బ్రహ్మాణం చ పురస్కృత్య తదా దేవాస్త్వరాన్వితాః ౯.
ఆ సమయంలో బ్రహ్మను ముందుంచుకొని, దేవతలు అత్యవసరంగా—
బ్రహ్మాదయశ్చర్షిగణాశ్చ తదా పరేశం విష్ణుం పురాణపురుషం ప్రభవిష్ణుమీశమ్ ౯.
అప్పటికి బ్రహ్మ, ఋషులందరూ కలిసి పరమేశ్వరుడైన విష్ణువు, పురాతన పురుషుడు, మహాశక్తిశాలి ప్రభువును ఆశ్రయించారు.
తావత్ప్రవృద్ధం సుమహత్కాలకూటం సమభ్యయాత్ ౯.
అంతలోనే కాలకూట విషం మహా భయంకరంగా పెరిగి దగ్గరకు వచ్చింది.
కాలకూటాగ్నినా దగ్ధో విష్ణుః సర్వగుహాశయః ౯.
అన్ని రహస్య స్థలాల్లో నివసించే విష్ణువు, కాలకూట అగ్నిలో కాలిపోయాడు.
వైకుణ్ఠం చ సునీలం చ సర్వలోకైః సమావృతమ్ ౯.
వైకుంఠం, సునీలం, అన్ని లోకాలతో చుట్టుముట్టబడ్డాయి—
అష్టావరణసంవీతం బ్రహ్మాండం బ్రహ్మణా సహ ౯.
ఎనిమిది పొరలతో కప్పబడిన బ్రహ్మాండం, బ్రహ్మతో కూడి—
నోభూమిర్న జలం చాగ్నిర్న వాయుర్న నభస్తదా శివస్య కోపాత్సంజాతం తదా భస్మాకులం జగత్॥ ౯.
అప్పుడు భూమి లేదు, నీరు లేదు, అగ్ని లేదు, గాలి లేదు, ఆకాశం లేదు; శివుడి కోపంతో ప్రపంచం అంతా బూడిదతో నిండిపోయింది.
యత్త్వయా కథితం బ్రహ్మన్బ్రహ్మాండం సచరాచరమ్ ౧౦.
బ్రహ్మన్, నువ్వు వివరించిన బ్రహ్మాండం, అందులోని చలించేవి, అచలమైనవి—
బ్రహ్మాండాంతరతః కిం తు రుద్రం మన్యామహే వయమ్ ౧౦.
కానీ బ్రహ్మాండంలోపల రుద్రుడే మాకు పరముడు అనిపిస్తున్నాడు.
భస్మీభూతం రుద్రకోపాత్కథం సృష్టిః ప్రవర్తితా ౧౦.
రుద్రుడి కోపంతో అన్నీ బూడిదైపోయినప్పుడు, సృష్టి ఎలా కొనసాగింది?
అన్యే సురా సురాః కుత్ర భస్మీభూతా లయం గతాః ౧౦.
ఇతర దేవతలు, అసురులు ఎక్కడ? వారు బూడిదై లయమయ్యారా?
వ్యాసప్రసాదాత్సకలం వేత్థ త్వం నాపరో హి తత్ ౧౦.
వ్యాసుని కృప వల్ల నీకు అన్నీ తెలుసు; ఇలా తెలిసినవాడు ఇంకెవ్వరూ లేరు.
ఇతి పృష్టస్తదా సర్వైర్మునిభిర్భావితాత్మభిః ౧౦.
అప్పుడు, మనస్సు శుద్ధిచెందిన అన్ని మునులు అడిగినప్పుడు,
యదా బ్రహ్మాండమధ్యస్థా వ్యాప్తా దేవా విషాగ్నినా తదా విజ్ఞాపితః శంభుర్హేరంబేన మహాత్మనా॥ ౧౦.
బ్రహ్మాండ మధ్యంలో ఉన్న దేవతలు విషాగ్ని వల్ల వ్యాపించబడ్డప్పుడు, ఆ సమయంలో మహాత్ముడైన హేరంబుడు శంభువుకు తెలియజేశాడు.
హే రుద్ర హే మహాదేవ హే స్థాణో హ జగత్పతే ౧౦.
ఓ రుద్రా, ఓ మహాదేవా, ఓ స్థాణో, ఓ జగత్పతే,
భయేన మతి మోహాత్త్వాం నార్చ్చయంతి చ మామపి ౧౦.
భయంతో, మనస్సు మాయలో పడిపోవడంతో, వారు నిన్ను గానీ, నన్ను గానీ పూజించడంలేదు.
ఏవమభ్యర్థితస్తేన పినాకీ వృషభధ్వజః ౧౦.
అలా హేరంబుడు వేడుకున్నప్పుడు, వృషభాన్ని గుర్తుగా ధరించిన పినాకీ స్పందించాడు.
లింగరూపోఽబ్రవీచ్ఛంభుర్నిరాకారో నిరామయః ౧౦.
లింగరూపంలో, ఆకారరహితుడైన, వ్యాధిలేని శంభువు ఇలా పలికాడు.
హేరంబ శ్రృణు మే వాక్యం శ్రద్ధయా పరయా యుతః ౧౦.
హేరంబా, పరమ విశ్వాసంతో నా మాటలు విను.
స్థితిం కరోత్యహంకారః ప్రలయోత్పత్తిమేవ చ ౧౦.
అహంకారం స్థితిని, లయాన్ని, ఉత్పత్తిని కలిగిస్తుంది.
మాయావిరహితం శాంతం ద్వైతాద్వైతపరం సదా ౧౦.
మాయ లేకుండా, శాంతంగా, ఎప్పుడూ ద్వైతం-అద్వైతాన్ని మించిపోయినది అది.
యది త్వం కేవలో హ్యాత్మా పరమానన్దలక్షణః ౧౦.
నీవు నిజంగా పరమానంద లక్షణమైన స్వచ్ఛాత్మ అయితే,
నానారూపం కథం జాతం సురాసురవిలక్షణమ్ ౧౦.
అయితే దేవతలు, దానవులకు భిన్నంగా ఎన్నో రూపాలు ఎలా పుట్టాయి?
భూతగ్రామైశ్చతుర్భిశ్చ నానాభేదైః సమన్వితైః ౧౦.
నానా విధాలుగా ఉన్న నాలుగు భూతగణాలతో కలసి,
పరస్పరవిరోధేన జ్ఞానవాదేన మోహితాః ౧౦.
ఒకరికి ఒకరు విరుద్ధంగా, జ్ఞాన వాదాలతో మాయలో పడిపోతున్నారు.
జ్ఞాననిష్ఠాశ్చ యే కేచిత్పరస్పరవిరోధినః ౧౦.
జ్ఞానంలో స్థిరంగా ఉన్నవారు కూడా పరస్పరం విరుద్ధంగా ఉంటారు.
అహం గణశ్చ కుత్రత్యాః క్వ చాయం వృషభః ప్రభో ౧౦.
ప్రభూ, నేను ఎక్కడ, నా గణం ఎక్కడ, ఈ వృషభం ఎక్కడ?
కృతాః సర్వే మహాభాగాః సాత్త్వికా రాజసాశ్చ వై ౧౦.
సర్వమూ, మహాభాగులారా, సత్త్వ, రజోగుణాలవారు సృష్టించబడ్డారు.
కాలశక్త్యా చ జాతాని రజఃసత్త్వతమాంసి చ ౧౦.
కాలశక్తి వల్ల రజస్సు, సత్త్వం, తమస్సు లక్షణాలు పుట్టాయి.
పరిదృశ్యమానమేతచ్చానశ్వరం పరమార్థతః ౧౦.
ఇప్పుడు కనబడుతున్నది నశ్వరమే, కానీ పరమార్థంగా అది అలా కాదు.