మూఢాయ చ విరక్తాయ ఆత్మసంభావితాయ చ ౨౩.
మూఢుడైన, విరక్తుడైన, తనను తాను గొప్పవాడని భావించే వాడికి,
తస్మాన్మయా విచార్యైవ భవద్భిర్ఋషిసత్తమాః ౨౩.
కాబట్టి నేను బాగా ఆలోచించి, మిమ్మల్ని అడుగుతున్నాను, మహర్షులారా,
తచ్ఛ్రుత్వా గిరిరాజస్య వచనం తే మహర్షయః ౨౩.
పర్వతరాజు మాటలు విని, ఆ మహర్షులు
యయా కృతం తపస్తీవ్రం యయా చారాధితః శివః ౨౩.
ఆమె ఘోరమైన తపస్సు చేసి, శివుడిని ఆరాధించింది.
అస్యాస్తస్య చ భోః శైల న జానాసి చ కించన ౨౩.
ఓ పర్వతా! ఆమె గురించి, ఆయన గురించి నీకు ఏమాత్రం తెలియదు.
శివాయ గిరిజామేనాం కురుష్య వచనం హి నః ౨౩.
గిరిజను శివుడికి ఇచ్చి, మా కోరికను నెరవేర్చు.
ఉవాచ త్వరయా యుక్తః పర్వతాన్పర్వతేశ్వరః మైనాక క్రియతామద్య శంసధ్వం చ యథాతథమ్॥ ౨౩.
పర్వతాధిపతి ఉత్సాహంతో ఇతర పర్వతులను చూసి ఇలా అన్నాడు: "మైనాకా, ఇది ఈరోజే జరగాలి. మీరు నిజాన్ని చెప్పండి."
మేనా తదా ఉవాచేదం వాక్యం వాక్యవిశారదా ౨౩.
అప్పుడు వాక్పాటవంతో ఉన్న మేనా ఇలా చెప్పింది.
ఉత్పన్నేయం మహాభాగా దేవకార్యార్థమేవ చ ౨౩.
ఈమె ఎంతో అదృష్టవంతురాలు, దేవతల పనికోసం మాత్రమే పుట్టింది.
అనయారాధితో రుద్రో రుద్రేణ పరిభావితా ౨౩.
ఈమె ద్వారా రుద్రుడు ఆరాధించబడి, రుద్రుడిచేత ఆమెకు ఘనత లభించింది.
నిమిత్తమాత్రం చ కృతం తయా వై శివపూజనే ౨౩.
శివుని పూజలో ఆమెను కేవలం ఒక సాధనంగా మాత్రమే చేసారు.
పరితుష్టో హిమాద్రిశ్చ వాక్యం చేదమువాచ హ ౨౩.
హిమవంతుడు ఎంతో సంతోషంతో ఈ మాటలు చెప్పాడు.
తతః సమానీయ సులోచనాం తాం శ్యామాం నితంబార్షితమేఖలాం శుభామ్ ౨౩.
అప్పుడా అందమైన, నల్లని వర్ణం గల, విశాలమైన కళ్లతో, నడుము చుట్టూ మెరిసే మెఖలతో అలంకరించబడిన ఆ యువతిని తీసుకొచ్చారు.
లావణ్యామృతవాపికాం సువదనాం గౌరీం సువాసాం శుభాం దృష్ట్వా తే హ్యృషయోఽపి మోహమగన్భ్రాంతాస్తదా సంభ్రమాత్ ౨౩.
ఆమె ముఖం అందంగా మెరిసిపోతూ, గొప్ప వస్త్రాలతో అలంకరించబడి, అందం అమృతపు సరస్సులా కనిపించగా, అక్కడ ఉన్న ఋషులందరూ ఆమెను చూసి మోహించి, మనస్సు తడబడిపోయింది.
ఏవం తదా తే హ్యృషయోఽపి మోహితా రూపేణ తస్యాః కిముతాథ దేవతాః ౨౩.
అంతటి ఋషులే ఆమె రూపానికి మంత్ర ముగ్దులైతే, దేవతల సంగతి చెప్పనక్కర్లేదు.
తతః పునశ్చైత్య శివం శివప్రియాః శశంసురస్మా ఋషయస్తదానీమ్॥ ౨౩.
ఆ సమయంలో శివునికి అంకితభావంతో ఉన్న ఆ ఋషులు మళ్లీ ఈ విషయం శివునికి తెలియజేశారు.
భూషితా హి గిరీన్ద్రేణ స్వసుతా నాస్తి సంశయః ౨౩.
పర్వతాధిపతి తన కుమార్తెను స్వయంగా అలంకరించాడు అనే విషయమై ఎలాంటి సందేహం లేదు.
గచ్ఛ శీఘ్రం మహాదేవ పార్వతీమాత్మజన్మనే ౨౩.
మహాదేవా! మీరు త్వరగా వెళ్లి మీ స్వంత కుమార్తె అయిన పార్వతిని కలవండి.
వివాహో హి మహాభాగా న దృష్టో న శ్రుతోఽపి వా ౨౩.
ఓ మహాభాగ! ఇలాంటి వివాహం ఎప్పుడూ చూడలేదు, వినలేదు కూడా.
తదోచుర్ఋషయః సర్వే ప్రహసంతః సదాశివమ్ ౨౩.
అప్పుడు అందరు ఋషులు నవ్వుతూ సదాశివునితో ఇలా అన్నారు.
తథా ఋషిగణాంశ్చైవ యక్షగన్ధర్వపన్నగాన్ ౨౩.
అలాగే, ఋషుల సమూహాన్ని, యక్షులను, గంధర్వులను, పన్నగులను కూడా పిలవండి.
ఏతాంశ్చాన్యాంశ్చ సుబహూనానయస్వేతి సత్వరమ్ ౨౩.
ఇవాళ్లను మాత్రమే కాకుండా, మరెంతో మందిని కూడా త్వరగా తీసుకొచ్చి.
ఉవాచ నారదం దేవో విష్ణుమానయ సత్వరమ్ ౨౩.
దేవుడు నారదునితో, 'విష్ణువును త్వరగా తీసుకొరా' అని అన్నాడు.
శంభోర్వచనమాదాయ శిరసా లోకపావనః ౨౩.
శంభుని ఆజ్ఞను గౌరవంగా తలపై పెట్టుకొని, లోకాల్ని పవిత్రం చేసే వాడు—
దదర్శ దేవం పరమాసనే స్థితం శ్రియా చ దేవ్యా పరిసేవ్యమానమ్ ౨౩.
ఆయన, పరమాసనంపై కూర్చొని, శ్రీదేవి సేవలో ఉన్న దేవుణ్ణి చూశాడు.
మహార్హరత్నావృతచారుకుణ్డలం మహాకిరీటోత్తమరత్నభాస్వతమ్ ౨౩.
అతను విలువైన రత్నాలతో చేసిన అందమైన కుండలాలు ధరించి, గొప్ప రత్నాలతో మెరిసే మహాకిరీటం ధరించి ఉన్నాడు.
ఉవాచ నారదోఽభ్యేత్య శంభోర్వాక్యమథాదరాత్ ౨౩.
నారదుడు దగ్గరకు వెళ్లి, శంభుని మాటలను గౌరవంగా చెప్పాడు.
ఏహ్యేహి త్వం మహావిష్ణో మహాదేవం త్వరాన్వితః ౨౩.
ఓ మహావిష్ణూ! త్వరగా రా, మహాదేవుని వద్దకు వెళ్ళు.
ప్రహస్య భగవాన్ప్రాహ నారదం ప్రతి వై తదా విజ్ఞాతార్థోఽపి భగవాన్నారదం పరిపృష్టవాన్॥ ౨౩.
ఆ సమయంలో భగవంతుడు చిరునవ్వుతో నారదుని చూచి, విషయం తెలిసినా, నారదుని అడిగాడు.
తపసా మహతా రుద్రః పార్వత్యా పరితోషితః ౨౩.
పార్వతిదేవి చేసిన గొప్ప తపస్సుతో రుద్రుడు సంతోషించాడు.