నిశమ్య వాక్యం శక్రస్య యమో వచనమబ్రవీత్ ౧౮.
శక్రుని మాటలు విని, యముడు ఇలా చెప్పాడు.
భోగార్థం చైవ యద్దత్తం శక్రరాజ్యం త్వయాఽధున్ ౧౮.
ఆనందం కోసం ఇచ్చినదీ, శక్రుని రాజ్యమూ, ఇవన్నీ నీవే ఇప్పుడే ఇచ్చావు.
అకార్యం వై త్వయా మూఢ పరద్రవ్యాపహారణమ్ ౧౮.
మూఢుడా! పరద్రవ్యాన్ని అపహరించడం నీచర్య. ఇది నీవు చేయకూడని పని.
యమస్య వచనం శ్రుత్వా కితవో వాక్యమబ్రవీత్ ౧౮.
యముని మాటలు విని, జూదగాడు ఇలా అన్నాడు.
యావత్స్వతా మమ విభో జాతా శక్రాసనే తథా ౧౮.
ప్రభూ, నేను ఇంద్రుని సింహాసనంపై కూర్చున్నప్పుడు నాకు స్వాతంత్ర్యం కలిగింది.
దానం ప్రశస్తం భూమ్యాం చ దృశ్యతే కర్మ్మణః ఫలమ్ తస్మాద్దండ్యోఽసి రే మూఢ అశాస్త్రీయం కృతం త్వయా॥ ౧౮.
భూమిపై మంచి దానం చేస్తే మంచి ఫలం కనబడుతుంది. అందువల్ల, నీవు మూర్ఖుడివి, ధర్మశాస్త్రానికి విరుద్ధంగా పనిచేసినందుకు శిక్షించబడతావు.
గురురాత్మవతాం శాస్తా రాజా శాస్తాః దురాత్మనామ్ ౧౮.
ఆత్మనిగ్రహం ఉన్నవారికి గురువు పాలకుడు; దుష్టులకు రాజు పాలకుడు.
ఏవం నిర్భర్త్సయిత్వా తం కితవం ధర్మరాట్స్వయమ్ తదా ప్రహస్య చోవాచ చిత్రగుప్తో యమం ప్రతి॥ ౧౮.
అలా ఆ జూదగాడిని ధర్మరాజు మందలించి, నవ్వుతూ యముని సమక్షంలో చిత్రగుప్తుని అడిగాడు.
కథం నిరయగామిత్వం కితవస్య భవిష్యతి ౧౮.
ఈ జూదగాడికి నరకానికి ఎలా పోవాల్సి వస్తుందో చెప్పు.
తథాశ్వో హ్యబ్ధిసంభూతో గాలవాయ మహాత్మనే ౧౮.
అలాగే సముద్రంలో జన్మించిన గుర్రాన్ని మహాత్ముడైన గాలవునికి ఇచ్చారు.
ఏవమాదీని రత్నాని దత్తాని కితేవన హి ౧౮.
ఇలా ఎన్నో రత్నాలను ఆ జూదగాడు ఇచ్చాడు.
శివముద్దిశ్య యదత్తం స్వర్గే మర్త్యే చ యైర్నరైః తస్మాన్నరకగామిత్వం కితవస్య న విద్యతే॥ ౧౮.
శివుని కోసం ఎవరు ఏదైనా దానం చేస్తే, ఆ మనిషి స్వర్గంలోనైనా భూమిపైనైనా నరకానికి పోవాల్సిన అవసరం ఉండదు.
యానియాని చ పాపాని కితవస్య మహాత్మనః ౧౮.
ఆ మహాత్ముడైన జూదగాడికి ఉన్న పాపాలు ఏవైతే ఉన్నాయో,
శంభోః ప్రసాదాత్సర్వాణి సుకృతాని చ తత్క్షణాత్ ౧౮.
శంభుని కృపతో అవన్నీ, అతని పుణ్యాలు కూడా, వెంటనే పోతాయి.
ప్రహస్యావాఙ్ముఖో భూత్వా ఇద మాహ శతక్రతుమ్ ౧౮.
నవ్వుతూ, తల దించుకుని, శతక్రతువుని ఇలా ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.
అశ్వమేధశతేనైవ ఏకం జన్మార్జితం కృతమ్ ౧౮.
నూరు అశ్వమేధ యాగాలు చేసినా, ఒక్క జన్మలో చేసిన పుణ్యాన్ని మాత్రమే పొందగలుగుతారు.
ప్రార్థయిత్వా హ్యగస్త్యాదీన్మునీన్సర్వాన్విశేషతః గజాదికాని రత్నాని యేన త్వం చ సుఖీ త్వరన్॥ ౧౮.
అగస్త్యుడు మరియు ఇతర మునులను ప్రత్యేకంగా ప్రార్థించి, నీవు ఆనందంగా ఉండేందుకు ఏనుగులు మొదలైన రత్నాలను పొందావు.
తథేతి మత్వా వచనం పురందరో గతః పురీం స్వామవివేకదృష్టిః ౧౮.
అది అలా జరుగుతుందని భావించి, పురందరుడు తన వివేకంతో తన నగరానికి వెళ్లిపోయాడు.
అనేనైవ ప్రకారేణ లబ్ధరాజ్యః పురందరః ౧౮.
ఇదే విధంగా పురందరుడు తన రాజ్యాన్ని తిరిగి పొందాడు.
కితవస్య పునర్జన్మ దత్తం వైవస్వతేన హి ౧౮.
వైవస్వతుడు ఆ జూదగాడికి మళ్లీ జన్మను ఇచ్చాడు.
సురుచిర్జననీ తస్య కితవస్యాభవత్తదా తస్థౌ జఠరమాస్థాయ తస్యాః సోఽపి మహాత్మనః॥ ౧౮.
ఆ సమయంలో సురుచి ఆ జూదగాడికి తల్లి అయింది. ఆ మహాత్ముడు ఆమె గర్భంలో ఉన్నాడు.
తదాప్రభృతి తస్యైవ ప్రహ్లాదస్యాత్మజాత్స వై ౧౮.
అప్పటి నుంచి ప్రహ్లాదుని కుమారుని ద్వారా అది అతనిదే అయింది.
తేనైవ జఠరస్థేన కృతా మతిరనుత్తమా ౧౮.
అతడే గర్భంలో ఉన్నప్పుడే, అతని మనసు అపూర్వమైన సంకల్పాన్ని చేసుకుంది.
ఏకదా వై తదా శక్రో యయౌ వైరోచనం ప్రతి ౧౮.
ఒకసారి, ఆ సమయంలో, శక్రుడు విరోచనుని చూడటానికి వెళ్లాడు.
విరోచనగృహం ప్రాప్త ఇంద్రో వాక్యమువాచ హ మనస్వీ త్వం చ దైత్యేంద్ర దాతా చ భువనత్రయే॥ ౧౮.
విరోచనుని ఇంటికి చేరుకున్న ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: "ఓ దైత్యేంద్రా! నీవు బుద్ధిమంతుడు, మూడు లోకాలలోనూ గొప్ప దాతవు."
తవ విప్రా మహాభాగ చరితం పరమాద్భుతమ్ యాచకోఽహం చ దైత్యేంద్ర దాతురర్మహసి సువ్రత॥ ౧౮.
నీ ఆచరణలు, ఓ మహాభాగ! నిజంగా ఆశ్చర్యకరమైనవి. నేను యాచకుడిని, నీవు దాతగా పేరుగాంచినవాడివి, ఓ దైత్యేంద్రా! నీవు వ్రతంలో స్థిరుడివి.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా దైత్యేంద్రో వాక్యమబ్రవీత్ ౧౮.
ఆ మాటలు విన్న దైత్యేంద్రుడు ఇలా పలికాడు.
ఇంద్రో హి విప్రరూపేణ విరోచనమువాచ హ ౧౮.
ఇంద్రుడు బ్రాహ్మణ రూపంలో విరోచనుని సంభోదించాడు.
ఆత్మప్రీత్యా చ దాతవ్యం మమ నాస్త్యత్ర సంశయః ౧౮.
ఆత్మసంతృప్తితో ఇవ్వాలి; దీనిలో నాకు ఎలాంటి సందేహం లేదు.
దదామ్యాత్మశిరో విప్ర యది కామయసేఽధునా అహం సమర్పయిష్యామి తవ నాస్త్యత్ర సశయః॥ ౧౮.
ఓ బ్రాహ్మణా! నీవిప్పుడు కోరుకుంటే, నా తలనే అయినా నేను ఇస్తాను. నీకోసం సమర్పిస్తాను, దీనిలో ఏ సందేహం లేదు.