దురాసదం దీప్తిమతాం వరిష్ఠం మహేశముగ్రం సహ మాధవేన సఖీజనైః సంవృతా పూజనార్థం సదాశివం మంగలం మంగలానామ్॥ ౨౧.
దుర్గమంగా ఉండే, ప్రకాశవంతులలో శ్రేష్ఠుడైన మహేశ్వరుడు, మాధవునితో పాటు స్నేహితులతో కలిసి, మంగళములకు మంగళమైన సదాశివుని పూజ కోసం అక్కడ ఉన్నాడు.
కనకకుసుమమాలాం సందధే నీలకంఠే సితకిరణమనోజ్ఞాదుర్ల్లభా సా తదానీమ్ ౨౧.
ఆమె నీలకంఠుని మెడలో బంగారు పువ్వుల మాల వేసింది; ఆ సమయంలో అది చంద్రకాంతిలా అరుదుగా, ఆకర్షణీయంగా కనిపించింది.
తావద్విద్ధః శరేణైవ మోహనాఖ్యేన చత్వరాత్ దదర్శ గిరిజాం దేవోబ్ధిర్యథా శశినః కలామ్॥ ౨౧.
అప్పుడే మోహన అనే బాణంతో తాకబడిన దేవుడు, సముద్రం చంద్రబింబాన్ని చూసినట్లుగా, గిరిజను చూశాడు.
చారుప్రసన్నవదనాం బింబోష్ఠీం సస్మితేక్షణామ్ ౨౧.
ఆమె అందమైన, ప్రశాంతమైన ముఖంతో, బింబపండు వంటి పెదవులతో, చిరునవ్వుతో మెరిసే కళ్లతో కనిపించింది.
గౌరీం ప్రసన్నముద్రాం చ విశ్వమోహనమోహనామ్ ౨౧.
ఆమె గౌరీ, సౌమ్యమైన హావభావంతో, ప్రపంచాన్ని మోహింపజేసే మోహనునికీ మోహాన్ని కలిగించగలదిగా కనిపించింది.
ఉత్పత్తిపాలనవినాశకరీ చ యా వై కృత్వాగ్రతః సత్త్వరజస్తమాంసి ౨౧.
ఆమె సృష్టి, పోషణ, లయను చేయగలదీ, సత్వ, రజస్, తమోగుణాలను ముందుంచి వాటిని నిర్వహించగలదీ.
తాం నిరీక్ష్య భవో దేవో గిరిజాం లోకపావనీమ్ విస్మయోత్ఫుల్లనయనో బభూవ సహసా శివః॥ ౨౧.
ప్రపంచాన్ని పవిత్రం చేసే గిరిజను చూసి, భవుడు ఆశ్చర్యంతో కళ్లు వెడల్పుగా చేసుకున్నాడు.
ఏవం విలోకమానోఽసౌ దేవదేవో జగత్పతిః ౨౧.
ఇలా చూస్తూ ఉండగా, దేవతల దేవుడు, జగత్పతి ఆమెను తిలకించాడు.
అనయా మోహితః కస్మాత్తపఃస్థోఽహం నిరామయః ౨౧.
నేను తపస్సులో నిలకడగా ఉండి, ఎలాంటి బాధలు లేకపోయినా, ఆమె వల్ల ఎలా మాయలో పడిపోయానో అర్థం కావడం లేదు.
తతో వ్యలోకయచ్ఛంభుర్ద్దిక్షు సర్వాసు సాదరమ్ ౨౧.
అప్పుడా శంభుడు అన్ని దిశల్లో గౌరవంగా చూశాడు.
చక్రీకృతధనుః సజ్జం చక్రే బేద్ధుం సదాశివమ్ తావద్దృష్టో మహేశేన సరోషేణ తదా ద్విజాః॥ ౨౧.
తన విల్లు సిద్ధంగా ఉంచి, సదాశివుడిని గాయపర్చేందుకు సిద్ధపడగా, అదే సమయంలో మహేశ్వరుడు కోపంతో అతన్ని చూశాడు.
నిరీక్షితస్తృతీయేన చక్షుషా పరమేణ హి హాహాకారో మహానాసీద్దేవానాం తత్ర పశ్యతామ్॥ ౨౧.
పరమమైన మూడవ కన్నుతో అతన్ని చూసిన వెంటనే, అక్కడ ఉన్న దేవతలందరూ చూస్తుండగా, పెద్దగా ఆందోళనతో అరుపులు వినిపించాయి.
దేవదేవ మహాదేవ దేవానాం వరదో భవ ౨౧.
దేవతల దేవా, మహాదేవా, దేవతలకు వరమివ్వు.
వృథా త్వయాథ దగ్ధోఽసౌ మదనో హి మహాప్రభః॥ ౨౧.
అంత ప్రకాశవంతమైన మదనుడు నీ చేతిలో వృథాగా కాలిపోయాడు.
త్వయా హి కార్యం జగదేకబంధో కార్యం సురాణాం పరమేణ వర్చసా ౨౧.
ఈ లోకానికి నీవే ఆధారం; దేవతల పనులు నీ గొప్ప శక్తితోనే నెరవేరాలి.
తారకేణ మహాదేవ దేవాః సంపీడితా భృశమ్ ౨౧.
తారకుడు కారణంగా దేవతలు చాలా బాధపడ్డారు, మహాదేవా.
వరయస్వ మహాభాగ దేవాకార్యే భవ క్షమః ౨౧.
మహాభాగుడా, నీవు ఒక వరం కోరుకో. దేవతల పనిలో దయ చూపించు.
కాలకూటాచ్చ నూనం హి రక్షితాః స్మో న చాన్యథా ౨౧.
కాళకూట విషం నుంచి మేము తప్పించుకున్నాం, అది వేరే విధంగా సాధ్యం కాదు.
మదనోయం సమాయాతః సురాణాం కార్యసిద్ధయే ౨౧.
ఈ మదనుడు దేవతల పనులు నెరవేర్చేందుకు వచ్చాడు.
వినా తేన జగత్సర్వం నాశమేష్యతి శంకర ౨౧.
శంకరా, అతను లేకపోతే ఈ లోకం అంతా నాశనమవుతుంది.
తదోవాచ రుషావిష్టో దేవాన్ప్రతి మహేశ్వరః ౨౧.
అప్పుడు మహేశ్వరుడు కోపంతో దేవతలతో ఇలా అన్నాడు.
యదాఃకామం పురస్కృత్య సర్వే దేవాః సవాసవాః ౨౧.
ఎప్పుడైతే అందరు దేవతలు, ఇంద్రుడితో కలిసి, కామానికి లోబడి పనిచేస్తారో—
కామో హి నరకాయైవ సర్వేషాం ప్రాణినాం ధ్రువమ్ ౨౧.
కామం అన్నది అన్ని జీవులకు నరకానికి దారి తీస్తుంది.
తారకోఽపి దురాచారో నిష్కామోఽద్య భవిష్యతి ౨౧.
తారకుడు కూడా చెడ్డవాడైనా, ఇప్పుడు కామం లేకుండా మారిపోతాడు.
తస్మాత్కామో మయా దగ్ధః సర్వేషాం శాంతిహేతవే ౨౧.
అందుకే, అందరికీ శాంతి కలగాలని నేను కాముని కాల్చేశాను.
అన్యైః ప్రాణిభిరేవాత్ర తపసే ధీయతాం మనః ౨౧.
ఇక్కడ మిగతా జీవులు తపస్సుపై మనసు పెట్టాలి.
తస్మాదేనం పాపినం దుఃఖమూలం న జీవయిష్యామి సురాః ప్రతీక్ష్యతామ్ ౨౧.
అందుకే, ఈ పాపిని, బాధలకు మూలమైనవాడిని, నేను బ్రతికించను. దేవతలారా, మీరు చూస్తూ ఉండండి.
ఏవముక్తాస్తదా తేన శంభునా పరమేష్ఠినా ౨౧.
అలా పరమేశ్వరుడైన శంభువు అప్పుడు ఇలా అన్నాడు.
యదుక్తం భవతా శంభో పరం శ్రేయస్కరం హి నః ౨౧.
శంభూ, మీరు చెప్పింది మాకు అత్యంత మేలు చేసే మాటే.
యథా సృష్టమిదం విశ్వం కామక్రోధసమన్వితమ్ ౨౧.
ఈ లోకం ఎలా కోరిక, కోపాలతో కూడి సృష్టించబడిందో,