ఏకో నందీ మహాకాలో ద్వావేతౌ శివవల్లభౌ ౫.
ఒకరు నందీ, మరొకరు మహాకాళుడు — వీరిద్దరూ శివునికి ప్రియమైనవారు.
ఏకాంగులిం సముద్ధృత్య మహాదేవోభ్యభాషత ౫.
ఒకవేళ వేలును పైకి ఎత్తి మహాదేవుడు మాట్లాడాడు.
ఏవం సంజ్ఞాన్వితౌ ద్వారి తిష్ఠతస్తౌ మహాత్మనః ౫.
ఇలా గుర్తింపుతో వీరిద్దరూ మహాత్ముడి ద్వారంలో నిలబడి ఉంటారు.
శైలాదేన పురా ప్రోక్తం శివధర్మమనంతకమ్ ౫.
పూర్వంలో శైలాదుడు శివుని అనంతమైన ధర్మాన్ని ప్రకటించాడు.
యే పాపినోఽప్యధర్మిష్ఠా అంధా మూకాశ్చ పంగవః ౫.
పాపులు, ధర్మానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించే వారు, అంధులు, మూగలు, లంగడాలు అయినవారు కూడా,
యాదృశాస్తాదృశాశ్చాన్యే శివభక్తిపురస్కృతాః ౫.
వారు ఎలా ఉన్నారో అలాగే ఉండి, శివభక్తితో ముందుకు నడిపించబడతారు.
లింగం సికతామయం యే పూజయంతి విపశ్చితః ౫.
మంచి జ్ఞానం కలిగిన వారు ఇసుకతో చేసిన లింగాన్ని పూజిస్తారు.
లింగే ప్రతిష్ఠా చ కథం శివం హిత్వా ప్రవర్తితా ౬.
శివుడిని విడిచిపెట్టి లింగ ప్రతిష్ఠ ఎలా ప్రారంభమైంది?
యదా దారువనే శంభుర్భిక్షార్థం ప్రాచరత్ప్రభుః॥ ౬.
ఒకసారి శంభు ప్రభువు దారువనంలో భిక్ష కోసం తిరిగాడు.
దిగంబరో ముక్తజటాకలాపో వేదాంతవేద్యో భువనైకభర్తా ౬.
ఆయన దిక్కులు మాత్రమే వస్త్రంగా ధరించి, ముడివేసిన జటలు వదిలి, వేదాంతం ద్వారా తెలిసినవాడు, లోకాలకు ఏకైక అధిపతి.
అణోరణీయాన్మహతో మహీ యాన్మహానుభావో భువనాధిపో మహాన్ ౬.
అతడు అతి చిన్నదానికన్నా చిన్నవాడు, గొప్పదానికన్నా గొప్పవాడు, అపారమైన మహిమ కలవాడు, లోకాల అధిపతి.
మధ్యాహ్న ఋషయో విప్రాస్తీర్థం జగ్ముః స్వకాశ్రమాత్ ౬.
మధ్యాహ్న సమయంలో ఋషులు, బ్రాహ్మణులు తమ ఆశ్రమం నుంచి తీర్థానికి వెళ్లారు.
విలోకయంత్యః శంభుం తమాచఖ్యుశ్చ పరస్పరమ్ ౬.
వారు శంభువును చూసి, పరస్పరం ఆయన గురించి మాట్లాడుకున్నారు.
అస్మై భిక్షాం ప్రయచ్ఛామో వయం చ సఖిభిః సహ ౬.
మనమంతా స్నేహితులతో కలిసి ఆయనకు భిక్ష ఇవ్వుదాం.
భిక్షాన్నం వివిధం శ్లక్ష్ణం సోపచారం చ శక్తితః ౬.
వివిధ రకాల మృదువైన భిక్షాన్నాన్ని, శక్తికి తగిన విధంగా, అవసరమైన ఉపచారాలతో ఇచ్చారు.
కాచిత్ప్రియతమం శంభుం బభాషే విస్మయాన్వితా ౬.
ఒక మహిళ ఆశ్చర్యంతో తన ప్రియమైన శంభువుతో మాట్లాడింది.
ఋషీణామాశ్రమం శుద్ధం కిమర్థం నో నిషీదసి ౬.
ఋషుల పవిత్రమైన ఆశ్రమంలో నువ్వు ఎందుకు కూర్చున్నావు?
ఈశ్వరోహం సుకేశాంతే పావనం ప్రాప్తవానిమమ్ ౬.
ఓ అందమైన జుట్టు కలిగినవాడా, నేను ఈ పవిత్ర స్థలానికి వచ్చిన ప్రభువుని.
ఈశ్వరోఽసి మహాభాగ కైలాసపతిరేవ చ ౬.
నువ్వు ప్రభువు, మహాభాగుడవు, కైలాసపతియే.
ఏవముక్తస్తయా శంభుః పునస్తామబ్రవీద్వచః ౬.
ఆమె ఇలా అన్న తర్వాత, శంభువు మళ్లీ ఆమెతో ఇలా అన్నాడు.
భిక్షాటనార్థం సుశ్రోణి సంకల్పరహితః సదా న రోచతే విశాలాక్షి సత్యం ప్రతివదామి తే॥ ౬.
ఓ సుందర నడుము కలిగినవాడా, భిక్షాటన కోసం ఎటువంటి సంకల్పం లేకుండా ఉండటం నాకు ఇష్టం లేదు, ఓ విశాలమైన కళ్లవాడా, నీకు నిజం చెబుతున్నాను.
తస్యోక్తం వచనం శ్రుత్వా ఉవాచ కమలేక్షణా ౬.
ఆయన మాటలు విని, కమలాక్షి ఆమె సమాధానం చెప్పింది.
తాస్స్త్రియో వర్జితాః శంభో త్వాదృశేన విపశ్చితా॥ ౬.
ఆ స్త్రీలను శంభుడు, నీవంటి జ్ఞానిగానే, వదిలిపెట్టాడు.
ఇతి చ ప్రమదాః సర్వా మిలితా యత్ర శంకరః ౬.
అందువల్ల, ఆ స్త్రీలందరూ శంకరుడు ఉన్న చోటికి చేరారు.
అన్నైశ్చతుర్విధైః షడ్భీ రసైశ్చ పరిపూరితమ్ తదా సర్వా విప్రపత్న్యో హ్యన్గచ్ఛన్ముదాన్వితాః॥ ౬.
నాలుగు రకాల భోజనాలు, ఆరు రకాల రుచులతో నిండిన ఆ స్థలానికి, మునుల భార్యలందరూ ఆనందంగా వెళ్లారు.
గృహకార్యం పరిత్యజ్య చేరుస్తద్గతమానసాః ౬.
ఇంటి పనులు వదిలిపెట్టి, మనసంతా ఆయనలో లీనమై, అక్కడ తిరిగారు.
యావదాశ్రమమభ్యేత్య తావచ్ఛూన్యం వ్యలోకయన్ ౬.
ఆశ్రమానికి చేరుకున్నప్పుడు, అది ఖాళీగా ఉందని చూశారు.
న విదామోఽథ వై సర్వాః కేన నష్టేన చాహృతాః ౬.
అప్పుడు అందరూ, 'మమ్మల్ని ఎవరు, ఎలా తీసుకెళ్లారో మాకు తెలియదు,' అని అన్నారు.
సమపశ్యంస్తతః సర్వే శివస్యానుగతాశ్చ తాః ౬.
తర్వాత, ఆ స్త్రీలు శివుని వెంబడించారని అందరూ చూశారు.
శివస్యాథాగ్రతో భూత్వా ఊచుః సర్వే త్వరాన్వితాః పరదారాపహర్త్తాసి త్వమృషీణాం న సంశయః॥ ౬.
శివుని ఎదుట నిలబడి, అందరూ త్వరగా ఇలా అన్నారు: 'ఓ మునీశ్వరా! నీవే మేము అన్యస్త్రీలను అపహరించినవాడవు, ఇందులో సందేహం లేదు.'