ఆయాతో హి మహాకాలస్తథారూపో మహాబలః ౫.
అతిశక్తిమంతుడైన మహాకాలుడు ఇలాంటి రూపంలో ఇక్కడకు వచ్చాడు.
తం దృష్ట్వా భయవిత్రస్తో నన్దీ స విలలాప హ ౫.
అతన్ని చూసి భయంతో వణికిపోయిన నంది అక్కడే విలపించాడు.
కిరాతేన కృతం తత్ర యథాపూర్వమవిస్ఖలమ్ ౫.
అక్కడ కిరాతుడు మునుపటిలాగే తప్పు లేకుండా ఆ కర్మలు చేశాడు.
స్నపనం తస్య కృత్వా చ తతో గండూషవారిణా ౫.
ఆయన స్నానం చేసి, తర్వాత నోటికి నీళ్లు తీసుకుని కక్కాడు.
దణ్డవత్పతితో భూమావుత్థాయ స్వగృహం గతః ౫.
భూమిపై దండవతంగా పడిపోయి, లేచి తన ఇంటికి వెళ్లాడు.
పురోధసా సహ తదా నందీవ్యాకులచేతసా ౫.
ఆ సమయంలో పూజారితో కలిసి, మనసు కలవరపడిన నంది
నివేద్య తేషు తత్సర్వం కిరాతేన చ యత్కృతమ్ ౫.
అక్కడ కిరాతుడు చేసిన అన్నిటినీ వారికి వివరంగా చెప్పాడు.
సంప్రధార్య తతః సర్వే మిలిత్వా ధర్మశాస్త్రతః ౫.
అంతటా కలిసి ధర్మశాస్త్ర ప్రకారం ఆ విషయాన్ని ఆలోచించారు.
ఇదం విఘ్నం సముత్పన్నం దుర్నివార్యం సురైరపి ౫.
ఈ అడ్డంకి దేవతలకు కూడా దాటలేనంతటి కష్టం కలిగింది.
తథేతి మత్వాసౌ నందీ శివస్యోత్పాటనం తదా ౫.
ఇలా అనుకుని, ఆ సమయంలో నంది శివుని ఊరు తీయాలని నిశ్చయించాడు.
సువర్ణపీఠికాం కృత్వా నవరత్నసుశోభితామ్ ౫.
తరువాత తొమ్మిది రత్నాలతో అలంకరించిన బంగారు పీఠాన్ని తయారు చేశాడు.
అథాపరే ద్యురాయాతః కిరాతః శివమందిరమ్ ౫.
తర్వాత మరొక రోజు కిరాతుడు శివాలయానికి వచ్చాడు.
మౌనం విహాయ సహసా హ్యాక్రోశన్నిదమబ్రవీత్ ౫.
నిశ్శబ్దాన్ని విడిచిపెట్టి, ఒక్కసారిగా అరవుతూ ఇలా అన్నాడు.
న దృష్టోసి మయా త్వం హి త్యజామ్యద్య కలేవరమ్ ౫.
నిన్ను నేను చూడలేదు; ఈ రోజు నా శరీరాన్ని వదిలేస్తాను.
హే రుద్ర హే మహాదేవ దర్శయాత్మానమాత్మనా॥ ౫.
ఓ రుద్రా, ఓ మహాదేవా, నీ స్వరూపాన్ని నాకు చూపించు.
ఏవం సాక్షేపమధురైర్వాక్యైః క్షిప్తః సదాశివః ౫.
ఇలా పదేపదే పదునైనా మధురమైన మాటలతో సదాశివుడు ప్రేరేపించబడ్డాడు.
విభేదాశు తతో బాహూనాస్ఫోట్యైవ రుషాబ్రవీత్ ౫.
తర్వాత వెంటనే చేతులను విరిచి, కోపంతో కొట్టి ఇలా అన్నాడు.
ఇతి క్షిప్త్వా తతోంత్రాణి మాంసముత్కృత్య సర్వతః ౫.
అలా నాడులను విడిచి, చుట్టూ ఉన్న మాంసాన్ని తీయసాగాడు.
స్వస్థం చ హృదయం కృత్వా సస్నౌ తత్సరసి ధ్రువమ్ ౫.
తన మనసును స్థిరపరిచి, ఆ పవిత్రమైన సరస్సులో స్నానం చేశాడు.
పూజయిత్వా యథాన్యాయం దండవత్పతితో భువి॥ ౫.
విధిగా పూజ చేసి, భూమిపై పూర్తిగా నమస్కరించాడు.
ధ్యానస్థితస్తతస్తత్ర కిరాతః శివసంనిధౌ ౫.
తర్వాత, ధ్యానంలో లీనమై, కిరాతుడు శివుని సమక్షంలో అక్కడే ఉన్నాడు.
కర్పూరగౌరో ద్యుతిమాన్కపర్దీ చంద్రశేఖరః ౫.
అప్పుడు కర్పూరంలా తెల్లగా, ప్రకాశవంతంగా, జటలు కలిగి, చంద్రకళను మస్తకంపై ధరించినవాడిని చూశాడు.
భోభో వీర మహాప్రాజ్ఞ మద్భక్తోసి మహామతే ౫.
"ఓ వీరా! మహాజ్ఞానీ! నీవు నా భక్తుడవు, మహామతివంతుడవు!" అని పలికాడు.
ఏవముక్తః స రుద్రేణ మహాకాలో ముదాన్వితః ౫.
శివుడు ఇలా పలికిన వెంటనే, కిరాతుడు ఆనందంతో మహాకాలుడయ్యాడు.
తతో రుద్రం బభాషే స వరం సమ్ప్రార్థయామ్యహమ్ ౫.
అప్పుడతడు శివునితో, "ఒక వరం కోరుతున్నాను" అని చెప్పాడు.
ఏతద్బుద్ధాత్మనో భక్తిం దేహి జన్మనిజన్మని ౫.
"ప్రభూ! ప్రతి జన్మలో మీపై భక్తి కలిగించండి" అని ప్రార్థించాడు.
త్వం గురుస్త్వం మహామంత్రో మంత్రవేద్యోఽసి సర్వదా ౫.
"మీరు గురువు, మీరు మహామంత్రం, ఎల్లప్పుడూ మంత్రంతో తెలుసుకోవలసినవారు మీరు" అని అన్నాడు.
నిష్కామం వాక్యమాకర్ణ్య కిరాతస్య తదా భవః ౫.
కిరాతుడు స్వార్థరహితంగా చెప్పిన మాటలు విని భవుడు సంతోషించాడు.
తదా డమరునాదేన నాదితం భువనత్రయమ్ ౫.
అప్పుడు డమరుకి శబ్దంతో మూడు లోకాలు మారుమోగిపోయాయి.
తదా దుందుభయో నేదుః పటహాశ్చ సహస్రశః ౫.
ఆ సమయంలో వేలాది డుండుభులు, పటాహాలు ఘనంగా మోగాయి.