తదోవాచ మహాబాహో గిరిజాం ప్రహసన్నివ జాతం త్వయా మోహితం చ త్రిగుణైః పరివేష్టితమ్॥ ౨౨.
అప్పుడా బలమైన భుజాలవాడు చిరునవ్వుతో గిరిజను చూచి ఇలా అన్నాడు: 'నీ వల్ల ఏర్పడినది మోహమందు మునిగిపోయి మూడు గుణాలవల్ల చుట్టుముట్టబడి ఉంది.'
అహంకారాత్సముత్పన్నం మహత్తత్త్వం చ పార్వతి ౨౨.
అహంకారంనుండి మహత్తత్త్వం పుట్టింది, ఓ పార్వతీ!
నభసో వాయురుత్పన్నో వాయోరగ్నిరజాయత ౨౨.
ఆకాశంనుండి గాలి పుట్టింది; ఆ గాలినుండి అగ్ని జన్మించింది.
మహ్యాదికాని స్థాస్నూని చరాణి చ వరాననే ౨౨.
నన్నుంచి స్థిరమైనవీ, చలించే జీవులూ, అన్నీ పుట్టాయి, ఓ సుందర ముఖవతీ!
ఏకోఽనేకత్వమాపన్నో నిర్గుణో హి గుణావృతః స్వతంత్రః పరతంత్రశ్చ త్వయా దేవి మహత్కృతమ్॥ ౨౨.
ఒక్కటే ఉన్నవాడు అనేక రూపాలుగా మారాడు; గుణాలు లేనివాడైనా గుణాలతో కప్పబడ్డాడు; స్వతంత్రుడూ, పరాధీనుడూ అయినదీ నీ వల్లే జరిగింది, ఓ దేవీ!
మాయామయం కృతమిదం చ జగత్సమగ్రం సర్వాత్మనా అవధృతం పరయా చ బుద్ధ్యా ౨౨.
ఈ జగత్తంతా మాయతో తయారైంది; అది సర్వవ్యాపకమైన ఆత్మతో, పరమమైన బుద్ధితో గ్రహించబడింది.
కే గ్రహాః కే ఉడుగణాః కే బాధ్యంతే త్వయా కృతాః ౨౨.
ఏవి గ్రహాలు? ఏవి నక్షత్రాలు? నీ వల్ల ఏర్పడిన అడ్డంకులు ఏవి?
గుణకార్యప్రసంగేన ఆవాం ప్రాదుర్భవః కృతః ౨౨.
గుణాల వల్ల కలిగే కర్మల ద్వారా మనిద్దరం ప్రాప్తించాము.
వ్యాపారదక్షా సతతమహం చైవ సుమధ్యమే ౨౨.
నేను ఎప్పుడూ కార్యాలలో నైపుణ్యంతో ఉంటాను, ఓ సన్నని నడుము కలదానీ!
దేహీతి వచనాత్సద్యః పురుషో యాతి లాఘవమ్ ౨౨.
'దేహాన్ని ధరించు' అన్న మాటతోనే మనిషి వెంటనే తేలికవుతాడు.
కార్యం త్వదాజ్ఞయా భద్రే తత్సర్వం వక్తుమర్హసి ౨౨.
నీ ఆజ్ఞతో పని చేయాలి, ఓ మంగళకరమైనదీ! ఆ కార్యాన్ని నీవు పూర్తిగా చెప్పాలి.
త్వమాత్మా ప్రకృతిశ్చాహం నాత్ర కార్యా విచారణా ౨౨.
నీవే ఆత్మ, నేనే ప్రకృతి; ఇక్కడ మరెంత ఆలోచన అవసరం లేదు.
దేహో హ్యవిద్యయాక్షిప్తో విదేహో హి భవాన్పరః ౨౨.
దేహం అవిద్య వల్ల బంధించబడింది; కానీ నీవు, పరమాత్మా, దేహరహితుడవు.
ప్రపంచరచనాం శంభో కురు వాక్యాన్మమ ప్రభో ౨౨.
ఓ శంభో! నేను చెప్పినట్లుగా ఈ జగత్తును సృష్టించు, ప్రభూ!
ఇత్యేవముక్తః స తయా మహాత్మా మహేశ్వరో లోకవిడంబనాయ ౨౨.
అలా ఆమె చెప్పిన తరువాత, మహాత్ముడైన మహేశ్వరుడు లోకాన్ని హాస్యం చేయాలనే ఉద్దేశంతో—
ఏతస్మిన్నంతరే తత్ర హిమవాన్గిరిభిః సహ ౨౨.
అప్పటికి, అక్కడ హిమవంతుడు పర్వతాలతో కలిసి వచ్చాడు.
పార్వతీదర్శనార్థం చ సుతైశ్చ పరివారితః ౨౨.
తన కుమారులతో చుట్టుముట్టబడి, పార్వతిని చూడటానికి వచ్చాడు.
పార్వత్యా చ తదా దృష్టో హిమవాన్గిరిభిః సహ పితరౌ చ తదా భ్రాతౄన్బంధూంశ్చైవ చ సర్వశః॥ ౨౨.
ఆ సమయంలో, హిమవంతుడు పర్వతాలతో కలిసి పార్వతిని, ఆమె తల్లిదండ్రులను, అన్నదమ్ములను, ఇతర బంధువులను కూడా చూశాడు.
స్వమంకమారోప్య మహాయశాస్తదా సుతాం పరిష్వజ్య చ బాష్పపూరితః ౨౨.
అప్పుడు, మహాప్రతిష్ఠ కలిగిన వాడు తన కుమార్తెను ఒడిలోకి ఎత్తుకొని, హత్తుకొని, కన్నీళ్లతో తడిసి పోయాడు.
తత్కథ్యతాం మహాభాగే సర్వం శుశ్రూషతాం హి నః ౨౨.
"ఓ మహాభాగ్యవంతురాలా, మేము వినాలని ఆత్రుతగా ఉన్నాము, అందుకే నీకు తెలిసినదంతా చెప్పు."
తపసా పరమేణైవ ప్రార్థితో మదనాంతకః ౨౨.
"పరమమైన తపస్సుతోనే మదనాంతకుడిని ప్రసన్నుడిని చేసుకున్నాను."
తత్ర తుష్టో మహాదేవో వరణార్థం సమాగతః ౨౨.
"అక్కడ మహాదేవుడు సంతోషంతో వరమిచ్చేందుకు వచ్చాడు."
క్రియతే చ తదా శంభో మమ పిత్రా వినాధునా ౨౨.
"శంభూ, ఇప్పుడు నాన్న లేనే లేకపోయినా, ఇదంతా ఆయన వల్లే జరుగుతోంది."
తస్యాస్తద్వచనం శ్రుత్వా అవాప పరమాం ముదమ్ ౨౨.
ఆమె మాటలు విని అతడు పరమానందాన్ని పొందాడు.
స్వగృహం చాద్య గచ్ఛామో వయం సర్వే చ భూధరాః ౨౨.
"ఈ రోజు మేము, పర్వతాలందరం, మా ఇళ్లకు తిరిగి వెళ్తాము."
ఇత్యూచుస్తే సురాః సర్వే హిమాలయపురోగమాః ౨౨.
అలా హిమాలయుడు ముందుండి, దేవతలందరూ చెప్పారు.
తాం స్తూయమానాం చ తదా హిమాలయో హ్యారోప్య చాంసం వరవర్ణినీం చ ౨౨.
అప్పుడు హిమాలయుడు, అందరూ ఆమెను స్తుతించగా, ఆ కాంతివంతమైన యువతిని తన భుజంపై ఎత్తుకున్నాడు.
దేవదుందుభయో నేదుః శంఖతూర్యాణ్యనేకశః ౨౨.
దేవతల డుండుభులు మోగాయి, శంఖాలు, తూర్యాలు ఎన్నో సార్లు ఊదబడ్డాయి.
పుష్పవర్షేణ మహతా తేనానీతా గృహం ప్రతి॥ ౨౨.
పుష్పవర్షం కురిసేలోగా, ఆమెను ఇంటికి తీసుకెళ్లారు.
సా పూజ్యమానా బహుభిస్తదానీం మహావిభూత్యుల్లసితా తపస్వినీ ౨౨.
ఆ సమయంలో, అనేక మంది ఆమెను పూజించగా, ఆ తపస్విని గొప్ప వైభవంతో ప్రకాశించింది.