సభాగ్యోఽహం మహాదేవ ప్రసాదాత్తవ శంకర ౨౧.
మహాదేవా! శంకరా! నీ కృప వల్ల నేను భాగ్యవంతుడిని.
అనయా సహ దేవేశ అనుజ్ఞాం దాతుర్మహసి ౨౧.
దేవేశా! ఈమెతో కలిసి ఈ మహత్తర కార్యానికి అనుమతి ఇవ్వు.
ఆగంతవ్యం త్వయా నిత్యం దర్శనార్థం మమాచల ౨౧.
నీవు ఎప్పుడూ నాకు దర్శనం కోసం మా పర్వతానికి రావాలి.
అచలః ప్రత్యువాచేదం గిరిశం నతకంధరః అచలం చ వ్రీత శంభుః ప్రహసన్వాక్యమబ్రవీత్॥ ౨౧.
పర్వతుడు మెడ వంచి గిరీశునికి ఇలా సమాధానం చెప్పాడు. శంభుడు చిరునవ్వుతో ఆ పర్వతునితో ఇలా అన్నాడు.
ఇయం కుమారీ సుశ్రోణీ తన్వీ చారుప్రభాషిణీ ౨౧.
ఈ యువతి నాజూకైన నడుముతో, సన్నగా, మధురంగా మాట్లాడే వాడిగా ఉంది.
ఏతచ్ఛ్రుత్వా వచనం తస్య శంభోర్నిరామయం నిఃస్పృహనిష్ఠురం వా ౨౧.
శంభువు చెప్పిన ఆ స్వచ్ఛమైన, నిర్లిప్తమైన, కఠినమైన మాటలు విని,
తపఃశక్త్యాన్వితః శంభో కరోషి విపులం తపః ౨౧.
తపస్సు శక్తితో నిండిన శంభూ, నీవు గొప్ప తపస్సు చేస్తున్నావు.
కస్త్వం కా ప్రకృతిః సూక్ష్మా భగవంస్తద్విమృశ్యతామ్ ౨౧.
నువ్వెవరు? నీ స్వభావం ఎలా ఉంది ప్రభూ? ఇది ఆలోచించాలి.
తపసా పరమేణైవ ప్రకృతిం నాశయామ్యహమ్ తస్మాచ్చ ప్రకృతే సిద్ధైర్ కార్యః సంగ్రహః క్వచిత్॥ ౨౧.
పరమమైన తపస్సుతో నేను ప్రకృతిని నాశనం చేస్తాను. దాని వల్ల కొంతసేపు సిద్ధులు దాని ఫలితాన్ని పొందుతారు.
యదుక్తం పరయా వాచా వచననం శంకర త్వయా ౨౧.
శంకరా, నీవు చెప్పిన ఆ పరమమైన మాటలు,
యచ్ఛృణోపి యదశ్రాసి యచ్చ పశ్యసి శంకర ౨౧.
శంకరా, నీవు వినేది, విననిది, చూస్తది అన్నీ,
తత్సర్వం ప్రకృతేః కార్యం మిథ్యావాదో నిర్ర్థకః ౨౧.
అవి అన్నీ ప్రకృతికి ఫలితాలు మాత్రమే; అవన్నీ అబద్ధపు మాటలు, అర్థంలేనివే.
త్వయా శంభోఽధునా హ్యస్మిన్గిరౌ హిమవతి ప్రభో ౨౧.
శంభూ, ఇప్పుడు ఈ హిమవంతు పర్వతంపై నీవు,
వాగ్వాదేన చ కిం కార్యమస్మాకం చాధునా ప్రభో తర్హి త్వయా న భేతవ్యం మమ శంకర సంప్రతి॥ ౨౧.
ప్రభూ, ఇప్పుడు మాటల వాదన మనకు అవసరం లేదు. అందువల్ల శంకరా, నీవు నాకు భయపడాల్సిన అవసరం లేదు.
ప్రహస్య భగవాన్దేవో గిరిజాం ప్రత్యువాచ హ॥ ౨౧.
ఆ భగవంతుడు చిరునవ్వుతో గిరిజకు ఇలా పలికాడు.
ప్రత్యహం కురు మే సేవాం గిరిజే సాధుభాషిణి॥ ౨౧.
గిరిజా, మృదువుగా మాట్లాడే వాడివి, నన్ను ప్రతిరోజూ సేవించు.
తపస్తప్తుమనుజ్ఞా మే దాతవ్యా పర్వతాధిప ౨౧.
పర్వతాధిపతి నాకు తపస్సు చేయడానికి అనుమతి ఇవ్వాలి.
ఏతచ్ఛ్రుత్వా వచస్తస్య దేవదేవస్య శూలినః ౨౧.
దేవదేవుడైన త్రిశూలధారి చెప్పిన ఆ మాటలు విని,
త్వదీయం హి జగత్సర్వం సదేవాసురమానుషమ్ ౨౧.
నీ లోకమంతా, దేవతలు, అసురులు, మనుషులు కలిసినదే.
ఏవముక్తో హిమవతా శంకరో లోకశంకరః ౨౧.
హిమవంతుడు ఇలా పలికినప్పుడు, లోకానికి మంగళకరుడైన శంకరుడు,
శంకరేణాబ్యనుజ్ఞాతః స్వగృహం హిమవాన్యయౌ ౨౧.
శంకరుడు అనుమతి ఇచ్చిన తరువాత, హిమవంతుడు తన ఇంటికి వెళ్లాడు.
ఏవం కతిపయః కాలో గతశ్చోపాసనాత్తయోః॥ ౨౧.
ఇలా వారి ఆరాధనలో కొంతసేపు గడిచిపోయింది.
సుతాపిత్రోశ్చ తత్రైవ శంకరో దురతిక్రమః ౨౧.
అక్కడే తండ్రి తల్లి కుమారుడైన శంకరుడు ఎవరికీ దాటలేని శక్తివంతుడు.
తే చింత్యమానాశ్చ సురాస్తదానీం కథం మహేశో గిరిజాం సమేష్యతి ౨౧.
ఆ సమయంలో దేవతలు, మహేశ్వరుడు గిరిజతో ఎలా కలుసుకుంటాడో అని ఆలోచించసాగారు.
బృహస్పతిరువాచేదం మహేంద్రం ప్రతి సద్వచః ౨౧.
ఆపుడు బృహస్పతి మహేంద్రునికి మంచి మాటలు చెప్పాడు.
ఏతత్కార్యం మదనేనైవ రాజన్నాన్యః సమర్థో భవితా త్రిలోకే ౨౧.
ఈ పని మదనుడే చేయగలడు రాజా, మూడు లోకాలలో మరెవ్వరూ వీలుకాదు.
గురోర్వచనమాకర్ణ్య ఆహ్వయన్మదనం హరిః ౨౧.
గురువు మాట విని హరి మదనుణ్ణి పిలిపించాడు.
రత్యా సమేతః సహ మాధవేన స పుష్పధన్వా పురతః సభాయామ్ ౨౧.
రతితో కలిసి, మాధవునితో పాటు, పుష్పబాణాన్ని ధరించిన వాడు సభలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
అహమాకారితః కస్మాద్బ్రూహి మేఽద్య శచీపతే ౨౧.
శచీపతీ, నన్ను ఈ రోజు ఎందుకు పిలిపించావో చెప్పు.
మమ స్మరణమాత్రేణ విభ్రష్టా హి తపస్వినః ౨౧.
నన్ను ఒక్కసారైనా గుర్తు చేసుకున్న వెంటనే తపస్సు చేసే వారు తపస్సు కోల్పోతారు.