శ్రుతమస్తి మయా సర్వం చరితం తవ సువ్రత ౧౮.
నీ అన్ని కార్యాలు నేను విన్నాను, ఓ సత్ప్రవర్త!
ఉటజార్థే చ మే దేహి భూమీం భూమిభృతాంవర ౧౮.
ఉటజ నిర్మాణానికి నాకు భూమిని దయచేయుము, ఓ భూమిని కాపాడువారిలో శ్రేష్ఠుడా!
హే బటో పండితో భూత్వా యదుక్తం వచనం పురా ౧౮.
ఓ బాలబ్రహ్మచారి! నీవు పండితుడవై, ఇంతకు ముందు చెప్పిన మాటలు,
వద శీఘ్రం మహాభాగ కియన్మాత్రాం మహీం తవ ౧౮.
ఓ మహాభాగ! నీవు ఎంత భూమి కోరుకుంటున్నావో త్వరగా చెప్పు.
తదాహ వామనో వాక్యం స్మయన్మధురయా గిరా ౧౮.
అప్పుడు వామనుడు మధురమైన చిరునవ్వుతో ఇలా పలికాడు.
సంతుష్టా యే హి విప్రాస్తే నాన్యే వేషధరా హ్యమీ ౧౮.
సంతృప్తిగా ఉన్న బ్రాహ్మణులే నిజమైనవారు; కేవలం వేషం ధరించినవారు కాదు.
నిర్మత్సరా జితకోధావదాన్యా హి మహామతే ౧౮.
ఓ మహామతి! వారు అసూయ లేని వారు, కోపాన్ని జయించిన వారు, దయగలవారు.
మనస్వీ త్వం బహుత్వాచ్చ దాతాసి భువనత్రయే ౧౮.
నీకు గొప్ప మనస్సు ఉంది, నీ వద్ద సమృద్ధి ఉండి, మూడు లోకాలకూ దాతవు.
బహుత్వే నాస్తి మే కార్యం మహ్యా వై సురసూదన ౧౮.
ఓ దేవతలను సంహరించినవాడా! నాకు సమృద్ధి అవసరం లేదు.
త్రిపదం పూర్యతేఽస్మాకం వస్తుం నాస్త్యత్ర సంశయః తావత్సంఖ్యా ప్రదాతవ్యా యది దాతాసి భో బలే॥ ౧౮.
మాకు మూడు అడుగులు చాలును — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు; నీవు నిజంగా దాతవైతే, అంత పరిమాణమే ఇవ్వు, ఓ బలి.
ప్రహస్య తమువాచేదం బలిర్వైరోచనాత్మజః ౧౮.
విరోచనుని కుమారుడు బలి నవ్వుతూ అతనితో ఇలా అన్నాడు.
మదీయాం వై మహాభాగ మయా దత్తాం గృహామ వై ౧౮.
ఓ మహాభాగ! నేను ఇచ్చినదాన్ని నా సొంతంగా స్వీకరించు.
యాచకో హ్యల్పకో వాస్తు దాతా సర్వం విమృశ్య వై ౧౮.
ఎవరైనా అడిగేవాడు చిన్నవాడైనా, పెద్దవాడైనా, దాత అన్నీ ఆలోచించి ఇవ్వాలి.
ఆత్మౌపమ్యేన సర్వత్ర యో దదాతి హ్యుదారధీః ౧౮.
తనను తానే కొలమానం చేసుకుని ఎక్కడైనా ఇచ్చే వాడే నిజంగా ఉదారమనస్సు కలవాడు.
బటో దదామ్యహం తేఽద్య ససైలవనకాననామ్ ౧౮.
ఓ బాలబ్రాహ్మణా! నేడు పర్వతాలు, అడవులు, వనాలతో అలంకరించిన భూమిని నీకు ఇస్తున్నాను.
పునః ప్రోవాచ స బటుర్విరోచనసుతం ప్రతి ౧౮.
అప్పుడా బాలబ్రాహ్మణుడు మళ్లీ విరోచనుని కుమారునితో మాట్లాడాడు.
బటోస్తద్వచనం శ్రుత్వా అసురేన్ద్రో బలిస్తదా గృహ్యతాం చ మయా దత్తాం పదైస్త్రిభిరలంకృతామ్॥ ౧౮.
ఆ మాటలు విని, అసురేంద్రుడు బలి ఇలా అన్నాడు: 'నేను ఇచ్చినదాన్ని మూడు అడుగులతో అలంకరించి స్వీకరించు.'
ఇత్యుక్తో వామనః ప్రాహ ప్రహసన్నసురం ప్రతి ౧౮.
అలా అనగానే వామనుడు నవ్వుతూ అసురునితో ఇలా అన్నాడు.
తథేతి మత్వా బలినా సుపూజితః స వామనః కశ్యపనందనో మహాన్ ౧౮.
'అలా కావాలని' అనుకుని, బలి సముచితంగా గౌరవించగా, కశ్యపునందనుడైన గొప్ప వామనుడు సంతృప్తి పొందాడు.
తం పూజయిత్వా స బలిర్యావద్దాతుం సముద్యతః ౧౮.
వామనుడిని గౌరవించి, బలి ఇచ్చేందుకు సిద్ధమయ్యాడు.
న దాతవ్యం త్వయా దానం విష్ణవే బటురూపిణే తస్మాత్త్వయా న పూజ్యో హి విష్ణురధ్యాత్మదీపకః॥ ౧౮.
బ్రాహ్మణ రూపంలో ఉన్న విష్ణువుకి నీవు దానం ఇవ్వకూడదు; అందుకే నీవు అంతరాత్మకు వెలుగునిచ్చే విష్ణువును గౌరవించకూడదు.
పురా కృతమనేనైవ మోహినీరూపధారిణా ౧౮.
ఇంతకు ముందు కూడా ఇదే వ్యక్తి మోహినీ రూపం ధరించి ఇలానే చేశాడు.
యేన విద్రావితా దైత్యాః కాలనేమిర్హతో బలీ॥ ౧౮.
దైత్యులను తరిమినవాడు, బలవంతుడైన కాలనేమిని సంహరించినవాడు ఆయనే.
ఏవంవిధోఽయం పురుషో మహాత్మా స ఈశ్వరో విశ్వపతిః స ఏవ ౧౮.
ఇలాంటి మహాత్ముడు, జగత్పతియైన పరమేశ్వరుడు ఇదిగో ఇతడే.
ఏవం సంబోధితో దైత్యో గురుణా భార్గవేణ హి ౧౯.
అప్పుడు భృగువంశజుడైన గురువు ఆ దైత్యుడిని ఇలా ఉద్దేశించి పలికాడు.
త్వయోక్తోహం హితార్థాయ యైర్వాక్యైశ్చాలితోఽస్మ్యహమ్ ౧౯.
నీ వల్ల నేను శ్రేయస్సు కోసం చెప్పబడిన మాటలు విని, ఆ మాటలతో నా మనసు కదిలింది.
దాస్యామి భిక్షితం చాస్మై విష్మవే బటురూపిణే ౧౯.
బ్రహ్మచారి రూపంలో వచ్చిన విష్ణువుకు ఆయన అడిగినది నేను ఇస్తాను.
యేషాం హృది స్థితో విష్ణుస్తే వై పాత్రతమా ధ్రువమ్ ౧౯.
విష్ణువు హృదయంలో ఉన్నవారు నిజంగా దానం తీసుకోడానికి అర్హులు.
యేన వేదాశ్చ యజ్ఞాశ్చ మంత్రతంత్రాదయో హ్యమీ ౧౯.
వేదాలు, యజ్ఞాలు, మంత్రాలు, తంత్రాలు ఇవన్నీ ఆయన వల్లే ఉన్నాయి.
ఆగతః కృపయా మేద్య సర్వాత్మా హరిరీశ్వరః ౧౯.
సర్వాంతర్యామియైన హరిదేవుడు నా మీద కరుణతో వచ్చాడు.