అణోరణీయాన్మహతో మహీ యాన్మహానుభావో భువనాధిపో మహాన్ ౬.
అతడు అతి చిన్నదానికన్నా చిన్నవాడు, గొప్పదానికన్నా గొప్పవాడు, అపారమైన మహిమ కలవాడు, లోకాల అధిపతి.
మధ్యాహ్న ఋషయో విప్రాస్తీర్థం జగ్ముః స్వకాశ్రమాత్ ౬.
మధ్యాహ్న సమయంలో ఋషులు, బ్రాహ్మణులు తమ ఆశ్రమం నుంచి తీర్థానికి వెళ్లారు.
విలోకయంత్యః శంభుం తమాచఖ్యుశ్చ పరస్పరమ్ ౬.
వారు శంభువును చూసి, పరస్పరం ఆయన గురించి మాట్లాడుకున్నారు.
అస్మై భిక్షాం ప్రయచ్ఛామో వయం చ సఖిభిః సహ ౬.
మనమంతా స్నేహితులతో కలిసి ఆయనకు భిక్ష ఇవ్వుదాం.
భిక్షాన్నం వివిధం శ్లక్ష్ణం సోపచారం చ శక్తితః ౬.
వివిధ రకాల మృదువైన భిక్షాన్నాన్ని, శక్తికి తగిన విధంగా, అవసరమైన ఉపచారాలతో ఇచ్చారు.
కాచిత్ప్రియతమం శంభుం బభాషే విస్మయాన్వితా ౬.
ఒక మహిళ ఆశ్చర్యంతో తన ప్రియమైన శంభువుతో మాట్లాడింది.
ఋషీణామాశ్రమం శుద్ధం కిమర్థం నో నిషీదసి ౬.
ఋషుల పవిత్రమైన ఆశ్రమంలో నువ్వు ఎందుకు కూర్చున్నావు?
ఈశ్వరోహం సుకేశాంతే పావనం ప్రాప్తవానిమమ్ ౬.
ఓ అందమైన జుట్టు కలిగినవాడా, నేను ఈ పవిత్ర స్థలానికి వచ్చిన ప్రభువుని.
ఈశ్వరోఽసి మహాభాగ కైలాసపతిరేవ చ ౬.
నువ్వు ప్రభువు, మహాభాగుడవు, కైలాసపతియే.
ఏవముక్తస్తయా శంభుః పునస్తామబ్రవీద్వచః ౬.
ఆమె ఇలా అన్న తర్వాత, శంభువు మళ్లీ ఆమెతో ఇలా అన్నాడు.
భిక్షాటనార్థం సుశ్రోణి సంకల్పరహితః సదా న రోచతే విశాలాక్షి సత్యం ప్రతివదామి తే॥ ౬.
ఓ సుందర నడుము కలిగినవాడా, భిక్షాటన కోసం ఎటువంటి సంకల్పం లేకుండా ఉండటం నాకు ఇష్టం లేదు, ఓ విశాలమైన కళ్లవాడా, నీకు నిజం చెబుతున్నాను.
తస్యోక్తం వచనం శ్రుత్వా ఉవాచ కమలేక్షణా ౬.
ఆయన మాటలు విని, కమలాక్షి ఆమె సమాధానం చెప్పింది.
తాస్స్త్రియో వర్జితాః శంభో త్వాదృశేన విపశ్చితా॥ ౬.
ఆ స్త్రీలను శంభుడు, నీవంటి జ్ఞానిగానే, వదిలిపెట్టాడు.
ఇతి చ ప్రమదాః సర్వా మిలితా యత్ర శంకరః ౬.
అందువల్ల, ఆ స్త్రీలందరూ శంకరుడు ఉన్న చోటికి చేరారు.
అన్నైశ్చతుర్విధైః షడ్భీ రసైశ్చ పరిపూరితమ్ తదా సర్వా విప్రపత్న్యో హ్యన్గచ్ఛన్ముదాన్వితాః॥ ౬.
నాలుగు రకాల భోజనాలు, ఆరు రకాల రుచులతో నిండిన ఆ స్థలానికి, మునుల భార్యలందరూ ఆనందంగా వెళ్లారు.
గృహకార్యం పరిత్యజ్య చేరుస్తద్గతమానసాః ౬.
ఇంటి పనులు వదిలిపెట్టి, మనసంతా ఆయనలో లీనమై, అక్కడ తిరిగారు.
యావదాశ్రమమభ్యేత్య తావచ్ఛూన్యం వ్యలోకయన్ ౬.
ఆశ్రమానికి చేరుకున్నప్పుడు, అది ఖాళీగా ఉందని చూశారు.
న విదామోఽథ వై సర్వాః కేన నష్టేన చాహృతాః ౬.
అప్పుడు అందరూ, 'మమ్మల్ని ఎవరు, ఎలా తీసుకెళ్లారో మాకు తెలియదు,' అని అన్నారు.
సమపశ్యంస్తతః సర్వే శివస్యానుగతాశ్చ తాః ౬.
తర్వాత, ఆ స్త్రీలు శివుని వెంబడించారని అందరూ చూశారు.
శివస్యాథాగ్రతో భూత్వా ఊచుః సర్వే త్వరాన్వితాః పరదారాపహర్త్తాసి త్వమృషీణాం న సంశయః॥ ౬.
శివుని ఎదుట నిలబడి, అందరూ త్వరగా ఇలా అన్నారు: 'ఓ మునీశ్వరా! నీవే మేము అన్యస్త్రీలను అపహరించినవాడవు, ఇందులో సందేహం లేదు.'
ఏవం క్షిప్తః శివో మౌనీ గచ్ఛమానోఽపి పర్వతమ్ యస్మాత్కలత్రహర్తా త్వం తస్మాత్షంఢో భవ త్వరమ్॥ ౬.
ఇలా నిందించబడిన శివుడు మౌనంగా ఉండి, పర్వతానికి వెళ్తున్నప్పుడు, వారు ఇలా శాపం ఇచ్చారు: 'నీవు భార్యలను అపహరించినవాడవు కాబట్టి, వెంటనే శక్తిహీనుడవు కావాలి!'
ఏవం శప్తః స మునిభిర్లింగం తస్యాపతద్భువి ౬.
అలా మునులచేత శపించబడిన శివుని లింగం భూమిపై పడిపోయింది.
ఆవృత్య సప్త పాతాలాన్క్షణాల్లింగమదోర్ధ్వతః ౬.
ఒక క్షణంలో, ఆ లింగం పైకి పెరిగి, ఏడు పాతాళాలను కప్పేసింది.
స్వర్గాః సమావృతాః సర్వే స్వర్గాతీతమథాభవత్ ౬.
అన్ని స్వర్గాలు కప్పబడి, అది స్వర్గాన్ని కూడా మించిపోయింది.
న చ వాయుర్న వాకాశం నాహంకారో న వా మహత్ ౬.
అక్కడ గాలి లేదు, ఆకాశం లేదు, అహంకారం లేదు, మహత్తత్త్వం కూడా లేదు.
నాసీద్ద్వవైతవిభాగం చ సర్వం లీనం చ తత్క్షణాత్ ౬.
అక్కడ ద్వంద్వం లేదు, భేదం లేదు; ఆ క్షణంలో అన్నీ లయమయ్యాయి.
లయనాల్లింగమిత్యేవం ప్రవదంతి మనీషిణః ౬.
ఈ లయ కారణంగా, జ్ఞానులు దీనిని 'లింగం' అని అంటారు.
బ్రహ్మేంద్రవిష్ణువాయ్యగ్నిలోకపాలాః సపన్నగాః ౬.
బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు, విష్ణువు, వాయువు, అగ్ని, లోకపాలకులు, నాగులు అందరూ
కిమాయామం చ విస్తారం క్వ చాంతః క్వ చ పీఠికా ౬.
దీనికి ఎంత పొడవు, ఎంత వెడల్పు, ఎక్కడ ముగింపు, ఎక్కడ అడుగు అని
అస్య మూలం త్వయా విష్ణో పద్మోద్భవ చ మస్తకమ్ ౬.
ఓ విష్ణువూ! నువ్వు దీని అడుగును తెలుసుకో, పద్మలోద్భవా! నువ్వు దీని శిఖరాన్ని తెలుసుకో.