తదోవాచ రుషావిష్టో దేవాన్ప్రతి మహేశ్వరః ౨౧.
అప్పుడు మహేశ్వరుడు కోపంతో దేవతలతో ఇలా అన్నాడు.
యదాఃకామం పురస్కృత్య సర్వే దేవాః సవాసవాః ౨౧.
ఎప్పుడైతే అందరు దేవతలు, ఇంద్రుడితో కలిసి, కామానికి లోబడి పనిచేస్తారో—
కామో హి నరకాయైవ సర్వేషాం ప్రాణినాం ధ్రువమ్ ౨౧.
కామం అన్నది అన్ని జీవులకు నరకానికి దారి తీస్తుంది.
తారకోఽపి దురాచారో నిష్కామోఽద్య భవిష్యతి ౨౧.
తారకుడు కూడా చెడ్డవాడైనా, ఇప్పుడు కామం లేకుండా మారిపోతాడు.
తస్మాత్కామో మయా దగ్ధః సర్వేషాం శాంతిహేతవే ౨౧.
అందుకే, అందరికీ శాంతి కలగాలని నేను కాముని కాల్చేశాను.
అన్యైః ప్రాణిభిరేవాత్ర తపసే ధీయతాం మనః ౨౧.
ఇక్కడ మిగతా జీవులు తపస్సుపై మనసు పెట్టాలి.
తస్మాదేనం పాపినం దుఃఖమూలం న జీవయిష్యామి సురాః ప్రతీక్ష్యతామ్ ౨౧.
అందుకే, ఈ పాపిని, బాధలకు మూలమైనవాడిని, నేను బ్రతికించను. దేవతలారా, మీరు చూస్తూ ఉండండి.
ఏవముక్తాస్తదా తేన శంభునా పరమేష్ఠినా ౨౧.
అలా పరమేశ్వరుడైన శంభువు అప్పుడు ఇలా అన్నాడు.
యదుక్తం భవతా శంభో పరం శ్రేయస్కరం హి నః ౨౧.
శంభూ, మీరు చెప్పింది మాకు అత్యంత మేలు చేసే మాటే.
యథా సృష్టమిదం విశ్వం కామక్రోధసమన్వితమ్ ౨౧.
ఈ లోకం ఎలా కోరిక, కోపాలతో కూడి సృష్టించబడిందో,
ధర్మార్థకామామోక్షాశ్చ చత్వారో హ్యేకరూపతామ్ ౨౧.
ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షం అనే నాలుగు ఒకే స్వరూపంగా ఉంటాయి.
కథం త్వయా హి సందగ్ధః కామో హి దురతిక్రమః ౨౧.
అయితే, మీరు ఎలా అతడిని కాల్చగలిగారు? ఎందుకంటే కామాన్ని జయించడం చాలా కష్టం.
కామేన హీయతే విశ్వం కామేన పాల్యతే ౨౧.
కామం వల్లే లోకం తగ్గిపోతుంది; కామం వల్లే అది నిలబడుతుంది.
యస్మాత్క్రోధో భవత్యుగ్రో యేన త్వం చ వశీకృతః ౨౧.
కోపం భయంకరంగా మారుతుంది, దాని వల్ల మీరు కూడా అదుపులోకి వస్తారు.
త్వయా సంపాదితో దేవ మదనో హి మహాబలః ౨౧.
దేవా, మీరు చేసినదే మహాబలమైన మదనుడిని సంహరించడము.
ఋషిభిశ్చైవముక్తోఽపి ద్విగుణం రూపమాస్థితః ౨౧.
ఋషులు ఇలా అన్నా, అతడు రెట్టింపు రూపాన్ని ధరించాడు.
మునిభిశ్చారణైః సిద్ధైర్గణైశ్చాపి సదాశివః ౨౧.
మునులు, చరణులు, సిద్ధులు, గణులు అందరూ సదాశివుని స్తుతించారు.
మదనం చ తథా దగ్ధ్వా త్యక్త్వా తం పర్వతం రుషా ౨౧.
అలా మదనుడిని కాల్చి, ఆ పర్వతాన్ని కోపంతో వదిలేసాడు.
తిరోధానగతం దేవీ వీక్ష్య దగ్ధం చ మన్మథమ్ ౨౧.
దేవి, తాను దాగిపోయినదాన్ని, మదనుడు కాలిపోయినదాన్ని చూసింది.
తథైవ దగ్ధం మదనం విలోక్య రత్యా విలాపం చ తదా మనస్వినీ ౨౧.
అలాగే, మదనుడు కాలిపోయినదాన్ని చూసి, హృదయశాలినైన రతి అక్కడే విలాపించింది.
ఏవం విమృశ్య సుచిరం గిరిజా తదానీం సంమోహమాప చ సతీ హి తథా బభాషే ౨౧.
అలా చాలా సేపు ఆలోచించిన గిరిజా, గందరగోళానికి లోనై, సతీ ఇలా మాట్లాడింది.
మా విషాదం కురు సఖి మదనం జీవయామ్యహమ్ ౨౧.
సఖీ, నీవు బాధపడకూ. నేను మదనుడిని మళ్లీ బ్రతికిస్తాను.
హరం రుద్రం విరుపాక్షం దేవదేవం జగద్గురుమ్ ౨౧.
హరుడు, రుద్రుడు, విరూపాక్షుడు, దేవతల దేవుడు, జగత్కురువు,
ఏవమ శ్వాస్య తాం సాధ్వీ గిరిజాం రతిరంజసా ౨౧.
అలా ఆ సద్గుణాలుగల గిరిజాను ఓదార్చుతూ, రతి ప్రేమతో మాట్లాడింది.
మదనో యత్ర దగ్ధశ్చ రుద్రేణ పరమాత్మనా ౨౧.
మదనుడు అక్కడ పరమాత్మ అయిన రుద్రునిచేత దహించబడ్డాడు.
ఉవాచ గత్వా సహసా భామినీం రతిమంతికే ౨౧.
ఆయన వెంటనే వెళ్లి, రతితో పాటు ఉన్న భామినీ దగ్గర మాట్లాడాడు.
తరుణీ రూపసంపన్నా సౌభాగ్యేన పరేణ హి ఉవాచ వాక్యం మధురం కించిన్నిష్ఠురమేవ చ॥ ౨౧.
ఆ యువతి అపూర్వమైన అందంతో, గొప్ప అదృష్టంతో, కొంత మధురంగా, కొంత కఠినంగా మాటలు చెప్పింది.
నారదోఽసి మయా జ్ఞాతః కుమారస్త్వం న సంశయః ౨౧.
నీవు నారదుడవని నేను తెలుసుకున్నాను; నీవు కుమారుడవని సందేహమే లేదు.
యథాగతేన మార్గేణ గచ్ఛ త్వం మా విలంబితమ్ ౨౧.
నువ్వు వచ్చిన దారినే తిరిగి వెళ్ళు; ఆలస్యం చేయవద్దు.
పరస్త్రీకాముకాః క్షుద్రా విటా వ్యసనినశ్చ యే ౨౧.
ఇతరుల భార్యలను కోరేవారు, చిన్న మనసున్నవారు, వ్యసనపరులు, దురాచారులు—