తదా తే హ్యసురాః సర్వే బలిప్రభృతయో దివి ౧౮.
అప్పుడు బలి మొదలైన ఆ అసురులు అందరూ స్వర్గంలో ఉన్నారు.
న విదుర్హ్యసురాః సర్వే గతాన్దేవాంస్త్రివిష్టపాత్ ౧౮.
అసురులు అందరూ దేవతలు స్వర్గాన్ని విడిచిపోయిన విషయాన్ని తెలియకపోయారు.
ప్రాకారమారుహ్య తదా హి సంభ్రమాద్దైత్యాః సురేశం ప్రతి హంతుకామాః ౧౮.
ఆ సమయంలో గందరగోళంతో దైత్యులు కోటమీదకి ఎక్కి, దేవేంద్రుని సంహరించాలనే కోరికతో ఉన్నారు.
ఇంద్రాసనే చ శుక్రేణ హ్యభిషిక్తో బలిస్తదా ౧౮.
ఆ సమయంలో శుక్రాచార్యుడు ఇంద్రాసనంపై బలిని అభిషేకించాడు.
తథైవాధిష్ఠితో రాజ్యే బలిర్వైరోచనో మహాన్ ౧౮.
అదే విధంగా, విరోచనుని కుమారుడైన గొప్ప బలి రాజ్యంలో స్థిరపడ్డాడు.
నాగైశ్చాసురసంఘైశ్చ సేవ్యమానో మహేంద్రవత్ ౧౮.
పాములు, అసురుల గుంపులతో సేవ చేయించుకుంటూ, మహేంద్రునిలా గౌరవం పొందాడు.
దానైర్ద్దాతా చ సర్వేషాం యేఽన్యే దానిత్వమాగతాః ౧౮.
అతడు అందరికీ దానం ఇచ్చేవాడయ్యాడు. దానం కోసం వచ్చినవారికి కూడా దాతగా నిలిచాడు.
యాన్యాన్కామయతే కామాం స్తాన్సర్వాన్వితరత్యసౌ ౧౮.
తనకు కావలసిన కోరికలు ఏవైనా ఉంటే, వాటన్నింటినీ తాను నెరవేర్చేవాడు.
దేవేంద్రో హి మహాభాగ న దదాతి కదాచన ౧౮.
మహాభాగ! దేవేంద్రుడు మాత్రం ఎప్పుడూ దానం ఇవ్వడు.
యత్నతో యేన యత్కించిత్క్రియతే సుకృతం నరైః ౧౮.
ఎవరైనా మనుషులు శ్రద్ధతో ఏ మంచి పని చేసినా, అది యత్నపూర్వకంగా జరుగుతుంది.
శక్రో హి యాజ్ఞికో విప్రా అశ్వమేధశతేన వై ౧౮.
బ్రాహ్మణులారా, ఇంద్రుడు నిజంగా యజ్ఞకర్త. అతడు వంద అశ్వమేధ యజ్ఞాలు నిర్వహించాడు.
అర్థితం తత్ఫలం విద్ధి పునః కార్పణ్యమావిశత్ ౧౮.
తనకు కావలసిన ఫలం దక్కింది, కానీ మళ్లీ లోభం అతడిలో ప్రవేశించింది.
య ఇంద్ర కృమిరేవ స్యాత్కృమిరింద్రో హి జాయతే ౧౮.
ఇంద్రుడా, ఎవడు పురుగు అవుతాడో, ఆ పురుగు మళ్లీ ఇంద్రుడిగా జన్మిస్తాడు.
దానాద్ధి ప్రాప్యతే జ్ఞానం జ్ఞానాన్మోక్షో న సంశయః ౧౮.
దానం వల్ల జ్ఞానం కలుగుతుంది; జ్ఞానం వల్ల విముక్తి లభిస్తుంది — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
దదాతి సర్వం సర్వేశః ప్రసన్నాత్మా సదాశివః ౧౮.
ప్రపంచానికి అధిపతి అయిన సదాశివుడు ఎప్పుడూ అనుగ్రహంతో ఉండి, అన్నీ ఇచ్చేవాడు.
అత్రైవోదాహరంతీమమితిహాసం పురాతనమ్ ౧౮.
ఇక్కడ నేను ఒక పురాతన కథను ఉదాహరణగా చెప్పబోతున్నాను.
కితవో హి మహాపాపో దేవబ్రాహ్మణనిందకః ౧౮.
పందెం ఆడేవాడు మహా పాపి, దేవతలు మరియు బ్రాహ్మణులను నిందించేవాడు.
ఏకదా తు మహాపాపాత్కైతావాచ్చ జితం ధనమ్ ౧౮.
ఒకసారి, పెద్ద పాపం వల్ల, పందెం ద్వారా ధనం గెలుచుకున్నాడు.
కౌపీనమాత్రం తస్యైవ కితవస్య ప్రదృశ్యతే ౧౮.
ఆ పందెం ఆడేవాడికి కేవలం ఒక కౌపీనమే మిగిలింది.
గణికార్థముపాదాయ ధావమానో గృహం ప్రతి ౧౮.
ఆ కౌపీనాన్ని గణిక కోసం తీసుకుని, తన ఇంటికి పరుగెత్తాడు.
పతనాన్మూర్ఛయా యుక్తః క్షణమాత్రం తదాఽభవత్ ౧౮.
పరుగెత్తుతూ ఉండగా, అతడు ఒక్కసారిగా మూర్చపోయి క్షణకాలం అపస్మారంలో పడ్డాడు.
బుద్ధిః సద్యః సముత్పన్నా కర్మణా ప్రాక్తనేన హి ౧౮.
అప్పుడే, గత కర్మ ఫలితంగా అతనికి జ్ఞానం కలిగింది.
భూమ్యాం నిపతితం యచ్చ గంధపుష్పాదికం మహత్ ౧౮.
భూమిపై పడిపోయిన పరిమళభరితమైన పువ్వులు, ఇతర వస్తువులు ఎంత ఉన్నాయో,
చిత్రగుప్తేన చాఖ్యాతం దత్తమస్తి త్వయా పునః ౧౮.
చిత్రగుప్తుడు చెప్పాడు: 'నువ్వు ఇవన్నీ మళ్లీ ఇచ్చావు.'
పచనీయోసి మే మంద నరకేషు మహత్సు చ ౧౮.
నీవు మందబుద్ధివాడివి, నేను నిన్ను పెద్ద నరకాల్లో ఉడికించాల్సి ఉంది.
పాపాచారో హి భగవన్కశ్చిన్నైవ మయా కృతః ౧౮.
ప్రభూ, నేను ఎలాంటి పాపకార్యమూ చేయలేదు.
చిత్రగుప్తేన చాఖ్యాతం ద్త్తమస్తి త్వయా పునః ౧౮.
చిత్రగుప్తుడు చెప్పాడు: 'నువ్వు ఇవన్నీ మళ్లీ ఇచ్చావు.'
తేన కర్మవిపాకేన ఘటికాత్రయమేవ చ ౧౮.
ఆ కర్మ ఫలితంగా అతడికి కేవలం మూడు ఘడియల ఆయుష్షు మాత్రమే దక్కింది.
ఆగతస్తత్క్షణాద్దేవః సుర్వైః సమన్వితః శక్రః ప్రబోధితస్తేన గురుణా భావితాత్మనా॥ ౧౮.
అందరు దేవతలతో కలిసి ఆ దేవుడు వెంటనే అక్కడికి వచ్చాడు. భక్తితో నిండిన ఆ గురువు, ఇంద్రునిని మేల్కొలిపాడు.
ఘటికాత్రితయం యావత్తావత్కాలం పురందర ౧౮.
మూడు ఘడియల పాటు, ఓ పురందరా, ఆ సమయం గడిచింది.