శ్రుత్వా తు తౌ మహాభాగౌ వైకుంఠకమలోద్భవౌ ౬.
అది విని, వైకుంఠాధిపతి శ్రీహరి మరియు కమలంలో జన్మించిన బ్రహ్మ ఇద్దరూ మహోన్నతులు ఆశ్చర్యపడ్డారు.
స్వర్గం గతస్తదా బ్రహ్మా అవలోకనతత్పరః ౬.
ఆ సమయంలో బ్రహ్మ దేవలోకానికి వెళ్లి, అక్కడి విషయాలను గమనించేందుకు తలపెట్టాడు.
తథా గతేన మార్గేణ ప్రత్యావృత్త్యాబ్జసంభవః ౬.
అలాగే, ఆ మార్గంలో వెళ్లిన బ్రహ్మ తిరిగి అదే దారిలో వచ్చాడు.
స్థితా యా కేతకీచ్ఛాయామువాచ మధురం వచః ఉవాచ ప్రహసన్వాక్యం ఛలోక్త్యా సురభిం ప్రతి॥ ౬.
కేతకీ చెట్టు నీడలో నిలబడి, బ్రహ్మ మధురంగా నవ్వుతూ, మాయ మాటలతో సురభిని ఉద్దేశించి పలికాడు.
లింగం మహాద్భుతం దృష్టం యేనవ్యాప్తం జగత్త్రయమ్ ౬.
నేను మూడు లోకాలను వ్యాపించిన ఆ అద్భుతమైన లింగాన్ని చూశాను.
న దృష్టం మస్తకం తస్య వ్యాపకస్య మహాత్మనః ౬.
అయితే, ఆ మహాత్ముడైన లింగానికి తల మాత్రం నేను చూడలేదు.
లింగస్య మస్తకం దృష్టం దేవానాం చ మృషా వదేః ౬.
నువ్వు దేవతలకు లింగానికి తల చూశానని చెప్పితే, అది అబద్ధమే అవుతుంది.
తే సంతి సాక్షిమో దేవా అస్మిన్నర్థే వదత్వరమ్ ౬.
ఈ విషయానికి సంబంధించిన సాక్షులైన దేవతలు త్వరగా చెప్పాలని కోరుతున్నాను.
తద్వచః శిరసా గృహ్య బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః ౬.
పరమేశ్వరుడైన బ్రహ్మ మాటలను తలదాల్చి అంగీకరించాడు.
ఏవం సమాగతో బ్రహ్మ దేవాగ్రే సమువాచ హ॥ ౬.
అలా అందరూ కూడి, బ్రహ్మ దేవతల సమక్షంలో మాట్లాడాడు.
లింగస్య మస్తకం దేవా దృష్టవానహమద్భుతమ్ ౬.
దేవతలారా! నేను ఆ అద్భుతమైన లింగానికి తల చూశాను.
విశాలం విమలం శ్లక్ష్ణం ప్రసన్నతరమద్భుతమ్ ౬.
అది విస్తారంగా, నిర్మలంగా, మృదువుగా, మరింత ఆశ్చర్యకరంగా ఉంది.
ఏతాదృశం మయా దృష్టం న దృష్టం తద్వినాక్వచిత్ ౬.
అలాంటి దాన్ని నేను చూశాను. దాని తప్ప మరెక్కడా అలాంటిది చూడలేదు.
ఏవం విస్మయపూర్ణాస్తే ఇంద్రాద్యా దేవతాగణాః ౬.
ఇలా ఇంద్రుడు మొదలైన దేవతా సమూహం అంతా ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయారు.
పాతాలాదాగతః సద్యః సర్వేషామవదత్త్వరమ్ ౬.
ఆ సమయంలో, పాతాళం నుండి వచ్చిన ఒకరు అందరి ముందు వెంటనే మాట్లాడాడు.
విస్మయో మే మహాఞ్జాతః పాతాలాత్పరతశ్చరన్ ౬.
పాతాళానికి ఆపక్క wander చేస్తూ నాకు గొప్ప ఆశ్చర్యం కలిగింది.
తథా గతస్తలం చైవ పాతాలం చ తథాతలమ్ ౬.
అలా నేనూ భూమికి, పాతాళానికి, ఇంకా దిగువ ప్రాంతాలకు కూడా వెళ్లాను.
శూన్యాదపి చ శూన్యం చ తత్సర్వం సునిరీక్షితమ్ ౬.
శూన్యాన్ని మించి ఉన్న శూన్యాన్ని కూడా నేను పూర్తిగా పరిశీలించాను.
లింగరూపీ మహాదేవో యేనేదం ధార్యతే జగత్ ౬.
లింగరూపంగా ఉన్న మహాదేవుడు ఈ జగత్తును నిలబెట్టి ఉంచుతున్నాడు.
శ్రుత్వా సురాశ్చ ఋషయస్తస్య వాక్యమపూజయన్ ౬.
ఆయన మాటలు విని దేవతలు, ఋషులు అతన్ని గౌరవించారు.
దృష్టం హి చేత్త్వయా బ్రహ్మన్మస్తకం పరమార్థతః ౬.
బ్రహ్మా! నువ్వు నిజంగా ఆ శిఖరాన్ని చూశావా?
ఆకర్ణ్య వచనం విష్ణోర్బ్రహ్మా లోకపితామహః ౬.
విష్ణువు మాట విని లోకపితామహుడైన బ్రహ్మా—
తే దేవా మమ సాక్షిత్వే జానీహి పరమార్థతః ౬.
దేవతలు నాకు సాక్షులుగా ఉండి, ఈ విషయం నిజంగా తెలుసుకోండి.
ఆహ్వానం చక్రిరే తస్యాః సురభ్యాశ్చ తయా సహ ౬.
అప్పుడు వారు సురభిని, ఆమెతో పాటు పిలిపించారు.
ఇంద్రాద్యైశ్చ తదా దేవైరుక్తా చ సురభీ తతః ౬.
ఆ తరువాత ఇంద్రుడు, ఇతర దేవతలు సురభిని అడిగారు.
లింగస్య మస్తకో దేవాః కేతకీదలపూజితః ౬.
దేవతలు లింగశిఖరాన్ని కేతకీ పువ్వులతో పూజించారు.
సురభ్యా చైవ యత్ప్రోక్తం కేతక్యా చ తథా సురాః ౬.
సురభి, అలాగే కేతకీ దేవతలకు ఏమి చెప్పారో—
తదా సర్వేఽథ విబుధాః సేంద్రా వై విష్ణునా సహ ౬.
అప్పుడు అందరు దేవతలు, ఇంద్రుడు, విష్ణువు కలిసి—
ముఖేనోక్తం త్వయాద్యైవమనృతం చ తథా శుభే ౬.
శుభే! నువ్వు ఈ రోజు నీ నోటితో అబద్ధం చెప్పావు.
సుగంధకేతకీ చాపి అయోగ్యా త్వం శివార్చనే ౬.
సుగంధమైన కేతకీ! నీవు శివార్చనకు అనర్హురాలివి.