దేవానాం దానవానాం చ మనుష్యాణాం విశేషతః ౧౫.
దేవతలు, దానవులు, మానవులు — వీరి విషయమై ముఖ్యంగా చెప్పు.
ఇన్ద్రేణ చ కృతం విప్రా మహద్భూతం జుగుప్సితమ్ ౧౫.
ఓ మునులారా, ఇంద్రుడు ఒక పెద్ద, దుర్మార్గమైన పని చేశాడు.
గౌతమస్య గురోః పత్నీ సేవితా తస్య తత్ఫలమ్ ౧౫.
గౌతముని గురువు భార్యను ఇంద్రుడు చేరాడు. దానికి తగిన ఫలితాన్ని పొందాడు.
యే హి దృష్కటతకర్మ్మాణో న కుర్వంతి చ నిష్కృతిమ్ ౧౫.
పాపకార్యాలు చేసినవారు, ప్రాయశ్చిత్తం చేయని వారు —
దుష్కృతోపార్జితస్యా తః ప్రాయాశ్చిత్తం హి తత్క్షణాత్ ౧౫.
చేసిన దుష్కర్మ ఫలితాన్ని పోగొట్టేందుకు వెంటనే ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి.
ఉపపాతకమధ్యస్తం మహాపాతకతాం వ్రజేత్॥ ౧౫.
చిన్న తప్పు చేసినవాడు కూడా, పెద్ద పాపి స్థాయికి చేరిపోతాడు.
తతః స్వధర్మనిష్ఠాం చ యే కుర్వంతి సదా నరాః ౧౫.
కాబట్టి, ఎవరైతే తమ ధర్మాన్ని ఎప్పుడూ పాటిస్తారో —
ప్రాప్నువంత్యుత్తమం లోకం నాత్ర కార్యా విచారణా ౧౫.
వారు ఉత్తమ లోకాన్ని పొందుతారు. దీనిలో సందేహం అవసరం లేదు.
స ప్రధార్య తదా సర్వే లోకపాలాస్త్వరాన్వితాః కథయామాసురవ్యగ్రా ఇంద్రస్య చ గురుం ప్రతి॥ ౧౫.
అప్పుడు అన్ని లోకాల రక్షకులు త్వరగా చేరి, ఇంద్రుని గురువుతో ఆ విషయాన్ని చర్చించారు.
దేవైరుక్తం వచో విప్రా నిశమ్య చ బృహస్పతిః ౧౫.
దేవతలు చెప్పిన మాటలు విని, బృహస్పతి —
కిం కార్యం చాద్య కర్తవ్యం కథం శ్రేయో భవిష్యతి ౧౫.
ఈ రోజు ఏం చేయాలి? ఏ పని చేయాలి? మంచి ఫలితం ఎలా వస్తుంది?
మనసైవ చ తత్సర్వం కార్యాకార్యం విచార్య చ ౧౫.
అవి అన్నింటినీ మనసులో ఆలోచించి, ఏది చేయాలో, ఏది చేయకూడదో తూచ్ తూచి —
ప్రాప్తో జలాశయం తం చ యత్రాస్తే హి పురందరః ౧౫.
అతడు పూరందరుడు ఉన్న సరస్సు వద్దకు వెళ్లాడు.
తత్రోవిష్టాస్తే సర్వే దేవా ఋషిగణాన్వితాః ౧౫.
అక్కడ అన్ని దేవతలు, ఋషులతో కలిసి కూర్చున్నారు.
సముత్థితస్తతః శక్రో దదర్శ స్వగురుం తదా ౧౫.
అప్పుడు ఇంద్రుడు లేచి, తన గురువును చూశాడు.
ప్రణిపత్య చ తత్రత్యాన్కృతాఞ్జలిరభాషత ౧౫.
ఆయనకు నమస్కరించి, చేతులు జోడించి అక్కడ ఉన్నవారితో మాట్లాడాడు.
స్వయమేవ కృతం పూర్వమజ్ఞానలక్షణం మహత్ ౧౫.
మునుపు, మనమే అజ్ఞానంతో ఒక పెద్ద తప్పు చేసుకున్నాం.
ప్రహస్యోవాచ భగవాన్బృహస్పతి రుదారధీః ౧౫.
ఆ సమయంలో, గొప్ప జ్ఞానంతో ఉన్న బృహస్పతి చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు.
మాం చ ఉద్దిశ్య భో ఇంద్ర తద్భోగాదేవ సంక్షయః ౧౫.
ఇంద్రా! నన్ను గురించి నీవు అనుభవించిన ఆనందమే నాశనానికి కారణమైంది.
అజ్ఞానతో హి యజ్జాతం పాపం తస్య ప్రతిక్రియా ౧౫.
అజ్ఞానంతో జరిగే పాపానికి పరిహారం ఉంది.
సకామేన కృతం పాపమకామం నైవ జాయతే ౧౫.
మనస్పూర్తిగా చేసిన పాపమే పాపం అవుతుంది; మనసులో కోరిక లేకుండా జరిగితే అది పాపంగా పుట్టదు.
మరణాంతో విధిః కార్యో కామేన హి కృతేన హి ౧౫.
కోరికతో చేసిన పనికి మరణంతోనే పరిహారం పూర్తవుతుంది.
తస్మాత్త్వయా కృతం యచ్చ స్వయమేవ హతో ద్విజః ౧౫.
కాబట్టి నీవు స్వయంగా బ్రాహ్మణుడిని హత్య చేసినదానికి—
యావన్మరణమప్యేతి తావదప్సు స్థిరో భవ॥ ౧౫.
మరణం వచ్చే వరకు నీకు నీళ్లలో స్థిరంగా ఉండాలి.
శతాశ్వమేధసంజ్ఞం చ యత్ఫలం తవ దుర్మతే ౧౫.
ఓ మూర్ఖుడా! వంద అశ్వమేధ యాగాల ఫలితం ఎంత ఉంటుందో—
సచ్ఛిద్రే చ యథా తోయం న తిష్ఠతి ఘటేఽణ్వపి ౧౫.
ఒక చిన్న రంధ్రం ఉన్న గిన్నెలో నీరు నిలవదు కదా,
తస్మాచ్చ దైవసంయోగాత్ప్రాప్తం స్వర్గాదికం చ యైః ౧౫.
అలాగే, దైవయోగంతో స్వర్గాది ఫలితాన్ని పొందినవారు కూడా—
ఏతచ్ఛ్రుత్వా వచస్తస్య శక్రో వచనమబ్రవీత్ ౧౫.
ఆ మాటలు విని శక్రుడు ఇలా అన్నాడు.
అమరావతీ మాశు త్వం గచ్ఛ దేవర్షిబిః సహ ఇంద్రం కురు మహాభాగ యస్తే మనసి రోచతే॥ ౧౫.
నీకు ఇష్టమైనవారిని ఇంద్రునిగా చేసి, దేవర్షులతో కలిసి త్వరగా అమరావతికి వెళ్ళు, మహాభాగుడా!
యథా మృతస్తథా హం వై బ్రహ్మహత్యావృతో మహాన్ ౧౫.
బ్రాహ్మణ హత్య చేసిన వాడు మరణించినవాడిలాగే అవుతాడు.