ఏవమాదీని రత్నాని దత్తాని కితేవన హి ౧౮.
ఇలా ఎన్నో రత్నాలను ఆ జూదగాడు ఇచ్చాడు.
శివముద్దిశ్య యదత్తం స్వర్గే మర్త్యే చ యైర్నరైః తస్మాన్నరకగామిత్వం కితవస్య న విద్యతే॥ ౧౮.
శివుని కోసం ఎవరు ఏదైనా దానం చేస్తే, ఆ మనిషి స్వర్గంలోనైనా భూమిపైనైనా నరకానికి పోవాల్సిన అవసరం ఉండదు.
యానియాని చ పాపాని కితవస్య మహాత్మనః ౧౮.
ఆ మహాత్ముడైన జూదగాడికి ఉన్న పాపాలు ఏవైతే ఉన్నాయో,
శంభోః ప్రసాదాత్సర్వాణి సుకృతాని చ తత్క్షణాత్ ౧౮.
శంభుని కృపతో అవన్నీ, అతని పుణ్యాలు కూడా, వెంటనే పోతాయి.
ప్రహస్యావాఙ్ముఖో భూత్వా ఇద మాహ శతక్రతుమ్ ౧౮.
నవ్వుతూ, తల దించుకుని, శతక్రతువుని ఇలా ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.
అశ్వమేధశతేనైవ ఏకం జన్మార్జితం కృతమ్ ౧౮.
నూరు అశ్వమేధ యాగాలు చేసినా, ఒక్క జన్మలో చేసిన పుణ్యాన్ని మాత్రమే పొందగలుగుతారు.
ప్రార్థయిత్వా హ్యగస్త్యాదీన్మునీన్సర్వాన్విశేషతః గజాదికాని రత్నాని యేన త్వం చ సుఖీ త్వరన్॥ ౧౮.
అగస్త్యుడు మరియు ఇతర మునులను ప్రత్యేకంగా ప్రార్థించి, నీవు ఆనందంగా ఉండేందుకు ఏనుగులు మొదలైన రత్నాలను పొందావు.
తథేతి మత్వా వచనం పురందరో గతః పురీం స్వామవివేకదృష్టిః ౧౮.
అది అలా జరుగుతుందని భావించి, పురందరుడు తన వివేకంతో తన నగరానికి వెళ్లిపోయాడు.
అనేనైవ ప్రకారేణ లబ్ధరాజ్యః పురందరః ౧౮.
ఇదే విధంగా పురందరుడు తన రాజ్యాన్ని తిరిగి పొందాడు.
కితవస్య పునర్జన్మ దత్తం వైవస్వతేన హి ౧౮.
వైవస్వతుడు ఆ జూదగాడికి మళ్లీ జన్మను ఇచ్చాడు.
సురుచిర్జననీ తస్య కితవస్యాభవత్తదా తస్థౌ జఠరమాస్థాయ తస్యాః సోఽపి మహాత్మనః॥ ౧౮.
ఆ సమయంలో సురుచి ఆ జూదగాడికి తల్లి అయింది. ఆ మహాత్ముడు ఆమె గర్భంలో ఉన్నాడు.
తదాప్రభృతి తస్యైవ ప్రహ్లాదస్యాత్మజాత్స వై ౧౮.
అప్పటి నుంచి ప్రహ్లాదుని కుమారుని ద్వారా అది అతనిదే అయింది.
తేనైవ జఠరస్థేన కృతా మతిరనుత్తమా ౧౮.
అతడే గర్భంలో ఉన్నప్పుడే, అతని మనసు అపూర్వమైన సంకల్పాన్ని చేసుకుంది.
ఏకదా వై తదా శక్రో యయౌ వైరోచనం ప్రతి ౧౮.
ఒకసారి, ఆ సమయంలో, శక్రుడు విరోచనుని చూడటానికి వెళ్లాడు.
విరోచనగృహం ప్రాప్త ఇంద్రో వాక్యమువాచ హ మనస్వీ త్వం చ దైత్యేంద్ర దాతా చ భువనత్రయే॥ ౧౮.
విరోచనుని ఇంటికి చేరుకున్న ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: "ఓ దైత్యేంద్రా! నీవు బుద్ధిమంతుడు, మూడు లోకాలలోనూ గొప్ప దాతవు."
తవ విప్రా మహాభాగ చరితం పరమాద్భుతమ్ యాచకోఽహం చ దైత్యేంద్ర దాతురర్మహసి సువ్రత॥ ౧౮.
నీ ఆచరణలు, ఓ మహాభాగ! నిజంగా ఆశ్చర్యకరమైనవి. నేను యాచకుడిని, నీవు దాతగా పేరుగాంచినవాడివి, ఓ దైత్యేంద్రా! నీవు వ్రతంలో స్థిరుడివి.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా దైత్యేంద్రో వాక్యమబ్రవీత్ ౧౮.
ఆ మాటలు విన్న దైత్యేంద్రుడు ఇలా పలికాడు.
ఇంద్రో హి విప్రరూపేణ విరోచనమువాచ హ ౧౮.
ఇంద్రుడు బ్రాహ్మణ రూపంలో విరోచనుని సంభోదించాడు.
ఆత్మప్రీత్యా చ దాతవ్యం మమ నాస్త్యత్ర సంశయః ౧౮.
ఆత్మసంతృప్తితో ఇవ్వాలి; దీనిలో నాకు ఎలాంటి సందేహం లేదు.
దదామ్యాత్మశిరో విప్ర యది కామయసేఽధునా అహం సమర్పయిష్యామి తవ నాస్త్యత్ర సశయః॥ ౧౮.
ఓ బ్రాహ్మణా! నీవిప్పుడు కోరుకుంటే, నా తలనే అయినా నేను ఇస్తాను. నీకోసం సమర్పిస్తాను, దీనిలో ఏ సందేహం లేదు.
ఇత్యుక్తస్తేన దైత్యేన విమృశ్య చ తదా హరిః ౧౮.
దైత్యుడు అలా చెప్పినప్పుడు, హరి ఆ విషయాన్ని ఆలోచించాడు.
ఏవముక్తే తు వచనే శక్రేణ ద్విజరూపిణా స్వకరేణ దదౌ తస్మై ప్రహ్లాదస్యాత్మజోఽసురః॥ ౧౮.
శక్రుడు బ్రాహ్మణ రూపంలో ఆ మాటలు అన్నప్పుడు, ప్రహ్లాదుని కుమారుడైన అసురుడు తన చేతితో అది ఇచ్చాడు.
ప్రహ్లాదేన పురా యస్తు కృతో ధర్మ్మః సుదుష్కరః ౧౮.
ప్రహ్లాదుడు ఎన్నో కాలాల క్రితం చేసిన ధర్మకార్యం చాలా కష్టమైనది.
దానాత్పరతరం చాన్యత్క్వచిద్వస్తు న విద్యతే ౧౮.
దానం కన్నా గొప్పది ఎక్కడా లేదు.
స్వశక్త్యా యచ్చ కించిచ్చ తదానంత్యాయ కల్పతే ౧౮.
తన శక్తికి తగ్గట్టుగా ఇచ్చిన దానం ఎప్పటికీ నిలిచిపోతుంది.
సాత్త్వికం రాజసం చైవ తామసం చ ప్రకీర్తితతమ్ ౧౮.
దానం సాత్వికం, రాజసం, తామసం అని చెప్పబడింది.
శిర ఉత్కృత్త్య చేంద్రాయ ప్రదత్తం విప్రరూపిణే ౧౮.
తన తలను కోసి, బ్రాహ్మణ రూపంలో ఉన్న ఇంద్రునికి ఇచ్చాడు.
ఐకపద్యేన పతితాస్తే జాతా మండలాయ వై ౧౮.
ఒకే అడుగుతో వారు 모두 పడిపోయి, వలయంలో భాగమయ్యారు.
విరోచనస్య తద్దానం త్రిషు లోకేషు విశ్రుతమ్ ౧౮.
విరోచనుని ఆ దానం మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధి చెందింది.
విరోచనస్య పుత్రోఽభూత్కితవోఽసౌ మహాప్రభః ౧౮.
విరోచనునికి కుమారుడిగా కితవుడు జన్మించాడు; అతడు మహాప్రభావశాలి.