బ్రహ్మరూపేణ మహతా వ్యాప్తమాసీద్దిగంతరమ్ ౧౮.
అది బ్రహ్మ యొక్క మహారూపంతో అన్ని దిక్కులకూ వ్యాపించి ఉంది.
తచ్ఛ్రుత్వా చ బలిః ప్రాహ శండామర్క్కౌ చ బుద్ధిమాన్ ౧౮.
ఇది విని, తెలివైన బలి శండ, అమర్కులకు ఇలా అన్నాడు.
తథేతి మత్వా త్వరితావుత్థితౌ తౌ తదా ద్విజాః ౧౮.
అవును అని భావించి, ఆ ఇద్దరు బ్రాహ్మణులు వెంటనే లేచారు.
దదృశాతే మహాత్మానం శ్రీహరిం బటురూపిణమ్ ౧౮.
వారు మహాత్ముడైన శ్రీహరిని బటురూపంలో చూశారు.
బ్రహ్మచారీ సమాయాత ఏక ఏవ న చాపరః కిమర్థం తన్న జానీమో జానీహి త్వం మహామతే॥ ౧౮.
ఒకే ఒక్క బ్రహ్మచారి వచ్చాడు, ఇంకెవ్వరూ లేరు; ఎందుకు వచ్చాడో మాకు తెలియదు — మహామతి! నీవు తెలుసుకో.
ఏవముక్తే తు వచనే తాభ్యాం స చ మహామనాః ౧౮.
అలా ఆ ఇద్దరు మాటలు చెప్పిన తర్వాత, ఆ మహామనస్కుడు —
స దదర్శ మహాతేజా విరోచనసుతో మహాన్ ౧౮.
మహా తేజస్సుతో విరోచనుని కుమారుడు అతడిని చూశాడు.
ఆనయిత్వా బటుం సద్యః సంనివేశ్యః నిజాసనే ౧౮.
వెంటనే ఆ బాలబ్రహ్మచారిని తీసుకొని తన సింహాసనంపై కూర్చోబెట్టాడు.
వినమ్రకంధరో భూత్వా ఉవాచ శ్లక్ష్ణయా గిరా ౧౮.
తలవంచి, మృదువైన మాటలతో మాట్లాడాడు.
తచ్ఛ్రుత్వా వచనం తస్య విరోచనసుతస్య వై ౧౮.
విరోచనుని కుమారుడు చెప్పిన మాటలు విని,
త్వం హి రాజా త్రిలోకేశో నాన్యో భవితుమర్హసి ౧౮.
ఈ మూడు లోకాలకూ నీవే రాజు, నీకు సమానుడు మరొకరు లేరు.
సమం వా చాధికో వాపి యో గచ్ఛేత్పురుషః స్మృతః ౧౮.
మనుషులలో ఎవడు సమానమై లేదా మించినవాడై ఉంటాడో అతడే ప్రసిద్ధి పొందుతాడు.
దైత్యానాం చ వరిష్ఠా యే హిరణ్యకసిపాదయః ౧౮.
దైత్యులలో హిరణ్యకశిపువంటి వారు అగ్రగణ్యులు.
శరీరం భక్షితం యస్య జుషాణస్య తపో మహత్ ౧౮.
ఎవరైతే గొప్ప తపస్సు చేస్తూ తన శరీరాన్ని త్యజించాడో,
అభవత్తస్య తజ్జ్ఞాత్వా సురేంద్రో హ్యగమత్పురా ౧౮.
అది తెలిసిన దేవేంద్రుడు అప్పుడే అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు.
తత్సన్నిధౌ హతాః సర్వే అసురా దైత్యశత్రుణా ౧౮.
ఆయన సమక్షంలో, దైత్యశత్రువు అందరు అసురులను సంహరించాడు.
నారదేన పురా రాజన్కించిత్కార్యం చికీర్షుణా దైత్యేంద్రేణ చ తత్సర్వం తపసైవ వశీకృతమ్॥ ౧౮.
ఓ రాజా! ఒకసారి నారదుడు ఒక పని చేయాలనుకున్నప్పుడు, దైత్యేంద్రుడు తపస్సుతో ఆ పనిని పూర్తిగా తనవశం చేసుకున్నాడు.
తస్యాః పుత్రో మహాతేజా యేన నీతోఽభవత్సభామ్ నామ్నా విరోచనో విద్వానింద్రో యేన మహాత్మనా॥ ౧౮.
ఆమె కుమారుడు మహా తేజస్సుతో సభలో ప్రవేశించినవాడు విరోచనుడు. అతని ద్వారా మహాత్ముడైన ఇంద్రుడు కూడా అక్కడికి రప్పించబడ్డాడు.
దానేన తోషితో రాజన్స్వేనైవ శిరసా తదా ౧౮.
ఆ సమయంలో తన తలనే దానం చేసి రాజును సంతృప్తిపరిచాడు.
యశోదీపేన మహతా దగ్ధాః శలభవత్సురాః ౧౮.
తన మహత్తరమైన కీర్తి దీపంతో దేవతలు చిమ్మటల్లా కాలిపోయారు.
శ్రుతమస్తి మయా సర్వం చరితం తవ సువ్రత ౧౮.
నీ అన్ని కార్యాలు నేను విన్నాను, ఓ సత్ప్రవర్త!
ఉటజార్థే చ మే దేహి భూమీం భూమిభృతాంవర ౧౮.
ఉటజ నిర్మాణానికి నాకు భూమిని దయచేయుము, ఓ భూమిని కాపాడువారిలో శ్రేష్ఠుడా!
హే బటో పండితో భూత్వా యదుక్తం వచనం పురా ౧౮.
ఓ బాలబ్రహ్మచారి! నీవు పండితుడవై, ఇంతకు ముందు చెప్పిన మాటలు,
వద శీఘ్రం మహాభాగ కియన్మాత్రాం మహీం తవ ౧౮.
ఓ మహాభాగ! నీవు ఎంత భూమి కోరుకుంటున్నావో త్వరగా చెప్పు.
తదాహ వామనో వాక్యం స్మయన్మధురయా గిరా ౧౮.
అప్పుడు వామనుడు మధురమైన చిరునవ్వుతో ఇలా పలికాడు.
సంతుష్టా యే హి విప్రాస్తే నాన్యే వేషధరా హ్యమీ ౧౮.
సంతృప్తిగా ఉన్న బ్రాహ్మణులే నిజమైనవారు; కేవలం వేషం ధరించినవారు కాదు.
నిర్మత్సరా జితకోధావదాన్యా హి మహామతే ౧౮.
ఓ మహామతి! వారు అసూయ లేని వారు, కోపాన్ని జయించిన వారు, దయగలవారు.
మనస్వీ త్వం బహుత్వాచ్చ దాతాసి భువనత్రయే ౧౮.
నీకు గొప్ప మనస్సు ఉంది, నీ వద్ద సమృద్ధి ఉండి, మూడు లోకాలకూ దాతవు.
బహుత్వే నాస్తి మే కార్యం మహ్యా వై సురసూదన ౧౮.
ఓ దేవతలను సంహరించినవాడా! నాకు సమృద్ధి అవసరం లేదు.
త్రిపదం పూర్యతేఽస్మాకం వస్తుం నాస్త్యత్ర సంశయః తావత్సంఖ్యా ప్రదాతవ్యా యది దాతాసి భో బలే॥ ౧౮.
మాకు మూడు అడుగులు చాలును — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు; నీవు నిజంగా దాతవైతే, అంత పరిమాణమే ఇవ్వు, ఓ బలి.