లింగస్య మస్తకం దేవా దృష్టవానహమద్భుతమ్ ౬.
దేవతలారా! నేను ఆ అద్భుతమైన లింగానికి తల చూశాను.
విశాలం విమలం శ్లక్ష్ణం ప్రసన్నతరమద్భుతమ్ ౬.
అది విస్తారంగా, నిర్మలంగా, మృదువుగా, మరింత ఆశ్చర్యకరంగా ఉంది.
ఏతాదృశం మయా దృష్టం న దృష్టం తద్వినాక్వచిత్ ౬.
అలాంటి దాన్ని నేను చూశాను. దాని తప్ప మరెక్కడా అలాంటిది చూడలేదు.
ఏవం విస్మయపూర్ణాస్తే ఇంద్రాద్యా దేవతాగణాః ౬.
ఇలా ఇంద్రుడు మొదలైన దేవతా సమూహం అంతా ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయారు.
పాతాలాదాగతః సద్యః సర్వేషామవదత్త్వరమ్ ౬.
ఆ సమయంలో, పాతాళం నుండి వచ్చిన ఒకరు అందరి ముందు వెంటనే మాట్లాడాడు.
విస్మయో మే మహాఞ్జాతః పాతాలాత్పరతశ్చరన్ ౬.
పాతాళానికి ఆపక్క wander చేస్తూ నాకు గొప్ప ఆశ్చర్యం కలిగింది.
తథా గతస్తలం చైవ పాతాలం చ తథాతలమ్ ౬.
అలా నేనూ భూమికి, పాతాళానికి, ఇంకా దిగువ ప్రాంతాలకు కూడా వెళ్లాను.
శూన్యాదపి చ శూన్యం చ తత్సర్వం సునిరీక్షితమ్ ౬.
శూన్యాన్ని మించి ఉన్న శూన్యాన్ని కూడా నేను పూర్తిగా పరిశీలించాను.
లింగరూపీ మహాదేవో యేనేదం ధార్యతే జగత్ ౬.
లింగరూపంగా ఉన్న మహాదేవుడు ఈ జగత్తును నిలబెట్టి ఉంచుతున్నాడు.
శ్రుత్వా సురాశ్చ ఋషయస్తస్య వాక్యమపూజయన్ ౬.
ఆయన మాటలు విని దేవతలు, ఋషులు అతన్ని గౌరవించారు.
దృష్టం హి చేత్త్వయా బ్రహ్మన్మస్తకం పరమార్థతః ౬.
బ్రహ్మా! నువ్వు నిజంగా ఆ శిఖరాన్ని చూశావా?
ఆకర్ణ్య వచనం విష్ణోర్బ్రహ్మా లోకపితామహః ౬.
విష్ణువు మాట విని లోకపితామహుడైన బ్రహ్మా—
తే దేవా మమ సాక్షిత్వే జానీహి పరమార్థతః ౬.
దేవతలు నాకు సాక్షులుగా ఉండి, ఈ విషయం నిజంగా తెలుసుకోండి.
ఆహ్వానం చక్రిరే తస్యాః సురభ్యాశ్చ తయా సహ ౬.
అప్పుడు వారు సురభిని, ఆమెతో పాటు పిలిపించారు.
ఇంద్రాద్యైశ్చ తదా దేవైరుక్తా చ సురభీ తతః ౬.
ఆ తరువాత ఇంద్రుడు, ఇతర దేవతలు సురభిని అడిగారు.
లింగస్య మస్తకో దేవాః కేతకీదలపూజితః ౬.
దేవతలు లింగశిఖరాన్ని కేతకీ పువ్వులతో పూజించారు.
సురభ్యా చైవ యత్ప్రోక్తం కేతక్యా చ తథా సురాః ౬.
సురభి, అలాగే కేతకీ దేవతలకు ఏమి చెప్పారో—
తదా సర్వేఽథ విబుధాః సేంద్రా వై విష్ణునా సహ ౬.
అప్పుడు అందరు దేవతలు, ఇంద్రుడు, విష్ణువు కలిసి—
ముఖేనోక్తం త్వయాద్యైవమనృతం చ తథా శుభే ౬.
శుభే! నువ్వు ఈ రోజు నీ నోటితో అబద్ధం చెప్పావు.
సుగంధకేతకీ చాపి అయోగ్యా త్వం శివార్చనే ౬.
సుగంధమైన కేతకీ! నీవు శివార్చనకు అనర్హురాలివి.
తదా నభో గతా వాణీ బ్రహ్మణం చ శశాప వై ౬.
ఆ సమయంలో ఆకాశంలో నుండి వాణి వచ్చి బ్రహ్మను శపించింది.
భృగుణా ఋషిభిః సాకం తథైవ చ పురోధసా ౬.
భృగువు, ఇతర ఋషులు, పురోహితులతో కలిసి—
ఋషయోఽపి చ ధర్మిష్ఠాస్తత్త్వవాక్యబహిష్కృతాః ౬.
ధర్మపరులు అయిన ఋషులూ సత్యవాక్యాల నుండి వెలివేయబడ్డారు.
యాచకాశ్చావదాన్యాశ్చ నిత్యం స్వజ్ఞానఘాతకాః ౬.
భిక్షగాళ్లు, దాతలు తమ జ్ఞానాన్ని ఎప్పుడూ నాశనం చేసుకుంటారు.
ఏవం శప్తాశ్చ మునయో బ్రహ్మాద్యా దేవతాస్తథా ౬.
ఇలా ఋషులు, బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలు శపించబడ్డారు.
తదా చ తే సురాః సర్వ ఋషయోపి భయాన్వితాః ౭.
అప్పుడు ఆ దేవతలూ, ఋషులూ భయంతో నిండిపోయారు.
త్వం లింగరూపీ తు మహాప్రభావో వేదాంతవేద్యోసి మహాత్మరూపి ౭.
నీవు లింగరూపంలో ఉన్న పరమశక్తివంతుడవు. వేదాంతముల ద్వారా తెలుసుకోదగినవాడవు. నీవే మహాత్మస్వరూపుడవు.
త్వం సాక్షీ సర్వలోకానాం హర్తా త్వం చ విచక్షణః ౭.
నీవే అన్ని లోకాలకు సాక్షివి. నీవే సంహారకుడవు, వివేకి కూడా నీవే.
త్వయా లింగస్వరూపేణ వ్యాప్తమేతజ్జగత్త్రయమ్ ౭.
నీవు లింగస్వరూపంలో ఈ మూడు లోకాలను వ్యాపించావు.
అహం సురాఽసురాః సర్వే యక్షగంధర్వరాక్షసాః ౭.
నేను, దేవతలు, అసురులు, యక్షులు, గంధర్వులు, రాక్షసులు—అందరం