తపసా పరమేణైవ ప్రసన్నోహం తవానఘే ౧౮.
నీ అత్యున్నత తపస్సు వల్ల నేను సంతోషించాను, ఓ పాపరహితురాలా.
శ్రుత్వా భగవతో వాక్యమదితిస్తమువాచహ తాన్రక్ష శరణాపన్నాసురాన్సర్వాఞ్జనార్దన॥ ౧౮.
భగవంతుని మాటలు విని, అదితి ఇలా అన్నది: 'ఓ జనార్దనా, ఆశ్రయానికి వచ్చిన ఈ దేవతలను రక్షించు.'
నిశమ్య వాక్యం కిల తచ్చ తస్యా విష్ణుర్వికుంఠాధిపతిః స ఏకః ౧౮.
ఆ మాటలు విని, వైకుంఠాధిపతి అయిన విష్ణువు ఒక్కరే శ్రద్ధగా ఆలకించాడు.
కిం కార్యమద్యైవ మయా హి కార్యం యేనైవ దేవా జయమాప్నువంతి ౧౮.
ఈ రోజు నేను ఏం చేయాలి? ఏ పని చేస్తే దేవతలకు విజయం లభిస్తుందో ఆలోచించాడు.
గదమువాచ భగవాన్గచ్ఛస్వాద్య వధం ప్రతి ౧౮.
ఆ సమయంలో భగవంతుడు గదకు, 'ఇప్పుడు నీవు వెళ్లి శత్రువు సంహారానికి సిద్ధమవు' అని చెప్పాడు.
గదోవాచ హృషీకేశం ప్రహసన్తీవ భామినీ ౧౮.
గద, చిరునవ్వుతో ప్రకాశమయుడైన హృషీకేశుని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
చక్రం ప్రతి తదా విష్మురువాచ పరిసాంత్వయన్ ౧౮.
ఆ సమయంలో చక్రాన్ని గురించి విష్ణువు ఓదార్చుతూ మాట్లాడాడు.
తదోవాచ త్వరేణైవ చక్రపాణిం సుదర్శనమ్ ౧౮.
తర్వాత ఆయన వేగంగా చక్రధారి అయిన సుదర్శనునికి ఇలా చెప్పాడు.
బ్రహ్మణ్యోఽసి యథా విష్ణో తథాసౌ దైత్యపుంగవః చింతయామాస బహుధా విమృశ్య సుచిరం బహు॥ ౧౮.
విష్ణువూ! నీవు బ్రహ్మణులకు అంకితుడవు. అలాగే ఆ గొప్ప దైత్యుడు కూడా ఎన్నో విధాల ఆలోచిస్తూ, చాలా కాలం తలపోయాడు.
తదా తే హ్యసురాః సర్వే కిమకుర్వస్తదుచ్యతామ్॥ ౧౮.
ఆ సమయంలో ఆ అసురులు అందరూ ఏమి చేసారు? అది చెప్పబడాలి.
తదా తే హ్యసురాః సర్వే బలిప్రభృతయో దివి ౧౮.
అప్పుడు బలి మొదలైన ఆ అసురులు అందరూ స్వర్గంలో ఉన్నారు.
న విదుర్హ్యసురాః సర్వే గతాన్దేవాంస్త్రివిష్టపాత్ ౧౮.
అసురులు అందరూ దేవతలు స్వర్గాన్ని విడిచిపోయిన విషయాన్ని తెలియకపోయారు.
ప్రాకారమారుహ్య తదా హి సంభ్రమాద్దైత్యాః సురేశం ప్రతి హంతుకామాః ౧౮.
ఆ సమయంలో గందరగోళంతో దైత్యులు కోటమీదకి ఎక్కి, దేవేంద్రుని సంహరించాలనే కోరికతో ఉన్నారు.
ఇంద్రాసనే చ శుక్రేణ హ్యభిషిక్తో బలిస్తదా ౧౮.
ఆ సమయంలో శుక్రాచార్యుడు ఇంద్రాసనంపై బలిని అభిషేకించాడు.
తథైవాధిష్ఠితో రాజ్యే బలిర్వైరోచనో మహాన్ ౧౮.
అదే విధంగా, విరోచనుని కుమారుడైన గొప్ప బలి రాజ్యంలో స్థిరపడ్డాడు.
నాగైశ్చాసురసంఘైశ్చ సేవ్యమానో మహేంద్రవత్ ౧౮.
పాములు, అసురుల గుంపులతో సేవ చేయించుకుంటూ, మహేంద్రునిలా గౌరవం పొందాడు.
దానైర్ద్దాతా చ సర్వేషాం యేఽన్యే దానిత్వమాగతాః ౧౮.
అతడు అందరికీ దానం ఇచ్చేవాడయ్యాడు. దానం కోసం వచ్చినవారికి కూడా దాతగా నిలిచాడు.
యాన్యాన్కామయతే కామాం స్తాన్సర్వాన్వితరత్యసౌ ౧౮.
తనకు కావలసిన కోరికలు ఏవైనా ఉంటే, వాటన్నింటినీ తాను నెరవేర్చేవాడు.
దేవేంద్రో హి మహాభాగ న దదాతి కదాచన ౧౮.
మహాభాగ! దేవేంద్రుడు మాత్రం ఎప్పుడూ దానం ఇవ్వడు.
యత్నతో యేన యత్కించిత్క్రియతే సుకృతం నరైః ౧౮.
ఎవరైనా మనుషులు శ్రద్ధతో ఏ మంచి పని చేసినా, అది యత్నపూర్వకంగా జరుగుతుంది.
శక్రో హి యాజ్ఞికో విప్రా అశ్వమేధశతేన వై ౧౮.
బ్రాహ్మణులారా, ఇంద్రుడు నిజంగా యజ్ఞకర్త. అతడు వంద అశ్వమేధ యజ్ఞాలు నిర్వహించాడు.
అర్థితం తత్ఫలం విద్ధి పునః కార్పణ్యమావిశత్ ౧౮.
తనకు కావలసిన ఫలం దక్కింది, కానీ మళ్లీ లోభం అతడిలో ప్రవేశించింది.
య ఇంద్ర కృమిరేవ స్యాత్కృమిరింద్రో హి జాయతే ౧౮.
ఇంద్రుడా, ఎవడు పురుగు అవుతాడో, ఆ పురుగు మళ్లీ ఇంద్రుడిగా జన్మిస్తాడు.
దానాద్ధి ప్రాప్యతే జ్ఞానం జ్ఞానాన్మోక్షో న సంశయః ౧౮.
దానం వల్ల జ్ఞానం కలుగుతుంది; జ్ఞానం వల్ల విముక్తి లభిస్తుంది — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
దదాతి సర్వం సర్వేశః ప్రసన్నాత్మా సదాశివః ౧౮.
ప్రపంచానికి అధిపతి అయిన సదాశివుడు ఎప్పుడూ అనుగ్రహంతో ఉండి, అన్నీ ఇచ్చేవాడు.
అత్రైవోదాహరంతీమమితిహాసం పురాతనమ్ ౧౮.
ఇక్కడ నేను ఒక పురాతన కథను ఉదాహరణగా చెప్పబోతున్నాను.
కితవో హి మహాపాపో దేవబ్రాహ్మణనిందకః ౧౮.
పందెం ఆడేవాడు మహా పాపి, దేవతలు మరియు బ్రాహ్మణులను నిందించేవాడు.
ఏకదా తు మహాపాపాత్కైతావాచ్చ జితం ధనమ్ ౧౮.
ఒకసారి, పెద్ద పాపం వల్ల, పందెం ద్వారా ధనం గెలుచుకున్నాడు.
కౌపీనమాత్రం తస్యైవ కితవస్య ప్రదృశ్యతే ౧౮.
ఆ పందెం ఆడేవాడికి కేవలం ఒక కౌపీనమే మిగిలింది.
గణికార్థముపాదాయ ధావమానో గృహం ప్రతి ౧౮.
ఆ కౌపీనాన్ని గణిక కోసం తీసుకుని, తన ఇంటికి పరుగెత్తాడు.