నహుషం రాజ్యమారోఢుమైకపద్యేన తే యదా ౧౫.
మీరు అందరూ ఏకాభిప్రాయంతో నహుషుడు రాజ్యాన్ని చేపట్టాలని కోరినప్పుడు,
రాజ్యం దత్తం మహేంద్రస్య సురైః సర్వైర్మహర్షిభిః ౧౫.
అందరు దేవతలు, మహర్షులు కలిసి మహేంద్రుని రాజ్యాన్ని ఇచ్చారు.
గంధర్వాప్సరసో యక్షా విద్యాధరమహోరగాః ౧౫.
అప్పుడు గంధర్వులు, అప్సరసలు, యక్షులు, విద్యాధరులు, మహా నాగులు అక్కడ ఉన్నారు.
తదా మహోత్సవో జాతో దేవపుర్యాం నిరంతరః ౧౫.
అప్పుడు దేవతల నగరంలో ఎక్కడ చూసినా గొప్ప ఉత్సవం జరిగింది.
గాయకాశ్చ జగుస్తత్ర తథా వాద్యాని వాదకాః ౧౫.
అక్కడ గాయకులు పాటలు పాడారు, వాద్యకారులు వాద్యాలు వాయించారు.
అభిషిక్తస్తదా తత్ర బృహస్పతిపురోగమైః॥ ౧౫.
ఆ సమయంలో బృహస్పతి మొదలైనవారు అతనికి అభిషేకం చేశారు.
అర్చితో దేవసూక్తైశ్చ యథా వద్గ్రహపూజనమ్ ౧౫.
దేవతా స్తోత్రాలతో, గ్రహపూజలో చేసే విధంగా అతనిని ఘనంగా సత్కరించారు.
తథా చ సర్వైః పరిపూజితో మహాన్రాజా సురాణాం నహుషస్తదానీమ్ ౧౫.
అలా దేవతల మహారాజు నహుషుడు అందరి చేత పూజింపబడ్డాడు.
సుగంధదీపైశ్చ సువాససా యుతోఽలంకారభోగైః సువిరాజితాంగః ౧౫.
సువాసన దీపాలు, మంచి వస్త్రాలు, అలంకారాలు ధరించి, అతని శరీరం ప్రకాశిస్తూ మెరిసింది.
ఇతి పరమకలాన్వితోఽసౌ సురమునివరగణైశ్చ పూజ్యమానః ౧౫.
అతను పరమ కళలతో యుక్తుడై, దేవమునివరులందరి చేత పూజింపబడ్డాడు.
ఇంద్రాణీ కథమద్యైవ నాయాతి మమ సన్నిధౌ ౧౫.
ఇంద్రాణి ఈ రోజు ఎందుకు నా దగ్గరకు రాలేదు?
నహుపస్య వచః శ్రుత్వా బృహస్పతిరుదారధీః ౧౫.
నహుషుని మాటలు విని, ఉదారమైన మనసున్న బృహస్పతి
శక్రస్య దుర్నిమిత్తేన హ్యనీతో నహుషోఽత్ర వై ౧౫.
ఇంద్రుడు చేసిన దుష్టకార్యంతో నహుషుడు ఇక్కడికి రప్పించబడ్డాడు.
శచీ ప్రహస్య చోవాచ బృహస్పతిమకల్మషమ్ ఏకోనమశ్వమేధానాం శతం కృతమనేన వై॥ ౧౫.
శచీ నవ్వుతూ పాపరహితుడైన బృహస్పతిని ఇలా అడిగింది: 'ఇతడు తొంభై తొమ్మిది అశ్వమేధ యాగాలు మాత్రమే చేశాడు.'
తస్మాన్న యోగ్యో ప్రహస్య చోవాచ బృహస్పతిమకల్పణషమ్ అవాహ్యవాహనేనైవ అత్రాగత్య లభేత మామ్॥ ౧౫.
అందుకే ఇతడు అర్హుడు కాదు' అని శచీ నవ్వుతూ పాపరహితుడైన బృహస్పతిని చూసి చెప్పింది: 'ఇతడు నన్ను పొందాలంటే శిబికలో వచ్చి మాత్రమే పొందాలి.'
తథేతి గత్వా త్వరితో బృహస్పతిరువాచ తమ్ ౧౫.
అలాగే అని చెప్పి, బృహస్పతి త్వరగా వెళ్లి అతనితో చెప్పాడు.
తథేతి మత్వా రాజాసౌ నహుషః కామమోహితః ౧౫.
అలాగే అని భావించి, నహుషుడు కామమోహంతో అంగీకరించాడు.
స బుద్ధ్యా చ చిరం స్మృత్వా బ్రాహ్మణాశ్చతపస్వినః ౧౫.
అతడు తన మనసులో చాలా కాలం తపస్సు చేసే బ్రాహ్మణులను జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడు.
ద్వాభ్యాం చ తస్యాః ప్రాప్త్యర్థమితి మే హృది వర్తతే ౧౫.
ఆమెను పొందాలనే ఉద్దేశంతో ఇద్దరిని గురించి నా హృదయంలో ఉంది.
ఉపవిశ్య తదా తస్యాం శివబికాయాం సమాహితః ౧౫.
ఆ సమయంలో అతడు శిబికలో కూర్చుని, మనస్సును ఏకాగ్రంగా పెట్టుకున్నాడు.
అగస్త్యః శిబికావాహీ తతః క్రుద్ధోఽశపన్నృపమ్ ౧౫.
అప్పుడు శిబికను మోస్తున్న అగస్త్యుడు కోపంతో రాజును శపించాడు.
శాపోక్తిమాత్రతో రాజా పతితో బ్రాహ్మణస్య హి ౧౫.
శాపం పలికిన వెంటనే, బ్రాహ్మణుని తేజంతో రాజు పడిపోయాడు.
యథా హి నహుషో జాతస్తథా సర్వేఽపి తాదృశాః ౧౫.
నహుషుడు ఎలా అయ్యాడో, అలాంటి వారందరూ కూడా అలాగే అవుతారు.
తస్మాసర్వప్రయత్నేన పదం ప్రాప్య విచక్షణైః ౧౫.
అందువల్ల, తెలివిగలవారు ఎంత శ్రమ చేసినా, ఒక స్థానం పొందిన తర్వాత దాన్ని రక్షించుకోవాలి.
తథైవ నహుషః సర్ప్పో జాతోరణ్యే మహాభయే ౧౫.
అలాగే, నహుషుడు భయంకరమైన అడవిలో సర్పంగా మారిపోయాడు.
తథైవ తే సురాః సర్వే విస్మయావిష్టచేతసః ౧౫.
అదేవిధంగా, అందరు దేవతలు ఆశ్చర్యంతో మనసు నిండిపోయారు.
న మర్త్య లోకో న స్వర్గో జాతో హ్యస్య దురాత్మనః ౧౫.
ఈ దురాత్ముడికి మానవ లోకం కూడా, స్వర్గం కూడా మిగలలేదు.
యాజ్ఞికో హ్యపరో లోకే కథ్యతాం చ మహామునే ౧౫.
మహర్షీ, ఇంకొక యజ్ఞపండితుడిని లోకంలో చెప్పండి.
యయాతిం చ మహాభాగా ఆనయధ్వం త్వరాన్వితాః ౧౫.
మీరు త్వరగా మహాభాగుడైన యయాతిని ఇక్కడికి తీసుకురండి.
విమానమారుహ్య తదా మహాత్మా యయౌ దివం దేవదూతైః సమేతః ౧౫.
ఆ సమయంలో మహాత్ముడైన యయాతి, దేవదూతలతో కలిసి విమానంపై ఎక్కి స్వర్గానికి వెళ్లాడు.