మమ వీర్యం చ జానాతి శక్తేః పుత్రః పరాశరః ౨౧.
శక్తి కుమారుడైన పరాశరుడు నా శక్తిని బాగా తెలుసు.
గురురప్యభిజానాతి భార్యోతథ్యస్య చైవ హి ౨౧.
గురువు కూడా, ఉతత్యుని భార్య కూడా ఈ సంగతి తెలుసు.
భరద్వాజో మహాభాగ ఇత్యువాచ గురుస్తదా ౨౧.
ఆ సమయంలో గురువు మహాభాగుడైన భరద్వాజుని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
క్రోధో హి మమ బంధుశ్చ మహాబలపరక్రమః బ్రహ్మాదిస్తంబపర్యంతం ప్లావితం సచరాచరమ్॥ ౨౧.
నా కోపమే నాకు బంధువు, అది మహాశక్తివంతమైనది; బ్రహ్మ నుండి స్థంభం వరకు, చరాచరమంతా దానివల్ల ముంచబడింది.
మదనద్వం సమర్థోసి అస్మాఞ్జేతుం సదైవ హి పార్వత్యా సహితం శంభుం కురుష్వాద్య మహామతే॥ ౨౧.
మదనా, నీవే ఎప్పుడూ మమ్మల్ని జయించగలవు. మహామతివంతుడా, ఈ రోజు శంభుని పార్వతితో కలిపించు.
ఏవమభ్యర్థితో దేవైర్మదనో విశ్వమోహనః ౨౧.
దేవతలు ఇలా ప్రార్థించగా, లోకాన్ని మోహింపజేసే మదనుడు అంగీకరించాడు.
తతో జగామాశు మహాధనుర్ద్ధరో విస్ఫార్య చాపం కుసుమాన్వితం మహత్ తస్మిన్హిమాద్రౌ పరిదృశ్యమానోఽవనౌ స్మరో యోధయతాం వరిష్ఠః॥ ౨౧.
తర్వాత, మహాశక్తివంతుడైన విలువెత్తిన వాడు పుష్పాలతో అలంకరించిన ధనుస్సును ఎత్తి, హిమాలయ పర్వతంపై భూమిపై కనిపిస్తూ, యోధులలో శ్రేష్ఠుడైన స్మరుడు యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యాడు.
తత్రాగతా తదా రంభా ఉర్వశీ పుంజికస్థలీ ౨౧.
ఆ సమయంలో రంభ, ఉర్వశి, పుంజికస్థలీ అక్కడికి వచ్చారు.
అన్యాశ్చ వివిధాః జాతాః సాహాయ్యే మదనస్య చ ౨౧.
ఇంకా అనేక మంది మదనునికి సహాయంగా వచ్చారు.
సర్వే గణాశ్చ సహసా మదనేన విమోహితాః ౨౧.
అక్కడ ఉన్న అందరు గణాలు ఒక్కసారిగా మదనుని మాయలో పడిపోయారు.
మేనకా వీరభద్రేణ చణ్డేన పుంజికస్థలీ ౨౧.
మెనకా వీరభద్రునితో, పుంజికస్థలీ చండునితో కలిసి ఉన్నారు.
అమత్తభూతైర్బహుభిస్త్రపాం త్యక్త్వా మనీషిభిః ౨౧.
అహంభావం లేని అనేక మంది జ్ఞానులు భయాన్ని వదిలేశారు.
అశోకాశ్చంపకాశ్చూతా యూథ్యశ్చైవ కదంబకాః ౨౧.
అశోక, చంపక, మామిడి, యూతిక, కదంబ వృక్షాలు అక్కడ కనిపించాయి.
ద్రాక్షావల్లయః ప్రదృశ్యంతే బహులా నాగకేశరాః ౨౧.
ద్రాక్షలతలు, విరివిగా నాగకేశర వృక్షాలు అక్కడ కనబడుతున్నాయి.
మత్తా మదనసంగేన హంసీభిః కలహంసకాః ౨౧.
వసంత ఋతువు ప్రభావంతో మత్తులో ఉన్న హంసలు, కలహంసలు కలిసి సంచరిస్తున్నాయి.
నిష్కామా హ్యతురా హ్యాసఞ్ఛివసంపర్కజైర్గుణైః ౨౧.
కామమూ, ఆత్రతా లేకుండా, శివుని సన్నిధిలో కలిగిన గుణాల వల్ల వారు అక్కడే ఉన్నారు.
శైలాదో హి మహాతేజా నందీ హ్యమితవిక్రమః ౨౧.
మహాతేజస్సు కల శైలాదుడు, అపార పరాక్రమం గల నంది అక్కడ ఉన్నారు.
ఏతస్మిన్నంతరే తత్ర మదనో హి ధనుర్ద్ధరః తరోశ్ఛాయాం సమాశ్రిత్య దేవదారుగతాం తదా॥ ౨౧.
అంతలో ధనుస్సు పట్టుకున్న మదనుడు, దేవదారు వృక్షాల దగ్గర ఒక చెట్టు నీడలో ఆశ్రయం పొందాడు.
నిరీక్ష్య శంభుం పరమాసనే స్తితం తపో జుషాణం పరమేష్ఠినాం పతిమ్ ౨౧.
అతడు పరమాసనంపై కూర్చొని తపస్సు చేస్తున్న, పరమేశ్వరుల అధిపతి అయిన శంభుని చూశాడు.
భుజంగభోగాంకితసర్వగాత్రం పంచాననం సింహవిశాలవిక్రమమ్ ౨౧.
అతని శరీరం అంతా పాము వలయాలతో అలంకరించబడి ఉంది, అయిదు ముఖాలు, సింహానికి సమానమైన బలమున్నాడు.
దురాసదం దీప్తిమతాం వరిష్ఠం మహేశముగ్రం సహ మాధవేన సఖీజనైః సంవృతా పూజనార్థం సదాశివం మంగలం మంగలానామ్॥ ౨౧.
దుర్గమంగా ఉండే, ప్రకాశవంతులలో శ్రేష్ఠుడైన మహేశ్వరుడు, మాధవునితో పాటు స్నేహితులతో కలిసి, మంగళములకు మంగళమైన సదాశివుని పూజ కోసం అక్కడ ఉన్నాడు.
కనకకుసుమమాలాం సందధే నీలకంఠే సితకిరణమనోజ్ఞాదుర్ల్లభా సా తదానీమ్ ౨౧.
ఆమె నీలకంఠుని మెడలో బంగారు పువ్వుల మాల వేసింది; ఆ సమయంలో అది చంద్రకాంతిలా అరుదుగా, ఆకర్షణీయంగా కనిపించింది.
తావద్విద్ధః శరేణైవ మోహనాఖ్యేన చత్వరాత్ దదర్శ గిరిజాం దేవోబ్ధిర్యథా శశినః కలామ్॥ ౨౧.
అప్పుడే మోహన అనే బాణంతో తాకబడిన దేవుడు, సముద్రం చంద్రబింబాన్ని చూసినట్లుగా, గిరిజను చూశాడు.
చారుప్రసన్నవదనాం బింబోష్ఠీం సస్మితేక్షణామ్ ౨౧.
ఆమె అందమైన, ప్రశాంతమైన ముఖంతో, బింబపండు వంటి పెదవులతో, చిరునవ్వుతో మెరిసే కళ్లతో కనిపించింది.
గౌరీం ప్రసన్నముద్రాం చ విశ్వమోహనమోహనామ్ ౨౧.
ఆమె గౌరీ, సౌమ్యమైన హావభావంతో, ప్రపంచాన్ని మోహింపజేసే మోహనునికీ మోహాన్ని కలిగించగలదిగా కనిపించింది.
ఉత్పత్తిపాలనవినాశకరీ చ యా వై కృత్వాగ్రతః సత్త్వరజస్తమాంసి ౨౧.
ఆమె సృష్టి, పోషణ, లయను చేయగలదీ, సత్వ, రజస్, తమోగుణాలను ముందుంచి వాటిని నిర్వహించగలదీ.
తాం నిరీక్ష్య భవో దేవో గిరిజాం లోకపావనీమ్ విస్మయోత్ఫుల్లనయనో బభూవ సహసా శివః॥ ౨౧.
ప్రపంచాన్ని పవిత్రం చేసే గిరిజను చూసి, భవుడు ఆశ్చర్యంతో కళ్లు వెడల్పుగా చేసుకున్నాడు.
ఏవం విలోకమానోఽసౌ దేవదేవో జగత్పతిః ౨౧.
ఇలా చూస్తూ ఉండగా, దేవతల దేవుడు, జగత్పతి ఆమెను తిలకించాడు.
అనయా మోహితః కస్మాత్తపఃస్థోఽహం నిరామయః ౨౧.
నేను తపస్సులో నిలకడగా ఉండి, ఎలాంటి బాధలు లేకపోయినా, ఆమె వల్ల ఎలా మాయలో పడిపోయానో అర్థం కావడం లేదు.
తతో వ్యలోకయచ్ఛంభుర్ద్దిక్షు సర్వాసు సాదరమ్ ౨౧.
అప్పుడా శంభుడు అన్ని దిశల్లో గౌరవంగా చూశాడు.