ఏవం విమృశ్య సుచిరం గిరిజా తదానీం సంమోహమాప చ సతీ హి తథా బభాషే ౨౧.
అలా చాలా సేపు ఆలోచించిన గిరిజా, గందరగోళానికి లోనై, సతీ ఇలా మాట్లాడింది.
మా విషాదం కురు సఖి మదనం జీవయామ్యహమ్ ౨౧.
సఖీ, నీవు బాధపడకూ. నేను మదనుడిని మళ్లీ బ్రతికిస్తాను.
హరం రుద్రం విరుపాక్షం దేవదేవం జగద్గురుమ్ ౨౧.
హరుడు, రుద్రుడు, విరూపాక్షుడు, దేవతల దేవుడు, జగత్కురువు,
ఏవమ శ్వాస్య తాం సాధ్వీ గిరిజాం రతిరంజసా ౨౧.
అలా ఆ సద్గుణాలుగల గిరిజాను ఓదార్చుతూ, రతి ప్రేమతో మాట్లాడింది.
మదనో యత్ర దగ్ధశ్చ రుద్రేణ పరమాత్మనా ౨౧.
మదనుడు అక్కడ పరమాత్మ అయిన రుద్రునిచేత దహించబడ్డాడు.
ఉవాచ గత్వా సహసా భామినీం రతిమంతికే ౨౧.
ఆయన వెంటనే వెళ్లి, రతితో పాటు ఉన్న భామినీ దగ్గర మాట్లాడాడు.
తరుణీ రూపసంపన్నా సౌభాగ్యేన పరేణ హి ఉవాచ వాక్యం మధురం కించిన్నిష్ఠురమేవ చ॥ ౨౧.
ఆ యువతి అపూర్వమైన అందంతో, గొప్ప అదృష్టంతో, కొంత మధురంగా, కొంత కఠినంగా మాటలు చెప్పింది.
నారదోఽసి మయా జ్ఞాతః కుమారస్త్వం న సంశయః ౨౧.
నీవు నారదుడవని నేను తెలుసుకున్నాను; నీవు కుమారుడవని సందేహమే లేదు.
యథాగతేన మార్గేణ గచ్ఛ త్వం మా విలంబితమ్ ౨౧.
నువ్వు వచ్చిన దారినే తిరిగి వెళ్ళు; ఆలస్యం చేయవద్దు.
పరస్త్రీకాముకాః క్షుద్రా విటా వ్యసనినశ్చ యే ౨౧.
ఇతరుల భార్యలను కోరేవారు, చిన్న మనసున్నవారు, వ్యసనపరులు, దురాచారులు—
ఏవం నిర్భర్త్సితో రత్యా నారదో మునిసత్తమః ౨౧.
ఇలా రతిచేత నిందించబడిన మహర్షి నారదుడు—
శశంస దైత్యరాజాయ దగ్ధం మదనమేవ చ ౨౧.
మదనుడు దహించబడ్డాడని దైత్యరాజుకు చెప్పాడు.
తామానయ మహాభాగ భార్యాం కురు మహాబల తాసాం మధ్యే రూపవతీ రతిః సా మదనప్రియా॥ ౨౧.
ఓ మహాభాగ, ఆమెను తీసుకురా; ఓ మహాబలుడు, ఆమెను నీ భార్యగా చేసుకో. అందరిలో అందమైనది, మదనునికి ప్రియమైనది రతియే.
ఏవమాకర్ణ్య వచనం దేవర్షేర్భావితాత్మనః ౨౧.
ఆ దివ్యమహర్షి పవిత్రమైన మనసుతో చెప్పిన మాటలు విని—
తాం దృష్ట్వా సు విశాలాక్షీం రతిం మదనమోహినీమ్ ౨౧.
విశాలమైన కళ్లతో, మదనునికీ మోహాన్ని కలిగించే రతిని చూసి—
ఏహి తన్వి మయా సార్ద్ధం రాజ్యం భోగాన్యథేష్టతః ౨౧.
ఓ సన్నని దేహం కలదానవ, నాతో కలిసి రాజ్యం, ఇష్టమైన ఆనందాలు అనుభవించు.
ఏవముక్తా తదా తేన శంబరేణ మహాత్మనా ౨౧.
అప్పుడు మహాత్ముడైన శంబరుడు ఇలా చెప్పగా—
విధవాహం మహాబాహో నైవం భాషితుమర్హసి ౨౧.
ఓ మహాబాహువా, నేను విధవను; ఇలా మాట్లాడకూడదు.
ఏతత్తద్వచనం శ్రుత్వా శంబరః కామమోహితః ౨౧.
ఆమె మాటలు విని, శంబరుడు కామమోహానికి లోనయ్యాడు.
విమృశ్య మనసా సర్వమజేయత్వం చ తస్య వై ౨౧.
తన మనసులో అన్నిటినీ ఆలోచించి, ఆమెను జయించలేనని గ్రహించాడు.
సంపర్కేణ చ దగ్ధోఽసి నాన్యథా మమ భాషితమ్ ౨౧.
సంపర్కంతో నీవు దహించబడ్డావు; నా మాటలు వేరేలా కావు.
విభీషికాభిర్బహ్వీభిర్మాం భీషయసి మానిని ౨౧.
ఓ గర్విత, నీవు ఎన్నో భయాలతో నన్ను భయపెడుతున్నావు.
ఇత్యుచ్యమానేన తదా నీతా సా ప్రసభం తథా ౨౧.
అప్పుడు ఆ మాటలు చెప్పబడుతుండగా, ఆమెను బలవంతంగా అక్కడి నుండి తీసుకెళ్లారు.
కృతా మహానసేఽధ్యక్షా నామ్నా మాయావతీతి చ॥ ౨౧.
ఆమెను వంటగదికి అధిపతిగా నియమించి, ఆమెను మాయావతిగా పిలిచారు.
పార్వత్యాధికృతం సర్వం మదనానయనం ప్రతి అత ఊర్ధ్వం తదా సూత కిం జాతం తత్ర వర్ణ్యతామ్॥ ౨౧.
మదనుని కళ్ల విషయాన్ని మొత్తం పార్వతికి అప్పగించారు. ఇప్పుడు, సూతా, ఆ తరువాత ఏమైంది చెప్పు.
గతం తదా శివం దృష్ట్వా దగ్ధ్వా మదనమోజసా ౨౧.
ఆ సమయంలో శివుడిని చూసిన మదనుడు, ఆయన తేజంతో దహించబడ్డాడు.
పిత్రా తేన తదా తన్వీ మాత్రా చైవ విచారితా ౨౧.
ఆ సమయంలో, ఆ సన్నని అమ్మాయిని ఆమె తండ్రి, తల్లి ఇద్దరూ ఆలోచించారు.
ఉక్తా తాభ్యాం తదా సాధ్వీ గిరిజా వాక్యమబ్రవీత్॥ ౨౧.
ఆ సమయంలో, తల్లిదండ్రులు చెప్పిన మాటలకు గిరిజా, ఆ సద్గుణవంతురాలు, ఇలా సమాధానం చెప్పింది.
నాగచ్ఛామి గృహం మాతస్తాత మే శ్రృణు తత్త్వతః ౨౧.
తల్లి, నేను ఇంటికి తిరిగి రావడం లేదు. తండ్రి, మీరు నా మాట నిజంగా వినండి.
శంభుః పరేషాం పరమో దగ్ధో యేన మహాబలః ౨౧.
శంభువు, ఇతరులందరిలో శ్రేష్ఠుడు, అతని తేజంతో మదనుడు దహించబడ్డాడు.