రంభాపత్రే చ భోక్తవ్యం వర్జితం లవణేన హి ౧౮.
అరటి ఆకుపై ఉప్పు లేకుండా భోజనం చేయాలి.
రాత్రౌ జాగరణం కుర్యాత్ప్రయత్నేన సుమధ్యమే కర్తవ్యా జ్ఞాతిభిః సార్ద్ధం భోజయిత్వా ద్విజీత్తమాన్॥ ౧౮.
ఓ సుమధ్యమా, రాత్రి జాగరణ చేయాలి; బ్రాహ్మణులను భోజనం పెట్టి, తర్వాత బంధువులతో కలిసి తినాలి.
ఏవం ద్వాదశమాసాంస్తు కుర్యాద్వ్రతమతంద్రితః విష్ణుమభ్యర్చ్య యత్నేన కలశోపరి సంస్థితమ్॥ ౧౮.
ఇలా, పన్నెండు నెలలు అలసట లేకుండా, కలశంపై స్థాపించిన విష్ణువును శ్రద్ధగా పూజించాలి.
సౌవర్ణం రాజతం వాపి యతాశక్త్యా ప్రకల్పయేత్ వ్రతీ ఉపవసేద్యత్నాత్సర్వదోషప్రశాంతయే॥ ౧౮.
సామర్థ్యానికి తగినట్టు బంగారం లేదా వెండి కలశాన్ని సిద్ధం చేయాలి; వ్రతదారి శ్రద్ధగా ఉపవాసం ఉండి, అన్ని దోషాలు శాంతించేందుకు ప్రయత్నించాలి.
ఏవం హి కశ్యపేనోక్తం శ్రుత్వాఽదితిరథాచరత్ ౧౮.
కశ్యపుడు చెప్పినట్లు, అదితి ఆ విధంగా ఆచరించింది.
వర్షాంతేన వ్రతేనైవ పరితుష్టో జనార్దనః ౧౮.
ఆ వ్రతం వల్ల, సంవత్సరం చివరికి జనార్దనుడు పూర్తిగా సంతృప్తి చెందాడు.
బటురూపధరః శ్రీశో ద్విభుజః కమలేక్షమః ౧౮.
బ్రాహ్మణ బాలుడి రూపంలో, రెండు చేతులతో, తామర కన్నులతో శ్రీహరి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
తం దృష్ట్వా విస్మయావిష్టా పూజామధ్యేఽదితిస్తదా ౧౮.
ఆయనను చూసి, ఆ సమయంలో పూజ మధ్యలో అదితి ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయింది.
నమోనమః కారణకారణాయ తే విశ్వాత్మనే విశ్వసృజే చిదాత్మనే ౧౮.
కారణాలకు కారణమైనవాడా, విశ్వానికి ఆత్మవాడా, సృష్టికర్తా, చైతన్య స్వరూపుడా, నీకు పునః పునః నమస్కారం.
ఇతి స్మృతస్తదాఽదిత్యా దేవానాం పరిరచ్యుతః ౧౮.
అదితి ఆ సమయంలో ఆ దేవునిని స్మరించగా, దేవతలకు ఆశ్రయమైన ఆయన ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
తపసా పరమేణైవ ప్రసన్నోహం తవానఘే ౧౮.
నీ అత్యున్నత తపస్సు వల్ల నేను సంతోషించాను, ఓ పాపరహితురాలా.
శ్రుత్వా భగవతో వాక్యమదితిస్తమువాచహ తాన్రక్ష శరణాపన్నాసురాన్సర్వాఞ్జనార్దన॥ ౧౮.
భగవంతుని మాటలు విని, అదితి ఇలా అన్నది: 'ఓ జనార్దనా, ఆశ్రయానికి వచ్చిన ఈ దేవతలను రక్షించు.'
నిశమ్య వాక్యం కిల తచ్చ తస్యా విష్ణుర్వికుంఠాధిపతిః స ఏకః ౧౮.
ఆ మాటలు విని, వైకుంఠాధిపతి అయిన విష్ణువు ఒక్కరే శ్రద్ధగా ఆలకించాడు.
కిం కార్యమద్యైవ మయా హి కార్యం యేనైవ దేవా జయమాప్నువంతి ౧౮.
ఈ రోజు నేను ఏం చేయాలి? ఏ పని చేస్తే దేవతలకు విజయం లభిస్తుందో ఆలోచించాడు.
గదమువాచ భగవాన్గచ్ఛస్వాద్య వధం ప్రతి ౧౮.
ఆ సమయంలో భగవంతుడు గదకు, 'ఇప్పుడు నీవు వెళ్లి శత్రువు సంహారానికి సిద్ధమవు' అని చెప్పాడు.
గదోవాచ హృషీకేశం ప్రహసన్తీవ భామినీ ౧౮.
గద, చిరునవ్వుతో ప్రకాశమయుడైన హృషీకేశుని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
చక్రం ప్రతి తదా విష్మురువాచ పరిసాంత్వయన్ ౧౮.
ఆ సమయంలో చక్రాన్ని గురించి విష్ణువు ఓదార్చుతూ మాట్లాడాడు.
తదోవాచ త్వరేణైవ చక్రపాణిం సుదర్శనమ్ ౧౮.
తర్వాత ఆయన వేగంగా చక్రధారి అయిన సుదర్శనునికి ఇలా చెప్పాడు.
బ్రహ్మణ్యోఽసి యథా విష్ణో తథాసౌ దైత్యపుంగవః చింతయామాస బహుధా విమృశ్య సుచిరం బహు॥ ౧౮.
విష్ణువూ! నీవు బ్రహ్మణులకు అంకితుడవు. అలాగే ఆ గొప్ప దైత్యుడు కూడా ఎన్నో విధాల ఆలోచిస్తూ, చాలా కాలం తలపోయాడు.
తదా తే హ్యసురాః సర్వే కిమకుర్వస్తదుచ్యతామ్॥ ౧౮.
ఆ సమయంలో ఆ అసురులు అందరూ ఏమి చేసారు? అది చెప్పబడాలి.
తదా తే హ్యసురాః సర్వే బలిప్రభృతయో దివి ౧౮.
అప్పుడు బలి మొదలైన ఆ అసురులు అందరూ స్వర్గంలో ఉన్నారు.
న విదుర్హ్యసురాః సర్వే గతాన్దేవాంస్త్రివిష్టపాత్ ౧౮.
అసురులు అందరూ దేవతలు స్వర్గాన్ని విడిచిపోయిన విషయాన్ని తెలియకపోయారు.
ప్రాకారమారుహ్య తదా హి సంభ్రమాద్దైత్యాః సురేశం ప్రతి హంతుకామాః ౧౮.
ఆ సమయంలో గందరగోళంతో దైత్యులు కోటమీదకి ఎక్కి, దేవేంద్రుని సంహరించాలనే కోరికతో ఉన్నారు.
ఇంద్రాసనే చ శుక్రేణ హ్యభిషిక్తో బలిస్తదా ౧౮.
ఆ సమయంలో శుక్రాచార్యుడు ఇంద్రాసనంపై బలిని అభిషేకించాడు.
తథైవాధిష్ఠితో రాజ్యే బలిర్వైరోచనో మహాన్ ౧౮.
అదే విధంగా, విరోచనుని కుమారుడైన గొప్ప బలి రాజ్యంలో స్థిరపడ్డాడు.
నాగైశ్చాసురసంఘైశ్చ సేవ్యమానో మహేంద్రవత్ ౧౮.
పాములు, అసురుల గుంపులతో సేవ చేయించుకుంటూ, మహేంద్రునిలా గౌరవం పొందాడు.
దానైర్ద్దాతా చ సర్వేషాం యేఽన్యే దానిత్వమాగతాః ౧౮.
అతడు అందరికీ దానం ఇచ్చేవాడయ్యాడు. దానం కోసం వచ్చినవారికి కూడా దాతగా నిలిచాడు.
యాన్యాన్కామయతే కామాం స్తాన్సర్వాన్వితరత్యసౌ ౧౮.
తనకు కావలసిన కోరికలు ఏవైనా ఉంటే, వాటన్నింటినీ తాను నెరవేర్చేవాడు.
దేవేంద్రో హి మహాభాగ న దదాతి కదాచన ౧౮.
మహాభాగ! దేవేంద్రుడు మాత్రం ఎప్పుడూ దానం ఇవ్వడు.
యత్నతో యేన యత్కించిత్క్రియతే సుకృతం నరైః ౧౮.
ఎవరైనా మనుషులు శ్రద్ధతో ఏ మంచి పని చేసినా, అది యత్నపూర్వకంగా జరుగుతుంది.