ఏవం క్షిప్తః శివో మౌనీ గచ్ఛమానోఽపి పర్వతమ్ యస్మాత్కలత్రహర్తా త్వం తస్మాత్షంఢో భవ త్వరమ్॥ ౬.
ఇలా నిందించబడిన శివుడు మౌనంగా ఉండి, పర్వతానికి వెళ్తున్నప్పుడు, వారు ఇలా శాపం ఇచ్చారు: 'నీవు భార్యలను అపహరించినవాడవు కాబట్టి, వెంటనే శక్తిహీనుడవు కావాలి!'
ఏవం శప్తః స మునిభిర్లింగం తస్యాపతద్భువి ౬.
అలా మునులచేత శపించబడిన శివుని లింగం భూమిపై పడిపోయింది.
ఆవృత్య సప్త పాతాలాన్క్షణాల్లింగమదోర్ధ్వతః ౬.
ఒక క్షణంలో, ఆ లింగం పైకి పెరిగి, ఏడు పాతాళాలను కప్పేసింది.
స్వర్గాః సమావృతాః సర్వే స్వర్గాతీతమథాభవత్ ౬.
అన్ని స్వర్గాలు కప్పబడి, అది స్వర్గాన్ని కూడా మించిపోయింది.
న చ వాయుర్న వాకాశం నాహంకారో న వా మహత్ ౬.
అక్కడ గాలి లేదు, ఆకాశం లేదు, అహంకారం లేదు, మహత్తత్త్వం కూడా లేదు.
నాసీద్ద్వవైతవిభాగం చ సర్వం లీనం చ తత్క్షణాత్ ౬.
అక్కడ ద్వంద్వం లేదు, భేదం లేదు; ఆ క్షణంలో అన్నీ లయమయ్యాయి.
లయనాల్లింగమిత్యేవం ప్రవదంతి మనీషిణః ౬.
ఈ లయ కారణంగా, జ్ఞానులు దీనిని 'లింగం' అని అంటారు.
బ్రహ్మేంద్రవిష్ణువాయ్యగ్నిలోకపాలాః సపన్నగాః ౬.
బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు, విష్ణువు, వాయువు, అగ్ని, లోకపాలకులు, నాగులు అందరూ
కిమాయామం చ విస్తారం క్వ చాంతః క్వ చ పీఠికా ౬.
దీనికి ఎంత పొడవు, ఎంత వెడల్పు, ఎక్కడ ముగింపు, ఎక్కడ అడుగు అని
అస్య మూలం త్వయా విష్ణో పద్మోద్భవ చ మస్తకమ్ ౬.
ఓ విష్ణువూ! నువ్వు దీని అడుగును తెలుసుకో, పద్మలోద్భవా! నువ్వు దీని శిఖరాన్ని తెలుసుకో.
శ్రుత్వా తు తౌ మహాభాగౌ వైకుంఠకమలోద్భవౌ ౬.
అది విని, వైకుంఠాధిపతి శ్రీహరి మరియు కమలంలో జన్మించిన బ్రహ్మ ఇద్దరూ మహోన్నతులు ఆశ్చర్యపడ్డారు.
స్వర్గం గతస్తదా బ్రహ్మా అవలోకనతత్పరః ౬.
ఆ సమయంలో బ్రహ్మ దేవలోకానికి వెళ్లి, అక్కడి విషయాలను గమనించేందుకు తలపెట్టాడు.
తథా గతేన మార్గేణ ప్రత్యావృత్త్యాబ్జసంభవః ౬.
అలాగే, ఆ మార్గంలో వెళ్లిన బ్రహ్మ తిరిగి అదే దారిలో వచ్చాడు.
స్థితా యా కేతకీచ్ఛాయామువాచ మధురం వచః ఉవాచ ప్రహసన్వాక్యం ఛలోక్త్యా సురభిం ప్రతి॥ ౬.
కేతకీ చెట్టు నీడలో నిలబడి, బ్రహ్మ మధురంగా నవ్వుతూ, మాయ మాటలతో సురభిని ఉద్దేశించి పలికాడు.
లింగం మహాద్భుతం దృష్టం యేనవ్యాప్తం జగత్త్రయమ్ ౬.
నేను మూడు లోకాలను వ్యాపించిన ఆ అద్భుతమైన లింగాన్ని చూశాను.
న దృష్టం మస్తకం తస్య వ్యాపకస్య మహాత్మనః ౬.
అయితే, ఆ మహాత్ముడైన లింగానికి తల మాత్రం నేను చూడలేదు.
లింగస్య మస్తకం దృష్టం దేవానాం చ మృషా వదేః ౬.
నువ్వు దేవతలకు లింగానికి తల చూశానని చెప్పితే, అది అబద్ధమే అవుతుంది.
తే సంతి సాక్షిమో దేవా అస్మిన్నర్థే వదత్వరమ్ ౬.
ఈ విషయానికి సంబంధించిన సాక్షులైన దేవతలు త్వరగా చెప్పాలని కోరుతున్నాను.
తద్వచః శిరసా గృహ్య బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః ౬.
పరమేశ్వరుడైన బ్రహ్మ మాటలను తలదాల్చి అంగీకరించాడు.
ఏవం సమాగతో బ్రహ్మ దేవాగ్రే సమువాచ హ॥ ౬.
అలా అందరూ కూడి, బ్రహ్మ దేవతల సమక్షంలో మాట్లాడాడు.
లింగస్య మస్తకం దేవా దృష్టవానహమద్భుతమ్ ౬.
దేవతలారా! నేను ఆ అద్భుతమైన లింగానికి తల చూశాను.
విశాలం విమలం శ్లక్ష్ణం ప్రసన్నతరమద్భుతమ్ ౬.
అది విస్తారంగా, నిర్మలంగా, మృదువుగా, మరింత ఆశ్చర్యకరంగా ఉంది.
ఏతాదృశం మయా దృష్టం న దృష్టం తద్వినాక్వచిత్ ౬.
అలాంటి దాన్ని నేను చూశాను. దాని తప్ప మరెక్కడా అలాంటిది చూడలేదు.
ఏవం విస్మయపూర్ణాస్తే ఇంద్రాద్యా దేవతాగణాః ౬.
ఇలా ఇంద్రుడు మొదలైన దేవతా సమూహం అంతా ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయారు.
పాతాలాదాగతః సద్యః సర్వేషామవదత్త్వరమ్ ౬.
ఆ సమయంలో, పాతాళం నుండి వచ్చిన ఒకరు అందరి ముందు వెంటనే మాట్లాడాడు.
విస్మయో మే మహాఞ్జాతః పాతాలాత్పరతశ్చరన్ ౬.
పాతాళానికి ఆపక్క wander చేస్తూ నాకు గొప్ప ఆశ్చర్యం కలిగింది.
తథా గతస్తలం చైవ పాతాలం చ తథాతలమ్ ౬.
అలా నేనూ భూమికి, పాతాళానికి, ఇంకా దిగువ ప్రాంతాలకు కూడా వెళ్లాను.
శూన్యాదపి చ శూన్యం చ తత్సర్వం సునిరీక్షితమ్ ౬.
శూన్యాన్ని మించి ఉన్న శూన్యాన్ని కూడా నేను పూర్తిగా పరిశీలించాను.
లింగరూపీ మహాదేవో యేనేదం ధార్యతే జగత్ ౬.
లింగరూపంగా ఉన్న మహాదేవుడు ఈ జగత్తును నిలబెట్టి ఉంచుతున్నాడు.
శ్రుత్వా సురాశ్చ ఋషయస్తస్య వాక్యమపూజయన్ ౬.
ఆయన మాటలు విని దేవతలు, ఋషులు అతన్ని గౌరవించారు.