిన ఆ యువతిని తీసుకొచ్చారు.
లావణ్యామృతవాపికాం సువదనాం గౌరీం సువాసాం శుభాం దృష్ట్వా తే హ్యృషయోఽపి మోహమగన్భ్రాంతాస్తదా సంభ్రమాత్ ౨౩.
ఆమె ముఖం అందంగా మెరిసిపోతూ, గొప్ప వస్త్రాలతో అలంకరించబడి, అందం అమృతపు సరస్సులా కనిపించగా, అక్కడ ఉన్న ఋషులందరూ ఆమెను చూసి మోహించి, మనస్సు తడబడిపోయింది.
ఏవం తదా తే హ్యృషయోఽపి మోహితా రూపేణ తస్యాః కిముతాథ దేవతాః ౨౩.
అంతటి ఋషులే ఆమె రూపానికి మంత్ర ముగ్దులైతే, దేవతల సంగతి చెప్పనక్కర్లేదు.
తతః పునశ్చైత్య శివం శివప్రియాః శశంసురస్మా ఋషయస్తదానీమ్॥ ౨౩.
ఆ సమయంలో శివునికి అంకితభావంతో ఉన్న ఆ ఋషులు మళ్లీ ఈ విషయం శివునికి తెలియజేశారు.
భూషితా హి గిరీన్ద్రేణ స్వసుతా నాస్తి సంశయః ౨౩.
పర్వతాధిపతి తన కుమార్తెను స్వయంగా అలంకరించాడు అనే విషయమై ఎలాంటి సందేహం లేదు.
గచ్ఛ శీఘ్రం మహాదేవ పార్వతీమాత్మజన్మనే ౨౩.
మహాదేవా! మీరు త్వరగా వెళ్లి మీ స్వంత కుమార్తె అయిన పార్వతిని కలవండి.
వివాహో హి మహాభాగా న దృష్టో న శ్రుతోఽపి వా ౨౩.
ఓ మహాభాగ! ఇలాంటి వివాహం ఎప్పుడూ చూడలేదు, వినలేదు కూడా.
తదోచుర్ఋషయః సర్వే ప్రహసంతః సదాశివమ్ ౨౩.
అప్పుడు అందరు ఋషులు నవ్వుతూ సదాశివునితో ఇలా అన్నారు.
తథా ఋషిగణాంశ్చైవ యక్షగన్ధర్వపన్నగాన్ ౨౩.
అలాగే, ఋషుల సమూహాన్ని, యక్షులను, గంధర్వులను, పన్నగులను కూడా పిలవండి.
ఏతాంశ్చాన్యాంశ్చ సుబహూనానయస్వేతి సత్వరమ్ ౨౩.
ఇవాళ్లను మాత్రమే కాకుండా, మరెంతో మందిని కూడా త్వరగా తీసుకొచ్చి.
ఉవాచ నారదం దేవో విష్ణుమానయ సత్వరమ్ ౨౩.
దేవుడు నారదునితో, 'విష్ణువును త్వరగా తీసుకొరా' అని అన్నాడు.
శంభోర్వచనమాదాయ శిరసా లోకపావనః ౨౩.
శంభుని ఆజ్ఞను గౌరవంగా తలపై పెట్టుకొని, లోకాల్ని పవిత్రం చేసే వాడు—
దదర్శ దేవం పరమాసనే స్థితం శ్రియా చ దేవ్యా పరిసేవ్యమానమ్ ౨౩.
ఆయన, పరమాసనంపై కూర్చొని, శ్రీదేవి సేవలో ఉన్న దేవుణ్ణి చూశాడు.
మహార్హరత్నావృతచారుకుణ్డలం మహాకిరీటోత్తమరత్నభాస్వతమ్ ౨౩.
అతను విలువైన రత్నాలతో చేసిన అందమైన కుండలాలు ధరించి, గొప్ప రత్నాలతో మెరిసే మహాకిరీటం ధరించి ఉన్నాడు.
ఉవాచ నారదోఽభ్యేత్య శంభోర్వాక్యమథాదరాత్ ౨౩.
నారదుడు దగ్గరకు వెళ్లి, శంభుని మాటలను గౌరవంగా చెప్పాడు.
ఏహ్యేహి త్వం మహావిష్ణో మహాదేవం త్వరాన్వితః ౨౩.
ఓ మహావిష్ణూ! త్వరగా రా, మహాదేవుని వద్దకు వెళ్ళు.
ప్రహస్య భగవాన్ప్రాహ నారదం ప్రతి వై తదా విజ్ఞాతార్థోఽపి భగవాన్నారదం పరిపృష్టవాన్॥ ౨౩.
ఆ సమయంలో భగవంతుడు చిరునవ్వుతో నారదుని చూచి, విషయం తెలిసినా, నారదుని అడిగాడు.
తపసా మహతా రుద్రః పార్వత్యా పరితోషితః ౨౩.
పార్వతిదేవి చేసిన గొప్ప తపస్సుతో రుద్రుడు సంతోషించాడు.
దాసోఽహమవదచ్ఛంభుః పార్వత్యా పరితోషితః ౨౩.
పార్వతిదేవి తపస్సుతో సంతోషించిన శంభుడు, "నేను నీ దాసుడను" అని అన్నాడు.
త్వరితేనావదచ్ఛంభుస్త్వామాహ్వయతి సంప్రతి నారదేన సమాయుక్తః పార్షదైః పరివారితః॥ ౨౩.
శంభుడు త్వరగా, నారదునితో పాటు, తన సేవకులతో చుట్టుముట్టబడి, "ఇప్పుడు నిన్ను పిలుస్తున్నాడు" అని చెప్పాడు.
సుపర్ణమారుహ్య తదా మహాత్మా యోగీశ్వరాణాం ప్రభురచ్యుతో మహాన్ ౨౩.
అప్పుడు ఆ మహాత్ముడు, యోగులలో శ్రేష్ఠుడు, సుపర్ణుడిపై ఎక్కి బయలుదేరాడు.
తం దృష్ట్వా త్వరితం దేవో యోగిధ్యేయాంఘ్రిపంకజః ౨౩.
ఆయన త్వరగా వస్తున్నాడని, యోగులు ధ్యానం చేసే పాదపద్మాలను కలిగిన దేవుడు చూశాడు.
తదా హరిహరౌ దేవావైకపద్యేన తిష్ఠతః ౨౩.
ఆ సమయంలో హరి, హరులు ఇద్దరూ ఒక్కటిగా నిలబడ్డారు.
గిరిజాతపసా విష్ణో జితోఽహం నాత్ర సంశయః ౨౩.
గిరిజా తపస్సు వల్ల, ఓ విష్ణూ, నేను జయించబడ్డాను — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
యథార్థేన చ భో విష్ణో కథయామి తవాగ్రతః ౨౩.
ఇప్పుడు, ఓ విష్ణూ, నీ ముందే నిజాన్ని చెప్పబోతున్నాను.
న చ సంకల్పవిధినా మయా పాణిగ్రహః కృతః ౨౩.
నా సంకల్పంతో వివాహ కర్మను నేను చేయలేదు.
యత్కార్యం తన్న జానామి సర్వం పాణిగ్రహోచితమ్ ౨౩.
వివాహానికి ఏం చేయాలో నాకు తెలియదు — అందుకు అవసరమైనది అంతా తెలియదు.
యావద్వక్తుం సమారేభే తావద్బ్రహ్మా సమాగతః ౨౩.
నేను మాట్లాడబోతున్న సమయంలో, అదే సమయంలో బ్రహ్మా వచ్చాడు.